Beariz

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Beariz
Escudo de Beariz
Concello de Beariz.jpg

Casa consistorial
Situacion Beariz.PNG
Situación
Xentilicio[1] bearicense (non oficial)
Xeografía
Provincia Provincia de Ourense
Comarca Comarca do Carballiño
Poboación 1.136 hab. (2013)
Área 56,0 km²
Densidade 20,29 hab./km²
Entidades de poboación 3 parroquias
Política (2011)
Alcalde Manuel Prado López
Concelleiros BNG: 1
PPdeG: 8
PSdeG-PSOE: 0
Outros: -
Eleccións municipais en Beariz
Uso do galego[2] (2001)
Galegofalantes 64,46%
Na rede
www.beariz.org

Beariz é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca do Carballiño. Segundo o Padrón municipal de habitantes a súa poboación en 2013 era de 1.136 persoas (1.477 en 2003). Limita cos concellos de Forcarei e A Lama na provincia de Pontevedra e Boborás, O Irixo e Avión na provincia de Ourense.

Poboación[editar | editar a fonte]

Evolución da poboación de Beariz (desde 1900 ata 2013)
 1900  1930  1950  1981  2004  2009  2011  2012  2013
 2.226  2.744  2.653  1.460  1.404  1.285    1.205  {{{9}}}
Fontes: INE e IGE

(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Censo Total (Habitantes) 1.136
Menores de 15 anos 50 (4.4 %)
Entre 15 e 64 anos 599 (52.73 %)
Maiores de 65 anos 487 (42.87 %)

Xeografía[editar | editar a fonte]

O concello limita ao norte co concello de Forcarei (provincia de Pontevedra), ao leste co Irixo e Boborás, ao sur con Avión e ao oeste coa Lama (provincia de Pontevedra). Ten unha altitude media de 610 m, e as súas augas verten no río Avia, afluente do Miño, sendo os seus vales abertos e orientados cara ao sur, con máis horas de Sol. Os seus cumios máis altos son Marcofán (940 m), o alto da Ruza (868 m) e a cima de Santo Domingo (848 m, lindando con Trasdomonte, en Forcarei). Todos eles pertencen á serra do Suído.

Arqueoloxía[editar | editar a fonte]

Monumento en Beariz

No concello consérvanse máis dunha ducia de mámoas, monumentos neolíticos tamén chamados antas. Destes restos provén o nome do lugar das Antas, lindante co concello do Irixo. Con menos de 20 casas, chegou a formar parte de tres parroquias (Lebozán, O Regueiro e O Regueiro) tres dioceses e tres concellos distintos (Beariz, Boborás e O Irixo).

Da idade do bronce non hai vestixios, pero puido ser moi rica e florecente, dada a cantidade de metal que existe nos montes de Beariz. Da idade do Ferro destaca o castro de Magros, onde se encontraron restos de cerámica e pedras de moer gran. Da romanización consérvase parte dunha calzada romana e unha ponte sobre o río Verdugo.

Na idade media, Beariz, ao igual que toda a Terra de Montes, foi gobernada polos arcebispos composteláns a través dos Xuíces-Merinos, nomeados por eles, e que tiñan a súa sede e residencia no castro de Montes, en San Miguel de Presqueiras, onde había unha fortaleza e unha torre, das que hoxe só quedan ruínas.

Na Serra do Suído atópanse os singulares chozos.

Na actualidade o concello sofre un proceso de retorno de emigrantes, especialmente de México. Moitos deles regresan con grandes capitais, tratándose este dun dos concellos coa renda per-capita máis alta de Galicia.

Recursos naturais[editar | editar a fonte]

No concello hai minas de de volframio e estaño, se ben ningunha está activa na actualidade. Durante a Segunda Guerra Mundial, axentes dos dous bandos buscaban non só apropiarse do necesario para a fabricación de pezas de artillería, senón tamén deixar ao outro bando sen esas materias primas. Así, o volframio acadou prezos moi altos, aproveitando moitos comerciantes para cobrar grandes comisións, mudando moita xente o seu oficio polo de mineiro. No concello vendíase como propio volframio obtido nas minas de Silleda, onde os labradores venderan a súa terra.

As minas de estaño deron pé á industria dos fornos de fundición, fornos artesáns que fundían o metal mesturado con pedra recollida nas minas da contorna para elaborar lingotes. Os propietarios mercaban directamente aos mineiros segundo a calidade do material e a forma de pago, pero sempre a un prezo moi superior ao marcado polo goberno.

A explotación das minas foi levaba a cabo non só por compañías, senón tamén por particulares, e nas escombreiras os nenos e mulleres recollían os restos do metal, que unha vez lavado no río achegaba ás familias unha axuda ben importante durante a posguerra.

Parroquias[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Beariz

Beariz (Santa María) | Lebozán (Santa Cruz) | Xirazga (San Salvador)

Lugares de Beariz[editar | editar a fonte]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Beariz vexa: Lugares de Beariz.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Beariz Modificar a ligazón no Wikidata


Concellos da Comarca do Carballiño Comarca do Carballiño
Beariz
Beariz
Boborás
Boborás
O Carballiño
O Carballiño
non temos escudo
O Irixo
Maside
Maside
Piñor
Piñor
non temos escudo
Punxín
San Amaro
San Amaro
San Cristovo de Cea
San Cristovo de Cea