Portal:Música clásica

A música clásica é a corrente musical que comprende principalmente a música producida ou baseada nas tradiciones de la música occidental, tanto litúrxica como secular. Abrangue un periodo de tempo que vai aproximadamente dende o século XI á actualidade, e inclúe o período clásico e outros. As normas centrais desta tradición foron codificadas entre 1550 e 1900, período que é coñecido como o período da práctica común. As principais divisións temporais da música occidental son as seguintes: música antiga, que inclúe a música medieval (500-1400) e a música renacentista (1400-1600); o período da práctica común, que inclúe a música barroca (1600-1750), a música clásica (1750-1820), e a música romántica (1804-1910); e a música do século XX e música contemporánea. A música clásica distínguese da música popular e de outras formas musicais non europeas pola súa característica notación musical simbólica, en uso dende aproximadamente o século XVI. Dita notación permite aos compositores prescribir de xeito detallado o tempo, a métrica, o ritmo, a altura e a execución precisa de cada peza musical. Isto limita o espazo para a improvisación ou a ornamentación ad libitum, que son frecuentes na música artística non europea e na música popular. Outra característica é que mentres a maioría dos estilos «populares» tenden a desenvolverse arredor do xénero da canción, a música clásica tense caracterizado polo desenvolvemento de formas e xéneros musicais altamente sofisticados, e polo uso dunha moi variada e complexa instrumentación. O termo "música clásica" non apareceu ata principios do século XIX, nun intento de canonizar o período dende Johann Sebastian Bach ata Beethoven como a idade dourada. A primeira referencia que temos do termo "música clásica" aparece no Oxford English Dictionary, en torno a 1836. Amosar máis contido destacado Artigo destacado Unha sinfonía coral é unha composición musical para orquestra, coro e, en ocasións, solistas, que se adhire polo xeral no seu funcionamento interno e arquitectura musical global á forma musical sinfónica. O termo sinfonía coral neste contexto foi acuñado por Hector Berlioz cando describiu a obra Roméo et Juliette na súa introdución de cinco parágrafos para a obra. O antecedente directo da sinfonía coral é a Novena sinfonía de Ludwig van Beethoven. A Novena de Beethoven incorpora a parte da Ode an die Freunde (Himno á alegría), un poema de Friedrich Schiller, co texto cantado por solistas e coro no último movemento. É o primeiro exemplo do uso da voz humana por parte dun compositor maior no mesmo nivel que os instrumentos nunha sinfonía. Uns poucos compositores do século XIX, en particular Felix Mendelssohn e Franz Liszt, seguiron a Beethoven na produción de obras sinfónicas corais. No século XX o xénero desenvolveuse notablemente, e nos últimos anos do século XX e o inicio do século XXI viron a aparición de máis obras neste xénero. O termo "sinfonía coral" indica a intención do compositor de que a obra sexa sinfónica, mesmo coa fusión de elementos narrativos ou dramáticos que derivan da inclusión da palabra. Con este obxectivo, as palabras son frecuentemente tratadas sinfonicamente para perseguir fins non narrativos, polo uso de repeticións frecuentes de palabras e frases importantes, e transposición, reordenación ou omisión de pasaxes do conxunto do texto. O texto frecuentemente determina o esquema básico sinfónico, mentres que a orquestra transmite as ideas musicais nunha importancia similar á do coro e os solistas. Mesmo cun énfase sinfónico, unha sinfonía coral é frecuentemente influenciada na forma musical e no contido por unha narración externa, mesmo en partes onde non hai canto. Imaxe destacada Eugene Tzigane, gañador da 8ª edición do Concurso Internacional de Dirección Orquestral Grzegorz Fitelberg celebrado en 2007. Vexa o artigo director de orquestra. Este mes Máis aniversarios... Categorías Queres atopar artigos relacionados coa música clásica? Proba buscando nas seguintes categorías: Música clásica Personalidades da música clásica Música antiga Música contemporánea Ópera Música do século XX Portal:Música clásica Biografía destacada Gustav Mahler, nado en Kaliště, Bohemia (actualmente República Checa) o 7 de xullo de 1860 e finado en Viena o 18 de maio de 1911, foi un compositor e director de orquestra bohemio-austríaco. As súas composicións atópanse entre as obras máis importantes do Posromanticismo. Nas primeiras décadas do século XX, Gustav Mahler era considerado un dos máis importantes directores de orquestra e de ópera do seu momento. Logo de graduarse no Conservatorio de Viena en 1878, foi sucesivamente director de varias orquestras cada vez máis importantes en diversos teatros de ópera europeos, chegando en 1897 á que daquela era considerada a máis notable, a dirección da Ópera da Corte de Viena (Hofoper). Durante os seus 10 anos na capital austríaca, Mahler —xudeu converso ao catolicismo para asegurarse o seu posto— sufriu a oposición e hostilidade da prensa antisemita. Porén, grazas ás súas innovadoras producións e á insistencia nos máis altos niveis de representación gañou o recoñecemento como un dos máis grandes directores de ópera. Posteriormente, foi director da Metropolitan Opera e da New York Philharmonic Orchestra. Como compositor centrou os seus esforzos na forma sinfónica e no lied. A Segunda, Terceira, Cuarta e Oitava sinfonías e Das Lied von der Erde (A canción da Terra) conxugaron nas súas partituras ambos xéneros. Introduciu elementos de diferente procedencia como melodías folclóricas, marchas, fanfarras militares, mediante un uso persoal do acorde, entrecortando ou alongando inusitadamente as liñas melódicas, acoplados ou xustapostos no interior do marco formal que absorbeu da tradición clásica vienesa. As súas obras sinfónicas adquiriron excesivas proporcións e incluíu harmonías disonantes que superan o cromatismo empregado por Wagner na súa ópera Tristan und Isolde. Cita destacada Son destacado Egmont de Ludwig van Beethoven. Vexa o artigo abertura (música). Sabías que... ... Gioachino Rossini escribiu a súa ópera cómica L'italiana in Algeri en menos de tres semanas? ... Georg Philipp Telemann é considerado o compositor máis prolífico da historia, con máis de 3.000 obras rexistradas? ... Karlheinz Stockhausen compuxo o seu Helikopter-Streichquartett para cuarteto de corda e catro helicópteros? Proxectos relacionados Música • Música escénica • Música contemporánea Artigos de calidade e bos Artigos de calidade (53) Claudio Abbado Carl Philipp Emanuel Bach Johann Sebastian Bach Walter Bache Xosé Baldomir Hector Berlioz Georges Bizet Canon de Bayreuth Carolina Casanova Rebecca Clarke Concerto delle donne Concerto para piano n.º 24 (Mozart) Concertos para piano de Wolfgang Amadeus Mozart Edward Elgar Erschallet, ihr Lieder, erklinget, ihr Saiten! BWV 172 Estrea da Sinfonía n.º 7 de Shostakovich en Leningrado Manuel de Falla Gabriel Fauré Kathleen Ferrier Angela Gheorghiu Gran viaxe da familia Mozart Imogen Holst Georg Friedrich Händel Jane Joseph Le Sacre du printemps L'Orfeo Carlos López García-Picos Gustav Mahler Mozart en Italia Música para piano de Gabriel Fauré Carl Nielsen Orquestra Sinfónica de Galicia Óperas de Claudio Monteverdi Óperas perdidas de Claudio Monteverdi Óperas de Wolfgang Amadeus Mozart Eugenia Osterberger Krzysztof Penderecki Poemas sinfónicos (Liszt) Poruchik Kizhe (Prokofev) Sergei Prokofev Manuel Quiroga Losada Nikolai Rimskii-Korsakov Gioachino Rossini Jean Sibelius Sinfonía coral Sinfonía núm. 3 (Górecki) Sinfonía nº 8 (Mahler) Sinfonía nº 8 (Sibelius) Bedřich Smetana Heikki Suolahti Traité d'instrumentation et d'orchestration Tristan und Isolde Richard Wagner Artigos bos (10) Cantus Arcticus Clara Clemens Obras variadas para piano só (Rachmaninov) Orquestra Filharmónica Coruñesa Píseň bohatýrská Einojuhani Rautavaara Schachnovelle (ópera) Sinfonías espurias ou de dubidosa autoría de Wolfgang Amadeus Mozart Six moments musicaux (Rachmaninov) Suite Lemminkäinen Portais relacionados Ballet Ballet Música Música Ópera Ópera Proxectos irmáns Wikimedia Commons en Commons