Niobio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Circonio - Niobio - Molibdeno
 V
Nb
Ta  
 
 
Nb-TableImage.png
Xeral
Nome, símbolo, número Niobio, Nb, 41
Serie química metal de transición
Grupo, período, bloque 5, 5 , d
Densidade, dureza Mohs 8.570 kg/m³, 6
Aparencia Gris metálico
Nb,41.jpg
Propiedades atómicas
Peso atómico 92,90638 uma
Raio atómico calculado 198 pm
Raio covalente 137 pm
Raio de Van der Waals Sen datos
Configuración electrónica [Kr]4d45s1
Estados de oxidación (Óxido) 1 (5,3 (levemente ácido))
Estrutura cristalina Cúbica centrada no corpo
Propiedades físicas
Estado da materia Sólido (__)
Punto de fusión 2.750 K
Punto de fervenza 5.017 K
Entalpía de vaporización 696,6 kJ/mol
Entalpía de fusión 26,4 kJ/mol
Presión de vapor 0,0755 Pa a 2.741 K
Velocidade do son 3.480 m/s a 293,15 K
Información diversa
Electronegatividade 1,6 (Pauling)
Calor específico 265 J/(kg*K)
Condutividade eléctrica sen datos
Condutividade térmica sen datos
potencial de ionización kJ/mol
Isótopos máis estables
iso. AN Vida media MD ED MeV PD
91Nb Sintético
92Nb Sintético
93Nb 100%
93mNb Sintético
Valores no SI e condicións normais
(0 ºC e 1 atm), agás indicación en contra.
Calculado a partir de distintas lonxitudes
de enlace covalente, metálico ou iónico.


O niobio é un elemento químico de número atómico 41 situado no grupo 5 da táboa periódica dos elementos. Simbolízase como Nb. É un metal de transición dúctil, gris, brando e pouco abundante. Atópase no mineral niobita e utilízase en aliaxes. Emprégase principalmente en aliaxe en aceiros, conferíndolles unha alta resistencia. Descubriuse no mineral niobita, tamén chamado columbita, e ás veces recibe o nome de columbio.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]