Punto de ebulición

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O punto de ebulición é a temperatura á cal un elemento ou composto químico pasa do estado líquido ao estado gasoso, nunhas condicións de presión determinadas. Se o proceso é á inversa chámase punto de condensación.

A temperatura dunha substancia ou corpo é unha medida da enerxía cinética das moléculas. A temperaturas inferiores ao punto de ebulición, só unha pequena fracción das moléculas na superficie ten enerxía suficiente para romper a tensión superficial e escapar.

Cando se chega ao punto de ebulición a maioría das moléculas é quen de escaparen desde tódalas partes do corpo, non só da superficie. Porén, para a creación de burbullas en todo o volume do líquido necesítanse imperfeccións ou movemento, precisamente polo fenómeno da tensión superficial.

A temperatura mantense constante durante todo o proceso de ebulición, e o aporte de máis enerxía só produce o aumento do número de moléculas que foxen do líquido en forma de gas.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]