Iridio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
← '
   
 
77
Ir
 
               
               
                                   
                                   
                                                               
                                                               
Ir
Táboa periódica dos elementos
Información xeral
Nome, símbolo, número , Ir, 77
Serie química
Grupo, período, bloque , ,
Densidade kg/m3
Aparencia
N° CAS
N° EINECS
Propiedades atómicas
Masa atómica u
Radio medio pm
Radio atómico (calc) pm
Radio covalente pm
Radio de van der Waals pm
Configuración electrónica
Electróns por nivel de enerxía
Estado(s) de oxidación
Óxido
Estrutura cristalina
Propiedades físicas
Estado ordinario
Punto de fusión  K
Punto de ebulición  K
Punto de inflamabilidade {{{P_inflamabilidade}}} K
Entalpía de vaporización kJ/mol
Entalpía de fusión kJ/mol
Presión de vapor
Temperatura crítica  K
Presión crítica  Pa
Volume molar m3/mol
Velocidade do son m/s a 293.15 K (20 °C)
Varios
Electronegatividade (Pauling)
Calor específica J/(K·kg)
Condutividade eléctrica S/m
Condutividade térmica W/(K·m)
1.ª Enerxía de ionización kJ/mol
2.ª Enerxía de ionización kJ/mol
3.ª Enerxía de ionización kJ/mol
4.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización4}}} kJ/mol
5.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización5}}} kJ/mol
6.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización6}}} kJ/mol
7.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización7}}} kJ/mol
8.ª enerxía de ionización {{{E_ionización8}}} kJ/mol
9.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización9}}} kJ/mol
10.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización10}}} kJ/mol
Isótopos máis estables
iso AN Período MD Ed PD
MeV
Nota: unidades segundo o SI e en CNPT, salvo indicación contraria.

O iridio é un elemento químico de número atómico 77 que se sitúa no grupo 9 da táboa periódica dos elementos. O seu símbolo é Ir. Foi descuberto en 1803 polo químico Smithson Tennant. Trátase dun metal de transición, duro, fráxil, pesado, de cor branco prateada. Emprégase en aleacións de alta resistencia que poden soportar altas temperaturas. É un elemento pouco abundante e atópase na natureza en aleacións con platino e osmio. É o elemento máis resistente á corrosión. Emprégase en contactos eléctricos, aparatos que traballan a altas temperaturas, e como axente endurecedor do platino.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]