Bohrio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bohrio
SeaborxioBohrioHassio
Re
   
 
107
Bh
 
               
               
                                   
                                   
                                                               
                                                               
Bh
-
Táboa periódica dos elementos
Información xeral
Nome, símbolo, número Bohrio, Bh, 107
Serie química Metal de transición
Grupo, período, bloque 7, 7, d
Densidade - kg/m3
Dureza
Aparencia Descoñecida
N° CAS
N° EINECS
Propiedades atómicas
Masa atómica 264 u
Radio medio pm
Radio atómico (calc) 128 (estimado) pm
Radio covalente 141 (estimado) pm
Radio de van der Waals pm
Configuración electrónica [Rn]5f14 6d5 7s2
Electróns por nivel de enerxía {{{electróns_por_nivel}}}
Estado(s) de oxidación
Óxido
Estrutura cristalina
Propiedades físicas
Estado ordinario Sólido
Punto de fusión  K
Punto de ebulición  K
Punto de inflamabilidade {{{P_inflamabilidade}}} K
Entalpía de vaporización kJ/mol
Entalpía de fusión kJ/mol
Presión de vapor
Temperatura crítica  K
Presión crítica  Pa
Volume molar m3/mol
Velocidade do son m/s a 293.15 K (20 °C)
Varios
Electronegatividade (Pauling)
Calor específica J/(K·kg)
Condutividade eléctrica S/m
Condutividade térmica W/(K·m)
1.ª Enerxía de ionización 742,9 (predición) kJ/mol
2.ª Enerxía de ionización 1688,5 (predición) kJ/mol
3.ª Enerxía de ionización 2566,5 (predición) kJ/mol
4.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización4}}} kJ/mol
5.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización5}}} kJ/mol
6.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización6}}} kJ/mol
7.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización7}}} kJ/mol
8.ª enerxía de ionización {{{E_ionización8}}} kJ/mol
9.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización9}}} kJ/mol
10.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización10}}} kJ/mol
Isótopos máis estables
iso AN Período MD Ed PD
MeV
274Bh Sintético 54 s α 8,8 270Db
272Bh Sintético 9,8 s α 9,02 268Db
271Bh Sintético 1,2 s α 9,35 267Db
270Bh Sintético 61 s α 8,93 266Db
267Bh Sintético 17 s α 8,83 263Db
Nota: unidades segundo o SI e en CNPT, salvo indicación contraria.

O Bohrio é un elemento químico da táboa periódica dos elementos que ten o símbolo Bh e o número atómico 107. É un elemento sintético. O seu isótopo máis estable é Bh-262 que ten unha vida media de 102 milisegundos.

Historia[editar | editar a fonte]

Bohrio

Foi sintetizado en 1976 por un equipo soviético liderado por Yuri Oganessian do Instituto de Investigación Nuclear situado en Dubna, o cal produciu o isótopo Bh-261 cunha vida media de 1-2 milisegundos (en datas posteriores déuselle unha vida media de arredor de 10 ms). Conseguírono bombardeando Bismuto-204 cun núcleo de Cromo-54.

En 1981 un equipo de investigación alemán dirixido por P. Armbruster e G. Münzenberg puido confirmar os resultados do equipo Soviético e producir Bohrio, concretamente Bh-262 de vida media superior.

Os alemáns suxeriron o nome de nielsbohrio en honor do físico danés Niels Bohr. Os soviéticos suxeriron que este nome se lle dera ó elemento 105, que finalmente recibiu o nome de Dubnio.

Houbo polémica sobre o nome que debían recibir os elementos con números atómicos comprendidos entre o 101 e o 109; debido a isto o IUPAC chamoulle unnilseptio (símbolo Uns) de forma provisional a este elemento. En 1994 un comité do IUPAC recomendou que o elemento 107 se chamara Bohrio. Isto concordaba cos nomes doutros elementos que recibiron o seu nome en honor a a persoas, onde só se tomaba o apelido, pero tiña en contra a moitos que pensaban que se podería confundir co Boro. Pese a isto, en 1997 recoñeceuse internacionalmente Bohrio coma o nome do elemento 107.


Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Bohrio

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Táboa periódica dos elementos