Antimonio

Antimonio
Estaño ← Antimonio → Telurio       51 Sb                                                                                                                                                                                                                                           Sb Táboa periódica dos elementos
Información xeral
Nome, símbolo, número	Antimonio, Sb, 51
Serie química
Grupo, período, bloque	, ,
Densidade	kg/m3
Aparencia
N° CAS
N° EINECS
Propiedades atómicas
Masa atómica	u
Radio medio	pm
Radio atómico (calc)	pm
Radio covalente	pm
Radio de van der Waals	pm
Configuración electrónica
Electróns por nivel de enerxía
Estado(s) de oxidación
Óxido
Estrutura cristalina
Propiedades físicas
Estado ordinario
Punto de fusión	K
Punto de ebulición	K
Punto de inflamabilidade	{{{P_inflamabilidade}}} K
Entalpía de vaporización	kJ/mol
Entalpía de fusión	kJ/mol
Presión de vapor
Temperatura crítica	K
Presión crítica	Pa
Volume molar	m3/mol
Velocidade do sonido	m/s a 293.15 K (20 °C)
Varios
Electronegatividade (Pauling)
Calor específica	J/(K·kg)
Condutividade eléctrica	S/m
Condutividade térmica	W/(K·m)
1.ª Enerxía de ionización	kJ/mol
2.ª Enerxía de ionización	kJ/mol
3.ª Enerxía de ionización	kJ/mol
4.ª Enerxía de ionización	{{{E_ionización4}}} kJ/mol
5.ª Enerxía de ionización	{{{E_ionización5}}} kJ/mol
6.ª Enerxía de ionización	{{{E_ionización6}}} kJ/mol
7.ª Enerxía de ionización	{{{E_ionización7}}} kJ/mol
8.ª enerxía de ionización	{{{E_ionización8}}} kJ/mol
9.ª Enerxía de ionización	{{{E_ionización9}}} kJ/mol
10.ª Enerxía de ionización	{{{E_ionización10}}} kJ/mol
Isótopos máis estables
iso AN Período MD Ed PD MeV
Nota: unidades segundo o SI e en CNPT, salvo indicación contraria.

O antimonio é un elemento químico de número atómico 51, e que comparte coa auga a propiedade química de dilatarse ó baixar de certa temperatura. Está situado no grupo 15 da táboa periódica dos elementos e o seu símbolo é Sb.

Sabemos que os árabes chamaban "al ithmid" a un mineral que usaban as mulleres do antigo Exipto para embadurnar as cellas e a veces tamén a cara, nome relacionado con máscara. Tamén hai vasos e cerámica caldea, datados con 6000 anos de antigüidade, decorados con este mineral ^{[Cómpre referencia]}. Os gregos chamámbanlle "anthemonium". Aínda que o seu nome está relacionado co mineral do que foi extraído, a estibina, que é sulfuro de antimonio (Sb₃S₂). En latín o nome deriva, de novo, da propiedade de adornar ou embelecer que tiña o mineral estibina, marca, de aí o seu nome "stibium". O símbolo do elemento, seguindo as reglas de Berzelius, non podía ser S porque xa fora asignado ao xofre, decídese entón denominalo Sb.

O nome actual de antimonium Débese ao alquimista sevillano do século VIII Abu Musa Yabir al-Sufi coñecido como Geber (721-815).

No 1604 un monxe, Basilius Valentinus (1565-1624) publica o seu libro Triumph-Wagen des Antimoni traducido como A carroza triunfal do Antimonio, no que se comparaba ao antimonio co mercurio na súa importancia para as transmutacións dos alquimistas, era como a quintaesencia da materia.

Véxase tamén

Outros artigos

• Táboa periódica dos elementos