Platino

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Iridio - Platino - Ouro
Ni
Pd
Pt  
 
 
Pt-TableImage.png
Táboa completa
Xeral
Nome, símbolo, número Platino, Pt, 78
Serie química Metais de transición
Grupo, período, bloque 10, 6 , d
Densidade, dureza Mohs 21450 kg/m³; 3,5
Aparencia Pt,78.jpg
Branco agrisado
Propiedades atómicas
Masa atómica 195,078 uma
Radio medio 135 pm
Radio atómico calculado 177 pm
Radio covalente 128 pm
Radio de Van der Waals 175 pm
Configuración electrónica [Xe]4f145d96s¹
Estados de oxidación (óxido) 2, 4 (basicidade media)
Estrutura cristalina Cúbica centrada
en las caras
Propiedades físicas
Estado da materia Sólido
Punto de fusión 2041,4 K (1768,4 °C)
Punto de ebulición 4098 K (3825 °C)
Entalpía de vaporización 510 kJ/mol
Entalpía de fusión 19,6 kJ/mol
Presión de vapor 0,0312 Pa a 2045 K
Velocidade do son 2680 m/s a 293,15 K
Información diversa
Electronegatividade 2,28 (Pauling)
Calor específica 130 J/(kg·K)
Condutividade eléctrica 9,66 x 106/m Ω
Condutividade térmica 71,6 W/(m·K)
potencial de ionización 870 kJ/mol
2º potencial de ionización 1791 kJ/mol
Isótopos máis estables
iso. AN Período de semidesintegración MD ED MeV PD
190Pt 0,014 % 6,5 x 1011 anos α 3,249 [[186Os]]
192Pt 0,782% Estable con 114 neutróns
193Pt Sintético 50 anos ε 0.057 [[193Ir]]
194Pt 32,967 % Estable con 116 neutróns
195Pt 33,832 % Estable con 117 neutróns
196Pt 25,242 % Estable con 118 neutróns
198Pt 7,163 % Estable con 120 neutróns
Valores no SI e condicións normais
(0 ºC e 1 atm), agás indicación en contra.
Calculado a partir de distintas lonxitudes
de enlace covalente, metálico ou iónico.

O platino é un elemento químico de número atómico 78 situado no grupo 10 da táboa periódica dos elementos. O seu símbolo é Pt. Trátase dun metal de transición branco agrisado, precioso, pesado, maleable e dúctil. É resistente á corrosión e atópase en distintos minerais, frecuentemente xunto con níquel e cobre; tamén pode atoparse como metal. Emprégase en xoiería, equipamento de laboratorio, contactos eléctricos, empastes e catalizadores de automóbiles.

Características principais[editar | editar a fonte]

Este metal, cando está puro, é de cor branca agrisada, maleable e dúctil. É resistente á corrosión e non se disolve na maioría dos ácidos, pero si en auga rexia. É atacado lentamente polo ácido clorhídrico (HCl) en presenza de aire. Denomínase grupo do platino aos elementos rutenio, osmio, rodio, iridio, paladio e platino. Estes elementos son bastante utilizados como catalizadores.

O platino é relativamente resistente ao ataque químico, ten unhas boas propiedades físicas a temperaturas altas, e unhas boas propiedades eléctricas. Isto fixo que se utilice en distintas aplicacións industriais. Por exemplo, pódese empregar como electrodo, en contactos electrónicos, etc. O platino non se oxida co aire, pero pode reaccionar, dependendo das condicións, con cianuros, halóxenos, xofre, chumbo, silicio e outros elementos, así como con algúns óxidos básicos fundidos. Os seus estados de oxidación máis comúns son 2 e 4.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Platino