Praseodimio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Cerio - Praseodimio - Neodimio
Pr
Pa  
 
 
Pr-TableImage.png
Táboa completa
Xeral
Nome, símbolo, número Praseodimio, Pr, 59
Serie química Lantánidos
Período, bloque 6 , f
Densidade, dureza Mohs 6.640 kg/m³, sen datos
Aparencia Branco prateado, amarelado
Pr,59.jpg
Propiedades atómicas
Masa atómica 140,90765(2) uma
Radio medio 185 pm
Radio atómico calculado 247 pm
Radio covalente 165 pm
Radio de Van der Waals Sen datos
Configuración electrónica [Xe]6s²4f³
Estados de oxidación (óxido) 3 (levemente básico)
Estrutura cristalina Hexagonal
Propiedades físicas
Estado da materia Sólido
Punto de fusión 1204 K
Punto de ebulición 3793 K
Entalpía de vaporización 296,8 kJ/mol
Entalpía de fusión 6,89 kJ/mol
Presión de vapor 1,333224 x 10-6 Pa a 1070 K
Velocidade do son 2280 m/s a 293,15 K
Información diversa
Electronegatividade 1,13 (Pauling)
Calor específica 193 J/(kg·K)
Conductividade eléctrica 1,48 x 106 m-1·Ω-1
Conductividade térmica 12,5 W/(m·K)
potencial de ionización 527 kJ/mol
2° potencial de ionización 1020 kJ/mol
3° potencial de ionización 2086 kJ/mol
4° potencial de ionización 3761 kJ/mol
Isótopos máis estables
iso. AN Período de semidesintegración MD ED MeV PD
141Pr 100% 141Pr é estable con 82 neutróns
142Pr Sintético 19,12 h β- 2,162 MeV 142Nd
ε 0,745 MeV 142Ce
143Pr Sintético 13,57 d β- 0,934 MeV 143Nd
Valores no SI e condicións normais
(0 ºC e 1 atm), agás indicación en contra.
Calculado a partir de distintas lonxitudes
de enlace covalente, metálico ou iónico.

O praseodimio é un elemento químico da táboa periódica de símbolo Pr e número atómico 59.

Características[editar | editar a fonte]

O Praseodimio é un elemento metálico prateado suave, e pertence ao grupo dos lantánidos. É algo máis resistente á corrosión en aire que o europio, o lantano, o cerio, ou o neodimio, pero desenvolve unha capa verde de óxido cando se rompe ou cando está exposto ao aire, expoñendo máis metal á oxidación. Por esta razón, o praseodimio débese gardar baixo un aceite mineral lixeiro ou selar nun cristal.

Abundancia natural[editar | editar a fonte]

O praseodimio está dispoñible en pequenas cantidades na cortiza terrestre (9,5 ppm). Atópase na monazita e na bastnasita, comprendendo tipicamente preto do 5 % dos lantánidos contidos nestes, e pode ser recuperado por un proceso de intercambio de ións, ou por extracción de líquido de contracorrente.

Aplicacións[editar | editar a fonte]

Os distintos usos do Praseodimio son, entre outros:

Isótopos[editar | editar a fonte]

O Praseodimio esta composto por un isótopo estable 141Pr. Todos os isótopos radioactivos do Praseodimio teñen vidas medias de menos de 5.985 horas e a maioría destes teñen vidas medias de menos de 33 segundos. Este elemento tamén ten seis meta estados, sendo o máis estable 138mPr (t½ 2.12 horas), 142mPr (t½ 14.6 minutos) e 134mPr (t½ 11 minutos).

Precaucións[editar | editar a fonte]

O praseodimio é de toxicidade baixa a moderada e non ten ningún papel biolóxico coñecido.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Emsley, John (2001). NATURE'S BUILDING BLOCKS. ISBN 0-19-850341-5. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Praseodimio