Jenson Button

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Jenson Button (36 anos)
MBE
Jenson Button bahrain 2012.jpg
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Flag of the United Kingdom.svg Británico
Monopraza número 22
Escudería actual McLaren-Honda
Escudería no 2017
Grandes Premios disputados 299 (296 saídas)
Campionatos 1 (2009)
Vitorias 15
Podios 50
Pole positions 8
Voltas rápidas 8
Primeiro Grand Prix Gran Premio de Australia de 2000
Primeira vitoria Gran Premio de Hungría de 2006
Posición no 2016 15º (17 ptos.)
editar

Jenson Alexander Lyons Button (Jenson Button), MBE nado en Frome o 19 de xaneiro de 1980, é un piloto inglés de Formula 1. Reside en Bicester, pero tamén pasa temporadas en Mónaco. Na tempada 2016 pilota para McLaren. Foi o Campión do Mundo na tempada 2009, pilotando un Brawn GP.

Button comezou no karting á idade de oito anos con gran éxito, antes de pasar ás carreiras de coches no Campionato británico de Fórmula Ford e na Fórmula 3 británica. A súa primeira aparición na Fórmula Un foi con Williams F1 na tempada 2000. Ao ano seguinte cambiouse a Benetton, que en 2002 converteuse en Renault, e logo para a tempada 2003 trasladouse a BAR. Na tempada 2004 terminou terceiro no Campionato de Mundo de Pilotos, con só os dous Ferrari por diante del. BAR foi rebautizado posteriormente como Honda Racing para a tempada 2006, na que Button gañou o seu primeiro Gran Premio en Hungría, logo de 113 carreiras.[1]

Trala retirada de Honda do deporte en decembro de 2008, quedándose sen coche para a tempada 2009, ata que Ross Brawn encabezou a Management buyout (compra dunha empresa polos seus directivos) do equipo en febreiro de 2009, e Button atopouse de súpeto nun altamente competitivo coche con motor Mercedes. Logo pasou a igualar a marca de gañar seis das sete primeiras carreiras da tempada 2009, asegurándose o Campionato do Mundo no Gran Premio de Brasil, liderando os puntos durante toda a tempada, o seu éxito tamén axudou a Brawn GP para asegurar o Campionato do Mundo de construtores.

en 2010, trasladouse a McLaren, en asociación co tamén piloto británico e ex campión do mundo Lewis Hamilton. Logo de terminar quinto en 2010, Button terminou a tempada 2011 como subcampión. En 2012 logrou a súa primeira pole para McLaren no Gran Premio de Bélxica de 2012. Das 289 carreiras que Button comezou gañou 15, cun total de 50 podios.

Infancia e primeiros anos[editar | editar a fonte]

Button naceu o 19 de xaneiro de 1980 en Frome, Somerset e criouse na cercan Vobster.[2] Chamárono así polo amigo e rival do seu pai nas carreiras de rallycross, o danés Erling Jensen, cambiando o "e" por un "o" para diferencialo de Jensen Motors.[3] Foi educado na escola primaria de Vallis, Selwood Middle School e no Frome Community College.[4] é o cuarto fillo da surafricana Simone Lyons e o ex piloto de Rallycross John Button, que era ben coñecido no Reino Unido durante a maior parte da década de 1970 polo seu Volkswagen Escaravello, antes de cambiar a un VW Golf Mk1 en 1978. Despois de que os seus pais se divorciaran cando tiña sete anos, xunto as súas tres irmás maiores foron criados pola súa nai en Frome.[3] Non aprobou o seu primeiro exame de conducir por achegarse demasiado a un vehículo estacionado.[4]

Xa con 8 anos, e co apoio de seu pai John (que lle regalou por Reis un kart), corría nos circuítos de karting; tampouco lle importou perde-las clases de escola por viaxar por todo o mundo. Dende o ano 1989 até o ano 1997 debutou en karting, no que conseguiu algúns premios: O Campionato Británico de Cadetes de Karting no 1991 (con 34 carreiras); seguíronlle 3 veces campión no Aberto Británico de Karting (e algúns campionatos máis ata conformar 8 premios); no 1995 faise co título de ICA Senior Italiano; tamén nese ano recaeu na súas mans o título de Campión Europeo de Super Kart. Unha viaxe a Xapón permítelle a Jenson participar no Ayrton Senna Memorial Cup, no que entra coma piloto axeitado tras unha asombrosa carreira de karting. A súa capacidade para aprenderse os circuítos é admirable e o seu desexo de vitorias, insaciable. Ten un bo control do volante e unha boa dose de sangue frío. As 50 veces que tivo que estar no podio durante a súa etapa en 1998 na Fórmula Ford é un exemplo; compre citar por dicir algo, pilotando para Haywood Racing consegue no Ultra-Competitivo Campionato Británico unhas 9 vitorias; as carreiras de Europa levan a este piloto a poñerse no segundo posto do Campionato Europeo; e un triunfo fai redondea-lo ano no Festival da F3 de Ford.

Despois, seguiu mostrando o seu potencial na Fórmula Ford e na Fórmula 3000. Pero o que máis sorprende deste piloto é que se subiu ao máis alto rompendo tódalas marcas de xuventude. No recoñecemento o talento especial chégalle a concesión do prestixioso título de Novo Piloto do Ano, promovido pola McLaren Autosport BRDC a finais do 1998.

Tivo a sorte, lóxica, de subir até a Fórmula 1 cando no novembro do 1999 toma a pista cun McLaren MP4/13, semanas máis tarde , nunha proba para o equipo da Prost, Jenson derrota o experimentado Jean Alesi; xa que a xente importante deuse conta nada máis velo de que era un auténtico prodixio.

Andaina na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

Williams (2000)[editar | editar a fonte]

Na tempada 2000, con 20 anos era o piloto máis novo da grella, finalizou oitavo (12 puntos) no Campionato de Pilotos, pero demostrou que Jenson era un piloto con condicións, ao superar en varias ocasións ao seu compañeiro de equipo Ralf Schumacher. Os seus mellores resultados da tempada foron un cuarto lugar no Gran Premio de Alemaña e unha quinta posición en Bélxica. Malia iso, as prestacións non foron as esperadas.

Benetton (2001)[editar | editar a fonte]

Button no Gran Premio de Francia de 2001 pilotando para Benetton.

En 2001, Button asociouse co experimentado piloto Giancarlo Fisichella en Benetton, que fora comprado por Renault. Fixo unha tempada pésima: o coche Benetton non era moi competitivo e foi superado constantemente polo seu compañeiro de equipo.[5] Terminou o campionato de pilotos con só 2 puntos, o seu mellor resultado foi o quinto posto no Gran Premio de Alemaña de 2001.[6] A súa pobre forma levou a especulacións de que sería substituído antes de que finalizara o ano. O director do equipo Flavio Briatore dixo: "Ou mostra que é super bo ou deixa o chanzo máis alto dos pilotos",[7] e ao parecer ofreceulle a oportunidade de demostralo.[8] Button cre que mostrou a súa inexperiencia por esforzarse en axudar ao seu equipo a crear un coche competitivo.[8] A súa falta de éxito combinado cun estilo de vida extravagante levou a algunhas publicacións de prensa consideralo un "playboy".[9][10]

Tamén estivo tentado avolver para Williams, pero o equipo xa tiña a praza ocupada por Juan Pablo Montoya.

Renault (2002)[editar | editar a fonte]

En 2002, Benetton foi renomeado como Renault F1 e Jarno Trulli uniuse ao equipo como parella de Button. Durante as vacacións de inverno, Button pasou moito tempo traballando co seu equipo de enxeñeiros e sentiu que mellorara a comprensión entre eles, describiuse como "moi confiado" para a tempada.[7] Empezou ben, na segunda carreira da tempada en Malaisia, estaba en camiño ao seu primeiro podio antes de que un problema na suspensión nas últimas voltas deixarao no cuarto lugar.[11] As actuacións de Button melloraron en gran medida en comparación coa anterior tempada, aínda que a miúdo opacado por Trulli, mostrou un ritmo de carreira máis rápido para superar á súa máis experimentado compañeiro de equipo.[12] Malia as actuacións de Button, e o seu desexo de permanecer con Renault,[13] anunciouse no Gran Premio de Francia que ía se substituído en 2003 polo piloto de probas Fernando Alonso. Briatore recibiu críticas pola súa decisión, pero afirmou que "o tempo dirá se estou equivocado",[14] tamén acusaría a Button de ser un "playboy lacazán".[15] En xullo, Button asinou un contrato de dous anos cunha opción de dous anos máis con British American Racing, xunto ao campión do mundo de 1997 Jacques Villeneuve.[16] Un factor importante na súa decisión foi a oportunidade de traballar con David Richards, o director do equipo BAR. Finalizou a tempada sétimo con 14 puntos, un lugar e 5 puntos por diante de Trulli.[17]

BAR (2003–2005)[editar | editar a fonte]

2003[editar | editar a fonte]

Button enfrontouse á hostilidade do seu novo compañeiro de equipo Villeneuve, quen suxeriu que Button fora contratado polo seu atractivo comercial máis que pola súa capacidade, e en comparación era un "membro dunha banda de mozos". Button respondeu negando que tivese algo que demostrar a Villeneuve; "Eu non estou aquí para gañar o respecto de Jacques, eu estou aquí para gañar e levar ao equipo cara a adiante".[18] A súa relación non mellorou logo do primeiro Gran Premio en Australia: Villeneuve debía entrar en boxes, pero aguantou unha volta extra e entrou cando debía facelo Button, deixándoo a espera na rúa de boxes mentres o coche de Villeneuve era atendido. Villeneuve botou a culpa aos "problemas de radio", pero Button e o director do equipo David Richards deron a entender que non lle creron.[19] Button obtivo bos resultados nas primeiras seis carreiras, anotando oito puntos (o sistema de puntos cambiara ese ano para outorgar puntos aos oito primeiros clasificados), incluíndo o cuarto lugar no Gran Premio de Austria, Villeneuve só anotara tres.[20] Button estrelouse con forza a 298 km/h durante os adestramentos do sábado en Mónaco, quedando brevemente inconsciente, e quedou hospital durante a noite.[21] Malia ao accidente Button aínda quería participar, pero foi retirado polo seu equipo de atención médica.[22] Tamén se perdeu unha proba dun día en Monza, pero puido participar na seguinte carreira o Gran Premio en Montreal.[23] Button continuou superando ao seu compañeiro de equipo (aínda que Villeneuve sufriu un gran número de problemas mecánicos), e isto axudou a reconstruír a súa reputación.[24] Xusto antes da carreira final en Xapón, Villeneuve perdeu o seu asento no BAR, así que Button asociouse con Takuma Sato,[25] logrou o seu segundo cuarto posto da tempada, e terminou noveno no campionato de pilotos con 17 puntos.[26]

2004[editar | editar a fonte]

A tempada 2004 foi a primeira na que Button era o piloto máis experimentado do seu equipo. Era ambicioso para a tempada, dicindo: "... Este ano podería ser favorito. Queremos correr á beira dos mellores equipos. Quero ser consistente nos puntos e no podio"[27] Logrou o seu primeiro podio na segunda carreira da tempada, terceiro lugar no Gran Premio de Malaisia, dicindo despois "Non hai palabras para describir a sensación do primeiro podio".[28] Seguiuno dúas semanas máis tarde outro terceiro lugar en Bahrain. Na seguinte carreira en Imola, logrou a súa primeira pole e terminou segundo detrás de Michael Schumacher.[29] Os seus resultados na tempada foron impresionantes: logrou 10 podios en 18 carreiras, e non puido anotar puntos en só tres.[30] Button foi terceiro no campionato de pilotos, detrás dos dous pilotos dominantes de Ferrari, e axudou a BAR a lograr o segundo lugar no Campionato de Construtores.

En agosto, Button viuse envolvido nunha disputa contractual. O 5 de agosto, Button optou por deixar BAR e asinou un contrato de dous anos para volver a Williams.[31] Isto foi sorprendente, xa que Button estaba gozando da súa mellor tempada ata a data, mentres que Williams tivera problemas[32] BAR, con todo, insistiu en que tiñan o dereito de exercer a súa opción para manter a Button. Button argumentou que a opción de BAR non era válido porque contiña unha cláusula que permitíalle irse se BAR perdía os seus motores Honda. Pensaba que o novo contrato asinado no verán con Honda para fornecer motores a BAR non era definitivo, e polo tanto Button era libre para marchar.[32][33] A disputa pasou á Xunta de Recoñecemento de Contratos da Fórmula Un, que fallou a favor de BAR o 20 de outubro, obrigando a Button a quedarse co equipo. Dous dos homes no centro da disputa retiráronse pronto dos seus cargos, o director do equipo David Richards foi substituído por Nick Fry logo de que Honda comprara o 45 por cento da empresa BAR,[34] e Button separouse do seu manager John Byfield, dicindo que fora mal asesorado.[35]

2005[editar | editar a fonte]

Malia a inimizade, Button insistiu en que tiña o respaldo do seu equipo,[36] e mostrouse optimista para a tempada 2005.[37] soportou un comezo difícil, BAR estaba fóra de ritmo na primeira carreira en Australia,[38] e na seguinte carreira en Malaisia, os dous coches retiráronse cun fallo de motor logo de só tres voltas.[39] Dúas semanas máis tarde no Gran Premio de Bahrain, Button avanzou ata a cuarta praza desde a undécima posición da grella, antes de que un problema de embrague obrigáralle a outra retirada.[40] O mal comezo só empeorou no Gran Premio de San Mariño de 2005. Button terminou terceiro, pero despois os comisarios da carreira atoparon que o seu coche tiña un segundo tanque de combustible agachado no interior do depósito principal; unha vez que ambos foron drenados, o seu coche tiña 5,4 kg de peso menos do mínimo esixido. Aínda que os comisarios non tomaron ningunha acción, a FIA apelou contra a decisión e o caso foi examinado polo Tribunal Internacional de Apelación da FIA.[41] Non se puido probar que BAR estaba enganando deliberadamente; pero, por infracción das regras, os dous pilotos foron desposuídos dos puntos de San Marino e prohibíuselles participar nas dúas seguintes carreiras.[42][43]

Volveu no Gran Premio de Europa de 2005, BAR seguía loitando e Button terminou décimo[44] Sorprendeu a todos ao lograr a segunda pole position da súa carreira en Montreal,[45], pero estrelouse na volta 47 da carreira cando ía terceiro.[46] A retirada forzosa de todos os equipos que utilizaban pneumáticos Michelin, incluíndo BAR, no polémico Gran Premio dos Estados Unidos de 2005, significaba que Button e Sato aínda non sumaran puntos logo de nove carreiras dunha tempada de 19 carreiras.[47] Con todo, isto marcou un punto de inflexión, Button puntuou en todas as carreiras que quedaban. Estivo no podio dúas veces na tempada, dous terceiros postos en Alemaña e Bélxica.[48] Terminou a tempada no noveno lugar[49] con BAR sexto no Campionato de Construtores.[50]

Por segundo ano consecutivo, Button tivo disputas contractuais entre BAR e Williams. Button asinara un precontrato para pilotar para Williams en 2006, pero agora cría que as súas perspectivas serían mellores en BAR, e que o seu contrato con Williams non era vinculante.[51] Frank Williams insistiu en que o contrato era plenamente vinculante, e que "absolutamente non hai volta atrás"; o seu equipo requiriu a Button para cumprir con algunhas obrigacións contractuais cos patrocinadores.[52] Logo de varias semanas de conversacións, Williams accedeu a liberar a Button a cambio dunha compensación estimada de 18 millóns de libras.[53] BAR contratou un piloto experimentado Rubens Barrichello de Ferrari como a parella de Button, en substitución de Takuma Sato.[54] En outubro, Honda comprou o restante 55 por cento de BAR a British American Tobacco, e cambiou o nome do equipo Honda Racing F1; Button dixo nese momento, "Honda comprou o equipo a noticia é incrible e realmente mostra o seu compromiso para gañar o campionato do mundo".[55]

Honda (2006–2008)[editar | editar a fonte]

2006[editar | editar a fonte]

O novo equipo tivo bos resultados nas probas antes da tempada de Fórmula Un de 2006. Agora axudado polos recursos adicionais dispoñibles de Honda, Button mostrouse confiado no coche.[56]

A primeira parte da tempada 2006 foi difícil, na primeira rolda, anotou cinco puntos co cuarto lugar, e terminou no podio en Malaisia. En Australia, clasificouse na pole, pero foi superado en carreira na primeira curva por Fernando Alonso e Kimi Räikkönen logo dun período de coche de seguridade, ía quinto na carreira, antes de que o seu motor explotara na última curva da última volta. Chegou á liña de meta para evitar unha penalización de motor.[57] Na súa carreira de casa en Silverstone, clasificouse 19º logo de perder tempo por ser moi pesado, e o seu equipo non conseguira ser o suficientemente rápido na pista. Trompeou na volta oito, debido a unha fuga de aceite do motor.

No Gran Premio do Canadá de 2006, Button cualificou por diante de Barrichello por primeira vez desde Imola, pero terminou fóra dos puntos no noveno lugar. Retirouse no Gran Premio dos Estados Unidos de 2006, nunha colisión múltiple na primeira volta e outra vez no Gran Premio de Francia de 2006 debido a un fallo de motor. No Gran Premio de Alemaña de 2006, Button tivo de novo problemas na báscula, pero chegou a cualificar cuarto. Logo de ir terceiro por un tempo na carreira, Button finalmente terminou cuarto.

A primeira vitoria de Button produciuse no Gran Premio de Hungría de 2006.

Button logrou a primeira vitoria da súa carreira en 2006 nun caótico Gran Premio de Hungría de 2006, o Gran Premio número 113 desde o inicio da súa carreira.[1] Comezou 14º logo dunha penalización de 10 posicións por cambio de motor. A carreira resultou moi afectada polas fortes choivas, e Button pasou a varios pilotos nas primeiras voltas, incluíndo ao campión Michael Schumacher, e subiu ao cuarto lugar na 10ª volta. A raíz da retirada dos principais pilotos, Kimi Raikkonen e Fernando Alonso, pasou a gañar a carreira por pouco máis de medio minuto de Pedro de la Rosa e Nick Heidfeld. Alonso estaba detrás de Button na pista cando se retirou, aínda que Button tiña que facer unha parada en boxes.[58] A vitoria de Button mellorou a marca de Nigel Mansell en 1989 que saíra do 12º lugar na grella de Hungaroring. Foi o segundo piloto logo de Räikkönen en gañar unha carreira malia recibir unha penalización por cambio de motor.

Button terminou cuarto ou quinto en cada unha das seguintes cinco carreiras e terminou a tempada cun podio na rolda final en Brasil. Nas últimas seis carreiras da tempada, Button anotou máis puntos (35) que calquera outro piloto.[59]

2007[editar | editar a fonte]

En 2007, Button competiu de novo con Honda xunto a Barrichello. Non foi capaz de tomar parte nas probas de inverno, antes da tempada debido a dúas pequenas fracturas nas costelas, debidas a un incidente de karting a finais de 2006.[60]

Na primeira carreira da tempada en Australia, Button só logrou cualificar décimo cuarto logo de varios problemas. A carreira non foi mellor, xa que tivo que soportar un considerable subviraxe, tivo que facer un drive-through por exceso de velocidade no pit lane e rematou 15º. As dúas seguintes carreiras en Malaisia e Bahrain foron igual, Button acabou 12º detrás do seu compañeiro Barrichello en Malaisia, e nin sequera completou unha volta en Bahrain, logo de chocar co Red Bull Racing do piloto David Coulthard na curva 4. No Gran Premio de Francia de 2007, Button finalizou oitavo, logrando o seu primeiro punto de 2007. Honda tralo Gran Premio do Reino Unido de 2007, anunciou que Button quedaría con Honda na tempada 2008.[61]

O Honda RA107 resultou ser aerodinamicamente pobres e resultou moi pouco competitivo, Button só puido sumar seis puntos durante toda a tempada.

2008[editar | editar a fonte]

Button pilotando o Honda no Gran Premio de China de 2008

Button quedouse con Honda en 2008, e continuou con Barrichello como compañeiro. O Honda RA108 demostrou ser pouco competitivo, e anotou os seus únicos puntos no Gran Premio de España de 2008 cun sexto lugar, pero non terminou en mollado fronte ao seu público en Silverstone, onde Barrichello terminou terceiro. O 5 de decembro de 2008, Honda anunciou que abandonaría a Fórmula Un, debido á crise económica mundial, deixando a posibilidade de que Button contara cunha unidade en 2009 dependendo de que o equipo atopara un comprador.[62]

Brawn GP (2009)[editar | editar a fonte]

O 5 de marzo de 2009, anunciouse que o ex equipo Honda correría en 2009 como Brawn GP, logo dun buy-out (compra dunha empresa polo equipo directivo) por Ross Brawn, o director do equipo anterior de Honda Racing. Button e Rubens Barrichello foron confirmados como pilotos do equipo para 2009, Button aceptou unha redución salarial do 50%, como parte do acordo.[63]

Na primeira metade do ano o equipo Brawn beneficiouse do deseño dun difusor polémico,[64] que deu aos equipos que o utilizaron unha vantaxe sobre os equipos que non o fixeron. Unha vez que os equipos grandes introduciron os seus propios difusores reconfigurados o dominio de Button terminou, Button gañou 6 das primeiras 7 carreiras, pero só fixo unha media de sexto nas seguintes dez carreiras.[65][66][67]

Brawn GP impresionou desde o primeiro Gran Premio. Button logrou a pole position en Australia, a primeira para o equipo e a súa terceira, con Barrichello cualificando segundo.[68] Logo Button liderou de principio a fin para gañar a carreira por diante do seu compañeiro de equipo, foi a primeira vez que un equipo logrou un dobrete no seu debut desde 1954, Button describiuno como "un final de conto de fadas para a primeira carreira".[69] Unha semana máis tarde repetiu o logro, acadou a pole position e gañou baixo a choiva no Gran Premio de Malaisia de 2009, debido á choiva sacouse unha bandeira vermella e só outorgáronse a metade dos puntos.[70] No Gran Premio de China de 2009, Button terminou terceiro detrás dos Red Bull de Sebastian Vettel e Mark Webber,[71] pero regresou á senda do triunfo a semana seguinte en Bahrain, a pesar de só cualificar cuarto.[72]

Button liderando o Gran Premio de España de 2009

A quinta carreira da tempada foi no Circuíto de Cataluña en Barcelona. O regreso a Europa permitiu que a maioría dos equipos actualizaran os seus coches, incluíndo modificacións no coche de Button, o Brawn BGP 001, que aínda non fora alterado desde que comezou a tempada.[73] Button logrou a pole position na última volta da sesión de cualificación, que describiu os cambios como un "bo paso adiante".[74] Tanto Button como Barrichello tiñan previsto inicialmente parar tres veces durante a carreira; con todo, despois de quedar detrás de Barrichello na primeira curva, Button cambiouse a unha estratexia de dúas paradas, e isto significou que terminou comodamente por diante. Logo da carreira un infeliz Barrichello pensaba que o equipo sacrificarao para axudar a Button, dicindo: "Se teño o máis mínimo indicio de que favorecen a Jenson vou colgar o meu casco mañá".[75]

Button pilotando para Brawn no Gran Premio de Turquía de 2009, a súa última vitoria da tempada

No Gran Premio de Mónaco de 2009, Button logrou a súa cuarta pole da tempada na súa última volta de cualificación, comentando despois, "Foi a miña mellor volta do fin de semana e sen dúbida unha das mellores voltas que fixen nunca".[76] Button coidou os seus pneumáticos moito mellor que o seu compañeiro de equipo nas primeiras voltas da carreira, construíndo dunha vantaxe a que non renunciou, logrando un 'hat-trick de vitorias.[77] David Tremayne describiuno como "un rendemento tan bo como calquera cousa que víramos, da talla de Ayrton Senna ou Michael Schumacher", engadindo que "eliminou calquera dúbida sobre a súa capacidade logo de anos de forcexeo con coches mediocres".[78] En Turquía, Button clasificouse segundo detrás de Vettel, pero un erro na primeira volta do alemán permitiulle tomar a dianteira e mantivo baixo control á competencia para lograr á súa cuarta vitoria consecutiva. Isto significaba que gañara seis das primeiras sete carreiras da tempada; un logro só comparable a Alberto Ascari, Juan Manuel Fangio, Jim Clark e Michael Schumacher, todos gañaran o título mundial.[79]

O Gran Premio do Reino Unido de 2009 en xuño marcou o final da superioridade de Button sobre o resto de participantes, e foi o primeiro dunha serie de malos resultados. Alcanzou o sexto lugar,[80] seguido dun quinto lugar en Alemaña, os Red Bull dominaron ambas carreiras.[81] Brawn GP estaba esperanzado de conseguir un bo resultado no Gran Premio de Hungría de 2009, xa que o coche actualizarase de xeito significativo e polo xeral o seu mellor momento era en condicións de calor.[82] Con todo, Button loitou coa temperatura dos pneumáticos e conseguiu a peor posición da tempada sétimo, durante a carreira, preguntou frustrado na radio do equipo, "Como pode ser este coche tan malo neste momento?"[83]

A súa mala racha continuou en Valencia, cualificou detrás do seu compañeiro de equipo e, a continuación, marchou detrás de Webber durante unha gran parte da carreira, terminou só no sétimo lugar. Barrichello gañou a carreira, e pechou a brecha con Button a 18 puntos.[84] Martin Brundle sentiu que Button loitaba coa presión de liderar o campionato do mundo, escribiu: "Reforzouse no coche e os seus instintos naturais ao volante están sendo restrinxidos."[85] A seguinte carreira en Spa-Francorchamps, Button tivo o seu primeiro abandono da tempada tras unha colisión con Romain Grosjean durante a primeira volta.[86] Isto significou que Button só anotara 11 puntos nas súas cinco carreiras anteriores, e a falta de cinco carreiras a súa vantaxe reduciuse a 16 puntos sobre Barrichello, e 19 e 20.5 sobre Vettel e Webber, respectivamente.[87]

Button recuperouse en Monza cualificouse sexto, antes de terminar segundo por detrás do seu compañeiro de equipo.[88] A seguinte carreira en Singapur, Button clasificouse mal 12º, pero fíxoo moito mellor o día de carreira e quedou no quinto lugar; Barrichello foi sexto. A falta de tres carreiras e 30 puntos por disputar, Button estaba 15 puntos por diante do seu compañeiro de equipo e 25 por diante de Vettel, Webber xa no podía loitar polo título.[89] Unha semana máis tarde no Gran Premio do Xapón, os coches Brawn GP loitaron outra vez, Barrichello e Button terminaron sétimo e oitavo, respectivamente.[90]

No Gran Premio do Brasil de 2009, Button viuse obstaculizado na cualificación por unha mala elección de pneumáticos no clima húmido e alcanzou soamente a décimo cuarta posición. A súa loita polo campionato beneficiouse do décimo sexto posto na cualificación de Vettel, pero o seu compañeiro de equipo e rival máis próximo, Barrichello, clasificouse na pole. Na carreira, Button viuse favorecido por un incidente na primeira volta, e estaba sétimo na volta sete. Chegou tan alto como o segundo lugar a metade de carreira, pero ao final terminou quinto, logrando os puntos suficientes para asegurar o campionato de 2009 a falta dunha carreira.[91] Na última carreira da tempada, en Abu Zabi, Button clasificouse detrás de Barrichello de novo, pero foi capaz de lograr o podio ao chegar terceiro.[92]

Con 169 saídas, Button fixo o segundo maior número de saídas de carreira antes de converterse en campión do mundo. Só Nigel Mansell (con 176 saídas, no Gran Premio de Hungría de 1992) competera en máis carreiras que Button antes de gañar o Campionato do Mundo.[93] Button escribiu un libro sobre a súa tempada 2009, titulado "O meu ano do Campionato",[94] que foi publicado por Weidenfeld Nicolson, o 19 de novembro de 2009.

Button foi nomeado membro da Orde do Imperio Británico (MBE) en 2010 polos seus servizos aos deportes de motor.[95][96] A cidade natal de Button, Frome, dedicoulle unha rúa, Jenson Avenue,[97] e outorgoulle as chaves da cidade.[98] A cidade tamén ten a intención de nomear unha nova ponte sobre o río Frome como 'The Jenson Button Bridge'.[99]

McLaren (2010–presente)[editar | editar a fonte]

A primeira carreira de Button con McLaren foi o Gran Premio de Bahrain de 2010.

Trala compra de Brawn por Mercedes, Button anunciou o 18 de novembro de 2009 que deixaría o equipo para pasar a McLaren na tempada 2010.[100] Asinou un contrato de tres anos de 6 millóns de libras por tempada para pilotar xunto co ex campión do mundo Lewis Hamilton.[101] Button dixo que se mudou porque quería motivación, e o desafío de competir cara a cara con Hamilton, aínda que Brawn ofreceralle máis diñeiro.[102] Un número de persoas, incluídos os ex pilotos de Fórmula Un John Watson, Jackie Stewart e Eddie Irvine, crían que a medida era un erro, e que Button tería dificultades para competir con Hamilton en McLaren.[103][104]

Podios e títulos anteriores á Fórmula 1[editar | editar a fonte]

  • 1989 - Primeira vitoria na carreira de kart celebrada no Circuíto de Clay Pigeon, Yeovil.
  • - Gañador do Super Prix Británico de Karting.
  • 1990 - Campionato Británico Cadete Karting (2º posto).
  • 1991 - Campionato Británico Cadete Karting (34 podios).
  • - Campionato Aberto Británico Karting.
  • 1992 - Campionato Aberto Británico Karting.
  • - Campionato Británico Junior TKM Karting.
  • 1993 - Campionato Aberto Británico Karting.
  • 1994 - Campionato Británico Junior TKM Karting (quedou en 4º posto).
  • - Campionato Europeo de Karting Intercontinental Junior A.
  • - Campionato Italiano de Karting Intercontinental Junior A.
  • 1995 - Senior no Campionato ICA Senior Italiano.
  • - Campionato Mundial Karting Formula A (2º posto).
  • 1996 - Campionato da Copa do Mundo Karting (5º posto).
  • - Campionato Americano Karting (3º posto).
  • - Campionato Italiano Karting.
  • 1997 - Campionato da Super Copa Europea A de Karting.
  • - Ayrton Senna Memorial Cup, en Suzuka, (Xapón).
  • 1998 - Campionato Británico da F3 da Ford co equipo Haywood Racing (9 podios).
  • - Campionato Europeo da F3 da Ford co equipo Haywood Racing (2 posto).
  • - Festival F3 da Ford en Brands Hatch (vitoria).
  • - Premio McLaren Autosport BRDC o Piloto Novo do Ano.
  • 1999 - Campionato Británico da F3 co equipo Promatecme (3º posto).
  • - Premio Avon Rookie de F3 o Novato do Ano no GP de F3 de Macao.
  • - GP de F3 de Corea (3º posto).

Andaina[editar | editar a fonte]

Resumo da súa Carreira[editar | editar a fonte]

Tempada Series Equipo Carreiras Gañadas Poles Volta rápida Podios Puntos Pos. Final
1998 British Formula Ford Championship Haywood Racing 15 7 9 7 12 133
Formula Ford Festival 1 1 0 0 1 N/A
1999 British Formula 3 Promatecme UK 16 3 3 4 7 168
Macau Grand Prix 1 0 0 0 1 N/A
Masters of Formula 3 1 0 0 0 0 N/A
Korea Super Prix 1 0 0 0 1 N/A
Spa 24 Hours BMW FINA Team Rafanelli 1 0 0 0 0 0 NC
2000 Fórmula 1 BMW Williams F1 Team 17 0 0 0 0 12
2001 Fórmula 1 Mild Seven Benetton Renault 17 0 0 0 0 2 17º
2002 Fórmula 1 Mild Seven Renault F1 Team 17 0 0 0 0 14
2003 Fórmula 1 Lucky Strike BAR Honda 15 0 0 0 0 17
2004 Fórmula 1 Lucky Strike BAR Honda 18 0 1 0 10 85
2005 Fórmula 1 Lucky Strike BAR Honda 16 0 1 0 2 37
2006 Fórmula 1 Lucky Strike Honda Racing F1 Team 18 1 1 0 3 56
2007 Fórmula 1 Honda Racing F1 Team 17 0 0 0 0 6 15º
2008 Fórmula 1 Honda Racing F1 Team 18 0 0 0 0 3 18º
2009 Fórmula 1 Brawn GP F1 Team 17 6 4 2 9 95
2010 Fórmula 1 Vodafone McLaren Mercedes 19 2 0 1 7 214
2011 Fórmula 1 Vodafone McLaren Mercedes 19 3 0 3 12 270
2012 Fórmula 1 Vodafone McLaren Mercedes 20 3 1 2 6 188
2013 Fórmula 1 Vodafone McLaren Mercedes 19 0 0 0 0 73
2014 Fórmula 1 McLaren Mercedes 19 0 0 0 1 126
2015 Fórmula 1 McLaren Honda 19 0 0 0 0 16 16º
2016 Fórmula 1 McLaren Honda 12 0 0 0 0 17 15º

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Posto final Puntos
2000 BMW Williams F1 Team Williams FW22 BMW E41 3.0 V10 AUS
Ret
BRA
6
SMR
Ret
GBR
5
ESP
17
EUR
10
MON
Ret
CAN
11
FRA
8
AUT
5
ALE
4
HUN
9
BEL
5
ITA
Ret
USA
Ret
XPN
5
MYS
Ret
12
2001 Mild Seven Benetton Renault Benetton B201 Renault RS21 3.0 V10 AUS
Ret
MYS
11
BRA
10
SMR
12
ESP
15
AUT
Ret
MON
7
CAN
Ret
EUR
13
FRA
16
GBR
15
ALE
5
HUN
Ret
BEL
Ret
ITA
Ret
USA
9
XPN
7
17º 2
2002 Mild Seven Renault F1 Team Renault R202 Renault RS22 3.0 V10 AUS
Ret
MYS
4
BRA
4
SMR
5
ESP
12
AUT
7
MON
Ret
CAN
15
EUR
5
GBR
12
FRA
6
ALE
Ret
HUN
Ret
BEL
Ret
ITA
5
USA
8
XPN
6
14
2003 Lucky Strike BAR Honda BAR 005 Honda RA003E 3.0 V10 AUS
10
MYS
7
BRA
Ret
SMR
8
ESP
9
AUT
4
MON
NPP
CAN
Ret
EUR
7
FRA
Ret
GBR
8
ALE
8
HUN
10
ITA
Ret
USA
Ret
XPN
6
17
2004 Lucky Strike BAR Honda BAR 006 Honda RA004E 3.0 V10 AUS
6
MYS
3
BAH
3
SMR
2
ESP
8
MON
2
EUR
3
CAN
3
USA
Ret
FRA
5
GBR
4
ALE
2
HUN
5
BEL
Ret
ITA
3
CHN
2
XPN
3
BRA
Ret
85
2005 Lucky Strike BAR Honda BAR 007 Honda RA005E 3.0 V10 AUS
11
MYS
Ret
BAH
Ret
SMR
DSC
ESP
EX
MON
EX
EUR
10
CAN
Ret
USA
Ret
FRA
4
GBR
5
ALE
3
HUN
5
TUR
5
ITA
8
BEL
3
BRA
7
XPN
5
CHN
8
37
2006 Lucky Strike Honda Racing F1 Team Honda RA106 Honda RA806E 2.4 V8 BAH
4
MYS
3
AUS
10
SMR
7
EUR
Ret
ESP
6
MON
11
GBR
Ret
CAN
9
USA
Ret
FRA
Ret
ALE
4
HUN
1
TUR
4
ITA
5
CHN
4
XPN
4
BRA
3
56
2007 Honda Racing F1 Team Honda RA107 Honda RA807E 2.4 V8 AUS
15
MYS
12
BAH
Ret
ESP
12
MON
11
CAN
Ret
USA
12
FRA
8
GBR
10
EUR
Ret
HUN
Ret
TUR
13
ITA
8
BEL
Ret
XPN
11
CHN
5
BRA
Ret
15º 6
2008 Honda Racing F1 Team Honda RA108 Honda RA808E 2.4 V8 AUS
Ret
MYS
10
BAH
Ret
ESP
6
TUR
11
MON
11
CAN
11
FRA
Ret
GBR
Ret
ALE
17
HUN
12
EUR
13
BEL
15
ITA
15
SIN
9
XPN
14
CHN
16
BRA
13
18º 3
2009 Brawn GP F1 Team Brawn BGP 001 Mercedes FO 108W 2.4 V8 AUS
1
MYS
1
CHN
3
BAH
1
ESP
1
MON
1
TUR
1
GBR
6
ALE
5
HUN
7
EUR
7
BEL
Ret
ITA
2
SIN
5
XPN
8
BRA
5
ABU
3
95
2010 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-25 Mercedes FO 108X 2.4 V8 BAH
7
AUS
1
MYS
8
CHN
1
ESP
5
MON
Ret
TUR
2
CAN
2
EUR
3
GBR
4
ALE
5
HUN
8
BEL
Ret
ITA
2
SIN
4
XPN
4
COR
12
BRA
5
ABU
3
214
2011 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-26 Mercedes FO 108Y 2.4 V8 AUS
6
MYS
2
CHN
4
TUR
6
ESP
3
MON
3
CAN
1
EUR
6
RU
Ret
ALE
Ret
HUN
1
BEL
3
ITA
2
SIN
2
XPN
1
COR
4
IND
2
ABU
3
BRA
3
270
2012 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-27 Mercedes FO 108Z 2.4 V8 AUS
1
MAL
14
CHN
2
BAH
18†
ESP
9
MON
16†
CAN
16
EUR
8
RU
10
ALE
2
HUN
6
BEL
1
ITA
Ret
SIN
2
XPN
4
COR
Ret
IND
5
ABU
4
USA
5
BRA
1
188
2013 Vodafone McLaren Mercedes McLaren MP4-28 Mercedes FO 108F 2.4 V8 AUS
9
MAL
17†
CHN
5
BAH
10
ESP
8
MON
6
CAN
12
RU
13
ALE
6
HUN
7
BEL
6
ITA
10
SIN
7
COR
8
XPN
9
IND
14
ABU
12
USA
10
BRA
4
73
2014 McLaren Mercedes McLaren MP4-29 Mercedes PU106A Hybrid 1.6 V6 t AUS
3
MAL
6
BAH
17†
CHN
11
ESP
11
MON
6
CAN
4
AUT
11
RU
4
ALE
8
HUN
10
BEL
6
ITA
8
SIN
Ret
XPN
5
RUS
4
USA
12
BRA
4
ABU
5
126
2015 McLaren Honda McLaren MP4-30 Honda RA615H 1.6 V6 t AUS
11
MAL
Ret
CHN
14
BHR
NTS
ESP
16
MON
8
CAN
Ret
AUT
Ret
RU
Ret
HUN
9
BEL
14
ITA
14
SIN
Ret
XPN
16
RUS
9
USA
6
MEX
14
BRA
14
ABU
12
16º 16
2016 McLaren Honda Formula 1 Team McLaren MP4-31 Honda RA616H 1.6 V6 t AUS
14
BHR
Ret
CHN
13
RUS
10
ESP
9
MON
9
CAN
Ret
EUR
11
AUT
6
GBR
12
HUN
Ret
ALE
8
BEL
ITA
SIN
MAL
XPN
USA
MEX
BRA
ABU
15º* 17*
Predecesor:
Lewis Hamilton
Campión da Fórmula 1
2009
Sucesor:
Sebastian Vettel

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Button takes first Grand Prix win". London: BBC Sport. 6 agosto 2006. Consultado o 18 abril 2009. 
  2. Eason, Kevin (19 outubro 2009). "Jenson Button v Lewis Hamilton: who is the best of British?". The Times. Consultado o 17 abril 2011. 
  3. 3,0 3,1 Baker, Andrew (19 October 2009). "Jenson Button's home town of Frome to immortalise Formula 1 World Champion". The Daily Telegraph. Retrieved 23 decembro 2010.
  4. 4,0 4,1 Cary, Tom (4 May 2010). "Formula One world champion Jenson Button moved by the freedom of Frome". The Daily Telegraph. Retrieved 23 decembro 2010.
  5. Tremayne, David (15 July 2001). "Button's battle to rebuild his image". The Independent. Consultado o 30 decembro 2010. 
  6. "2001 season driver standings". formula1.com. 
  7. 7,0 7,1 Edworthy, Sarah (12 February 2002). "Formula One: Button aims to shake off playboy image". The Daily Telegraph. Consultado o 30 deceembro 2010. 
  8. 8,0 8,1 Gordon, Ian (28 September 2001). "Button confident he has talent to realise his dream". The Independent. Consultado o 30 decembro 2010. 
  9. McEvoy, Jonathan (26 May 2006). "Playboy Button running out of time". Daily Mail. Consultado o 30 December 2010. 
  10. Mossop, James (14 July 2001). "Coulthard and Button find common ground". The Daily Telegraph. Consultado o 30 December 2010. 
  11. Tremayne, David (19 March 2002). "Button's breakthrough". The Independent. Consultado o 30 decembro 2010. 
  12. Tremayne, David (21 July 2002). "McLaren pointer for jettisoned Button". The Independent. Consultado o 30 decembro 2010. 
  13. "Button wants to stay at Renault". BBC Sport. 30 May 2002. Consultado o 30 decembro 2010. 
  14. Eason, Kevin (9 setembro 2005). "Alonso making life cheap and cheerful for his paymaster". The Times. Consultado o 30 decembro 2010. 
  15. "Jenson Button". formula1.com. Consultado o 30 decembro 2010. 
  16. "Button signs for BAR". BBC Sport. 22 July 2002. Consultado o 30 decembro 2010. 
  17. "2002 All Drivers". formula1.com. Consultado o 30 December 2010. 
  18. "Button joins BAR row". BBC Sport. 15 xaneiro 2003. Consultado o 30 decembro 2010. 
  19. "Button fumes at Villeneuve". BBC Sport. 10 March 2003. Consultado o 30 decembro 2010. 
  20. Gray, Will (31 maio 2003). "Formula One: Button is the man to stop Schumacher". The Daily Telegraph. Consultado o 30 decembro 2010. 
  21. Mossop, James (1 xuño 2003). "Formula One: Button determined to continue despite accident". The Daily Telegraph. Consultado o 30 decembro 2010. 
  22. Collings, Timothy (2 June 2003). "Formula One: Montoya ends Williams' jinx". The Daily Telegraph. Consultado o 30 decembro 2010. 
  23. Whyte, Barry J (4 June 2003). "Button cleared to race in Montreal after crash in Monaco". RTÉ Sport. Consultado o 30 decembro 2010. 
  24. "Jenson Button". BBC Sport. 26 febreiro 2003. Consultado o 30 decembro 2010. 
  25. "Villeneuve opts out of Japan". BBC Sport. 9 outubro 2003. Consultado o 30 decembro 2010. 
  26. "2003 All Drivers". formula1.com. Consultado o 30 decembro 2010. 
  27. Eason, Kevin (29 January 2004). "Button passes up spice boy trappings in pursuit of podium". The Times. Consultado o 30 decembro 2010. 
  28. Tremayne, David (22 marzo 2004). "Schumacher thrives in the heat". The Independent. Consultado o 30 decembro 2010. 
  29. Tremayne, David (26 April 2004). "Button earns the respect of dominant Schumacher". The Independent. Consultado o 30 decembro 2010. 
  30. "2004 Button, Jenson". formula1.com. Consultado o 30 December 2010. 
  31. Garside, Kevin (6 August 2004). "Button renews old links with Williams". The Daily Telegraph. Consultado o 31 decembro 2010. 
  32. 32,0 32,1 Benson, Andrew (6 August 2004). "Will team switch undo Button?". BBC Sport. Consultado o 31 decembro 2010. 
  33. "BAR win Button contract dispute". BBC Sport. 20 outubro 2004. Consultado o 31 decembro 2010. 
  34. Eason, Kevin (20 November 2004). "BAR boss departs as Honda prepare to pass rivals". The Times. Consultado o 31 decembro 2010. 
  35. Moffitt, Alastair (1 xaneiro 2005). "Button changes manager after Williams affair". The Independent. Consultado o 31 decembro 2010. 
  36. "Button retains BAR team backing". BBC Sport. 16 xaneiro 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  37. "BAR drivers target first win with 007". formula1.com. 16 January 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  38. "Button rues 'awful' start to year". BBC Sport. 6 March 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  39. "Button fires angry salvo at BAR". BBC Sport. 20 marzo 2005. Consultado o 2 xaneiro 2010. 
  40. Eason, Kevin (4 April 2005). "Schumacher's new car stalls". The Times. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  41. "Button could lose Imola GP podium". BBC Sport. 25 April 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  42. Eason, Kevin (6 May 2005). "Button's legal team moves into overdrive to fight ban". The Times. Consultado o 2 January 2011. 
  43. "BAR and Button get two-race ban". BBC Sport. 5 May 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  44. "Button perplexed by lack of pace". BBC Sport. 28 maio 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  45. "Button grabs surprise Canada pole". BBC Sport. 11 June 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  46. "Button has no regrets over crash". BBC Sport. 12 June 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  47. "Team heads apologise for F1 farce". BBC Sport. 19 June 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  48. "2005: Button, Jenson". formula1.com. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  49. "2005: All Drivers". formula1.com. Consultado o 3 xaneiro 2011. 
  50. "2005: All teams". formula1.com. Consultado o 3 January 2011. 
  51. "I'm not tied to Williams – Button". BBC Sport. 28 July 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  52. "Williams defiant in Button tussle". BBC Sport. 29 July 2005. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  53. Eason, Kevin (20 September 2005). "Button gets his wish as Williams end pursuit". The Times. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  54. Garside, Kevin (17 August 2005). "Barrichello makes switch to BAR". The Daily Telegraph. Consultado o 2 xaneiro 2011. 
  55. "Button delighted at Honda buy-out". BBC Sport. 5 October 2005. Consultado o 2 January 2011. 
  56. Garside, Kevin (26 xuño 2006). "Patient Button finds the car to break his duck". The Daily Telegraph. Consultado o 3 xaneiro 2011. 
  57. Henry, Alan (2 April 2006). "Button's Grand Prix hopes explode on the finish line". The Guardian. Consultado o 22 November 2015. 
  58. FIA lap chart for 2006 Grand Prix of Hungary www.fia.com. Retrieved 20 agosto 2006
  59. "F1 2006 review: stats". F1Fanatic.co.uk. 2006. Consultado o 12 August 2007. 
  60. "Injury rules Button out of test". ITV F1 (ITV Sport). 25 November 2006. Consultado o 2 October 2010. 
  61. "Honda keep Button & Barrichello". London: BBC. 19 July 2007. Consultado o 20 July 2007. 
  62. "Global crisis ends Honda F1 dream". London: BBC Sport. 5 decembro 2008. Consultado o 24 marzo 2010. 
  63. "Honda team to return as Brawn GP". BBC Sport. 6 marzo 2009. Consultado o 24 marzo 2010. 
  64. "F1 diffuser row threatens to overshadow Australian Grand Prix". The Telegraph. 23 marzo 2009. Consultado o 5 maio 2013. 
  65. "Brawn win title in debut F1 year". BBC Sport. 18 outubro 2009. Consultado o 5 maio 2013. 
  66. "Appeal court hears F1 diffuser controversy". The Independent (Independent Print Limited). Reuters. 14 abril 2009. Consultado o 27 xaneiro 2011. 
  67. "Court rules Button's car is legal". BBC Sport. 15 abril 2009. Consultado o 27 xaneiro 2011. 
  68. "Button hails 'amazing' Brawn pole". BBC Sport. 28 marzo 2009. Consultado o 24 decembro 2010. 
  69. Whyatt, Chris (29 marzo 2009). "Button seals dream Australia win". BBC Sport. Consultado o 24 decembro 2010. 
  70. Whyatt, Chris (5 April 2009). "Classy Button wins abandoned race". BBC Sport. Consultado o 24 decembro 2010. 
  71. Whyatt, Chris (19 abril 2009). "Vettel seals first Red Bull win". BBC Sport. Consultado o 24 decembro 2010. 
  72. Benson, Andrew (26 April 2009). "Brilliant Button wins in Bahrain". BBC Sport. Consultado o 24 December 2010. 
  73. Benson, Andrew (27 April 2009). "Button expects close title battle". BBC Sport. Consultado o 24 decembro 2010. 
  74. "Jenson Button pips Sebastien Vettel to F1 pole in Spain". The Guardian. 9 maio 2009. Consultado o 26 decembro 2010. 
  75. Cary, Tom (10 maio 2009). "Spanish Grand Prix: Jenson Button wins in Barcelona as Brawn GP finish one-two". The Daily Telegraph. Consultado o 24 decembro 2010. 
  76. Cary, Tom (23 May 2009). "Monaco Grand Prix: Jenson Button claims another pole for Brawn GP". The Daily Telegraph. Consultado o 26 decembro 2010. 
  77. Benson, Andrew (24 maio 2009). "Classy Button eases to Monaco win". BBC Sport. Consultado o 26 decembro 2010. 
  78. Tremayne, David (23 December 2009). "Review of the Year 2009: Jenson Button". The Independent. Consultado o 26 decembro 2010. 
  79. Chaney, Sean (7 June 2009). "Brilliant Button on top in Turkey". BBC Sport. Consultado o 26 December 2010. 
  80. Benson, Andrew (21 xuño 2009). "Vettel romps to Silverstone win". BBC Sport. Consultado o 26 decembro 2010. 
  81. Benson, Andrew (12 July 2009). "Webber battles to maiden F1 win". BBC Sport. Consultado o 26 decembro 2010. 
  82. Holt, Sarah (23 July 2009). "There can be no excuses – Button". BBC Sport. Consultado o 26 decembro 2010. 
  83. "Button bemused by Brawn problems". BBC Sport. 26 July 2009. Consultado o 26 December 2010. 
  84. Benson, Andrew (23 agosto 2009). "Barrichello snatches Valencia win". BBC Sport. Consultado o 26 decembro 2010. 
  85. Brundle, Martin (30 agosto 2009). "Jenson Button needs a return to top gear". The Times. Consultado o 26 decembro 2010. 
  86. Whyatt, Chris (30 August 2009). "Raikkonen wins exciting Spa duel". BBC Sport. Consultado o 26 decembro 2010. 
  87. "Button shrugs off Spa title blow". BBC Sport. 31 August 2009. Consultado o 26 December 2010. 
  88. Whyatt, Chris (13 September 2009). "Button back as Barrichello wins". BBC Sport. Consultado o 27 decembro 2010. 
  89. Williams, Ollie (27 September 2009). "Boost for Button as Hamilton wins". BBC Sport. Consultado o 27 decembro 2010. 
  90. Whyatt, Chris (4 October 2009). "Vettel wins as Button grabs point". BBC Sport. Consultado o 27 December 2010. 
  91. Briggs, Gemma (18 outubro 2009). "Jenson Button wins Formula One title after dramatic Brazilian Grand Prix". The Guardian. Consultado o 29 decembro 2010. 
  92. Whyatt, Chris (1 novembro 2009). "Vettel wins as Hamilton drops out". BBC Sport. Consultado o 29 decembro 2010. 
  93. "Contents: 169". Autosport 198 (4): 3. 22 October 2009. 
  94. "My Championship Year". 
  95. Modelo:London Gazette
  96. "Lions legend McGeechan knighted". BBC News. 31 December 2009. Consultado o 6 May 2010. 
  97. Baker, Andrew (19 October 2009). "Jenson Button's home town of Frome to immortalise Formula 1 World Champion". The Daily Telegraph (London). Consultado o 21 October 2009. 
  98. "Jenson Button awarded the Freedom of Frome". BBC News. 4 maio 2010. Consultado o 4 maio 2010. 
  99. "Press Release: Jenson Button to visit Frome" (PDF). frome-tc.gov.uk. Frome Town Council. 8 February 2010. Consultado o 15 February 2010. 
  100. Benson, Andrew (18 novembro 2009). "Button joins Hamilton at McLaren". BBC Sport. Consultado o 29 decembro 2010. 
  101. Henry, Alan (16 novembro 2009). "Jenson Button agrees to join McLaren on three-year, £6m-a-year deal". The Guardian. Consultado o 29 decembro 2010. 
  102. "Hamilton challenge excites Button". BBC Sport. 19 novembro 2009. Consultado o 29 decembro 2010. 
  103. "Button move is mistake – Stewart". BBC Sport. 18 novembro 2009. Consultado o 3 xaneiro 2011. 
  104. "Jenson Button cool over Eddie Irvine prediction". BBC Sport. 8 xaneiro 2010. Consultado o 3 xaneiro 2011. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Jenson Button Modificar a ligazón no Wikidata

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]