Gran Premio de Australia de 2016

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Australia Gran Premio de Australia de 2016
Detalles da carreira
Carreira 1 de 21 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2016.
Trazado do circuíto de Melbourne.
Trazado do circuíto de Melbourne.
Data 20 de marzo de 2016
Nome oficial Gran Premio de Fórmula 1 Rolex de Australia de 2016
Localización Melbourne Grand Prix Circuit, Melbourne, Australia
Percorrido Circuíto urbano
5´303 km
Distancia 57 voltas, 302´271 km km
Pole position
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Lewis Hamilton Mercedes
Tempo 1:23.837
Volta rápida
Piloto Australia Daniel Ricciardo Red Bull Racing-TAG Heuer
Tempo 1:28,997 na volta 49
Podio
Primeiro Alemaña Nico Rosberg Mercedes
Segundo Flag of the United Kingdom.svg Lewis Hamilton Mercedes
Terceiro Alemaña Sebastian Vettel Ferrari

O Gran Premio de Australia de 2016 (oficialmente 2016 Fórmula 1 Rolex Australian Grand Prix) e unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 20 de marzo de 2016 no Circuíto Albert Park en Melbourne. Foi a 80ª carreira na historia do Gran Premio de Australia, que remontase á 100 Miles Road Race de 1928, e a vixésimo primeira vez que a carreira disputouse no Circuíto Melbourne. Foi a primeira carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2016 e disputouse sobre cincuenta e oito voltas ao Circuíto de Albert Park. Hamilton logrou a primeira pole position da tempada, e a quincuaxésimo da súa carreira nunha sesión de cualificación que presentou un novo formato de eliminación moi criticado.

Resumo[editar | editar a fonte]

Antecedentes[editar | editar a fonte]

Cambios na normativa[editar | editar a fonte]

A carreira viu a presentación dun novo sistema de cualificación, cos pilotos eliminados cada noventa segundos logo dun tempo específico en cada unha das tres quendas de cualificación. Anteriormente, os pilotos só eran eliminados ao final de cada sesión.[1]

Nun novo cambio das regulacións, o fornecedor de pneumáticos Pirelli fai agora tres compostos de pneumáticos dispoñibles para cada Gran Premio en lugar de dous. Para o Gran Premio de Australia, estes foron os compostos súper brandos, brandos e medios.[2] Pirelli proporcionou a cada piloto dous xogos de pneumáticos para a carreira (dos cales un debe ser usado) e un para a Q3, os pilotos elixiran dez conxuntos adicionais de pneumáticos dos tres compostos dispoñibles. En particular, os pilotos de Mercedes Lewis Hamilton e Nico Rosberg tomaron diferentes opcións, Rosberg optou por un conxunto adicional de medios en lugar de pneumáticos brandos. Os dous pilotos de Manor elixiron a forma máis conservadora, elixindo catro conxuntos de cada un dos compostos medio e brando.[3]

A carreira viu o debut en competición do Haas F1 Team, e o seu coche, o Haas VF-16;[4] e o regreso de Renault. Como un equipo totalmente oficial logo dunha ausencia de catro anos.[5]

Práctica libre[editar | editar a fonte]

Polo regulamento da tempada 2016, manteñense as tres sesións de práctica, dúas sesións de 1´5 horas o venres e outra sesión dunha hora antes da cualificación do sábado.[6] Choveu antes do inicio da primeira sesión de adestramentos, o que deixou a pista mollada e resbaladiza, e os pilotos inicialmente optaron por montar nas súas primeiras voltas pneumáticos intermedios. Nico Rosberg foi o primeiro en establecer un tempo de volta, marcando 1:44.037, un tempo pronto superada polo seu compañeiro en Mercedes Lewis Hamilton en 1:40.812. A medida que as condicións melloraron aínda máis, Kimi Räikkönen estableceu un novo mellor tempo logo dunha media hora de práctica. Pouco despois, a pista secouse suficiente para que os pilotos sairan con pneumáticos lisos, con Daniel Ricciardo establecendo o mellor tempo co composto medio con 1:34.007. Logo de ao redor dunha hora de práctica, Hamilton logrou o mellor tempo da sesión, 1:29.725. Aínda así, varias zonas molladas na pista causaron problemas a varios pilotos, Max Verstappen, fixo aquaplaning cando viraba na curva seis, así como Valtteri Bottas e Río Haryanto, que tiveron que pasar a través das trampas de grava logo de deslizarse fóra da pista. Pouco antes do final da sesión, a choiva volveu e atapou a moitos pilotos, incluíndo a Räikkönen e Ricciardo, cuxo Red Bull RB12 quedouse atascado nunha trampa de grava na curva doce.[7][8]

Debido a varias chuvascadas entre a primeira e a segunda sesión, a pista estaba mollada de novo durante a segunda sesión, o que limitou aos pilotos a usar soamente os pneumáticos intermedios. Hamilton foi o máis rápido de novo, marcando un tempo de 1:38.841. O seu compañeiro de equipo Rosberg chocou na curva sete a media sesión, danando o alerón dianteiro da nova especificación que o equipo decidira deliberadamente non usar na primeira práctica por temor a danos. Rosberg se desculpou polo incidente,[9] tratou de volver á rúa de boxes, antes de que o seu equipo díxolle que parase, poñendo un pronto fin á súa sesión.[10] Nico Hülkenberg, Raikkonen, Ricciardo e Carlos Sainz terminaron dentro dun segundo do tempo de Hamilton, mentres que Sergio Pérez que estaba a punto de lograr oseu tempo máis rápido, tivo que reducir a velocidade na última parte da volta debido ás fortes choivas. Os dous pilotos de Manor Pascal Wehrlein e Hary fixeron o maior número de voltas, con 24 e 22 voltas quedando en 12º e 14º lugar respectivamente. Os pilotos de Renault e Williams non marcaron tempos. Os dous Sauber e o Toro Rosso de Max Verstappen non sairon do garaxe durante toda a sesión.[11]

Aínda que a choiva caeu o sábado pola mañá, a pista secouse ao comezo da sesión de adestramentos libres. Lewis Hamilton marcou de novo o mellor tempo con 1:25.624, menos de dúas décimas de segundo por diante do seu compañeiro Rosberg, con Sebastian Vettel cerca na terceira posición. Os mellores tempos establecéronse co composto de pneumáticos súper brando. Con todo, a vantaxe de Mercedes sobre Ferrari resultou máis significativa, ata sete décimas de segundo no composto duro máis brando, o pneumático que máis probablemente se utilice na carreira. Toro Rosso confirmou o seu bo ritmo durante o fin de semana co cuarto e o sexto lugar con Carlos Sainz e Max Verstappen, respectivamente, sendo ao redor de medio segundo máis rápido que o seu equipo irmán, Red Bull Racing. Un incidente importante produciuse apenas uns segundos despois do comezo da sesión de práctica, cando Río Hary e Romain Grosjean chocaron no pit lane. Ambos coches necesitaron montar novos aleróns dianteiros e Haas tamén cambiaron o piso no coche de Grosjean[12] Hary recibiu posteriormente unha penalización de tres prazas polo incidente, así como dous puntos de penalización engadidos á súa licenza.[13]

Cualificación[editar | editar a fonte]

A cualificación púxose en marcha o sábado pola tarde coas novas regras. Do mesmo xeito que en anos anteriores, o procedemento de cualificación divídese en tres partes, coa primeira quenda (Q1) disputada durante 16 minutos e a segunda e a terceira (Q2 e Q3) con 15 e 14 minutos de duración, respectivamente. Todos os vinte e dous coches disputaron a primeira quenda, quedando sete pilotos eliminados en cada unha das dúas primeiras quendas da cualificación, quedando oito pilotos para competir pola pole position na Q3. Con todo, co cambio das regras, os pilotos agora foron eliminados durante a sesión, co corredor máis lento eliminado da contenda cada noventa segundos, comezando aos sete minutos na Q1, ao seis minutos na Q2 e aos cinco minutos na Q3.[6]

O novo formato pretende que todos os coches saían á pista rapidamente na Q1, establecendo os tempos de volta co composto súper suave, o pneumático máis rápido dispoñible no evento. Os dous pilotos de Manor foron os primeiros en ser eliminados, despois de só facer unha volta cronometrada cada un, do mesmo xeito que os dous coches Haas logo deles, ao non poder cruzar a liña de chegada no tempo. A mesma sorte tivo Daniil Kvyat, que se clasificou 18º. Os dous pilotos de Sauber foron capaces de saír nunha segunda volta cronometrada, pero resultaron ser demasiado lentos para evitar ser os últimos en saír na Q1, logo de que o novato Jolyon Palmerde Renault fora capaz de evitar a eliminación, establecendo un tempo máis rápido cara á final da sesión.[14]

A Q2 iniciouse coa pista chea unha vez máis, pero moitos dos mellores pilotos non sairon para unha segunda volta cronometrado logo de establecer un tempo suficiente na primeira volta. Os pilotos eliminados determináronse con bastante rapidez, os dous pilotos de Renault cualificaronn 14º e 15º, respectivamente. Os dous McLarens foron os seguintes en saír da contenda, Bottas foi eliminado no posto 11º na grella. Ambos Force India foron os últimos en non entrar na Q3, con Sergio Pérez noveno superando ao seu compañeiro de equipo Hulkenberg décimo.[14]

A terceira parte da cualificación determina a pole, e só os dous pilotos de Mercedes fixeron dúas voltas cronometradas. Despois de quedar detrás dos dous pilotos de Ferrari na súa primeira volta, Rosberg mellorou quedando no segundo lugar no seu segundo tempo, pero non foi capaz de desafiar ao seu compañeiro de equipo Hamilton, que se levou a quincuaxésima pole da súa carreira. Moutros outros pilotos quedaron limitados a unha soa volta cronometrada e, ao final, os dous Ferrari de Vettel e Raikkonen lograron a segunda fila da grella por diante de Max Verstappen e Felipe Massa. Sainz e Ricciardo redondean os oito primeiros da grella.[15] Polo tanto, a Q3 viu pouca disputa coas posicións finais determinadas desde moi cedo e os pilotos abandonando os seus autos minutos antes do final da cualificación.[16]

Post cualificación[editar | editar a fonte]

O novo formato de cualificación foi criticado inmediatamente despois do final da sesión polos expertos, os pilotos e o persoal dos equipos por igual. O comentarista de Sky Sports Martin Brundle pedíu unha revisión rápida das normas, dicindo que o procedemento "non é aceptable", e pedindo que se abandone antes da próxima carreira. O director executivo de Mercedes Toto Wolff e o ex piloto Johnny Herbert foron igualmente críticos, e describirono como "lixo" e "vergoñento". O director do equipo Red Bull Christian Horner foi apoloxético, describíu o formato como "non bo para a Fórmula Un"[17] Niki Lauda, presidente non executivo de Mercedes, estaba de acordo, definiuno como "un grande erro."[18] A crítica principal diríxese ao feito de que moitos pilotos non teñen tempo suficiente para mellorar os seus tempos de volta, e moitos teñen que abandonar aínda que técnicamente estean na pelexa. O campión do mundo de 1996 Damon Hill observou que o pole Lewis Hamilton podería ondear a súa propia bandeira a cadros [...] con catro minutos aínda por diante"[17] Nico Rosberg recoñeceu que "non funcionou", mentres que Sebastian Vettel foi igualmente crítico, e describiuno como "o camiño equivocado".[19] Lewis Hamilton uniuse ás críticas, pero recoñeceu o intento de revitalizar o formato.[20]

Carreira[editar | editar a fonte]

Ao final da volta de formación, Daniil Kvyat non puido chegar á grella debido a un problema eléctrico.[21] Polo tanto, houbo que dar outra volta de formación e a carreira foi acurtada en consecuencia a 57 voltas. No comezo, Vettel saíu ben, pasando entre os dous coches Mercedes colocándose líder, seguido polo seu compañeiro de equipo Raikkonen na segunda posición. Cando Rosberg e Hamilton pasaron pola primeira curva, Hamilton viuse obrigado a abrirse e perdeu varios lugares, caendo ata a sexta posición. Kevin Magnussen sufríu unha picada nunha roda na primeira volta e tivo que entrar en boxes a cambiar pneumáticos, mentres que Esteban Gutiérrez tivo problemas mecánicos. Hamilton foi capaz de pasar a Massa, quinto clasificado, na cuarta volta, Vettel ía líder seguido de Raikkonen, Rosberg e Verstappen. Na volta oito, Sainz foi o primeiro dos dez primeiros corredores que entraron en boxes para poñer pneumáticos novos. Mentres tanto, Hamilton era incapaz de pasar a Verstappen, discutindo tácticas alternativas co seu equipo na comunicación por radio. Pascal Wehrlein tivo un bo comezo no seu debut, e estaba no posto 14 nese punto da carreira. No final da volta once, Rosberg foi o primeiro corredor da cabeza en entrar na rúa de boxes e Vettel fixo o mesmo só dúas voltas máis tarde. A pesar da rápida parada de Rosberg, o Ferrari de Vettel quedouse por diante, pasou a Hamilton polo segundo posto na volta 16. Na mesma volta, entraron en boxes tanto Räikkönen como Hamilton, restablecendo a orde. Unha volta máis tarde, Fernando Alonso tivo un grave accidente cando marchaba detrás de Gutiérrez, bateu coa súa parte traseira se levantou no aire e o coche varias voltas de campá antes de bater na barreira da curva tres. Mentres que Alonso saía ileso, apareceu o auto de seguridade por un curto tempo antes de que a dirección de carreira decidira sacar bandeira vermella, facendo que todos os coches volveran a boxes. Mentres que os coches esperaban o reinicio, permitiuse traballar nos coches e Hamilton cambiou o alerón dianteiro, mentres que Rio Hary puxo fin á súa carreira. A medida que a carreira renovouse tralo coche de seguridade, os dous Ferrari correron co composto súper brando de pneumáticos, cos dous Mercedes agora equipados con medios, montados para durar o resto da carreira. A orde de marcha na reanudación foi: Vettel, Rosberg, Raikkonen, Ricciardo, Verstappen, Sainz, Hamilton, Massa, Grosjean, Bottas. Grosjean no noveno era o único piloto que non entrara en boxes antes da bandeira vermella, o que lle permitiu salvar unha parada en boxes e cambiar os seus pneumáticos durante a interrupción. Vettel liderou lonxe na reanudación, pero o seu compañeiro de equipo Ferrari Raikkonen viuse obrigado a retirarse a boxes na volta 22 con lume na súa entrada de aire e posteriormente retirouse, entregando o segundo lugar a Rosberg. Durante o par de voltas seguintes, Vettel foi capaz de afastarse de Rosberg co composto de pneumáticos máis brandos. Marcus Ericsson foi obrigado a facer un drive-through por que o seu equipo estaba traballando no seu coche a menos de 15 segundos antes do reinicio. Na volta 31, a brecha entre Vettel e Rosberg comezou a baixar de novo, mentres que Hamilton adiantaba a Sainz no quinto lugar. Dúas voltas máis tarde, tamén pasaba a Verstappen. Na volta 35, Rosberg conseguiu o liderado cando Vettel entrou en boxes e perdeu tempo debido a un erro durante a súa parada. Reincorporouse no cuarto lugar. Na volta 40, Ericsson comezou a perder tempo na pista e finalmente retirouse. Unha volta máis tarde, Hamilton puxose segundo logro de pasar a Ricciardo na recta principal. A volta 42 viu primeiro a Sainz e logo a Verstappen superar a Palmer no Renault, que caeu de novo a 11º posición. Outra volta máis tarde, Ricciardo cambiou pneumáticos e saíu quinto por detrás de Massa, logrando o cuarto lugar tres voltas máis tarde. Na parte dianteira, Hamilton e Vettel acercaronse lentamente a Rosberg, coa brecha entre os dous tamén baixando. Vettel chegou á parte de atrás de Hamilton a cinco voltas para o final, e o perseguíu de cerca durante varias voltas antes de cometer un erro na última curva da volta 55, perdendo as súas posibilidades de lograr o segundo lugar. Ao terminar a carreira, Nico Rosberg conseguiu a vitoria, trinta e un anos despois de que o seu pai Keke Rosberg gañara o Gran Premio de Australia de 1985. Mentres Hamilton e Vettel completaron o podio por diante de Ricciardo e Massa, Haas tivo unha boa primeira carreira e Grosjean terminou na sexta posición. Detrás, Hülkenberg, Bottas, Sainz e Verstappen foron os outros pilotos que anotaron puntos.[22][23]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos. Piloto Construtor Q1 Q2 Q3 Grella
1 44 Flag of the United Kingdom.svg Lewis Hamilton Mercedes 1:25.351 1:24.605 1:23.837 1
2 6 Alemaña Nico Rosberg Mercedes 1:26.934 1:24.796 1:24.197 2
3 5 Alemaña Sebastian Vettel Ferrari 1:26.945 1:25.257 1:24.675 3
4 7 Finlandia Kimi Raikkonen Ferrari 1:26.579 1:25.615 1:25.033 4
5 33 Flag of the Netherlands.svg Max Verstappen Toro Rosso-Ferrari 1:25.934 1:25.615 1:25.434 5
6 19 Flag of Brazil.svg Felipe Massa Williams-Mercedes 1:25.918 1:25.644 1:25.458 6
7 55 España Carlos Sainz Toro Rosso-Ferrari 1:27.057 1:25.384 1:25.582 7
8 3 Australia Daniel Ricciardo Red BullTAG Heuer 1:26.945 1:25.599 1:25.589 8
9 11 Flag of Mexico.svg Sergio Pérez Force India-Mercedes 1:26.607 1:25.753 9
10 27 Alemaña Nico Hülkenberg Force India-Mercedes 1:26.550 1:25.865 10
11 77 Finlandia Valtteri Bottas Williams-Mercedes 1:27.135 1:25.961 16[24]
12 14 España Fernando Alonso McLarenHonda 1:26.537 1:26.125 11
13 22 Flag of the United Kingdom.svg Jenson Button McLarenHonda 1:26.740 1:26.304 12
14 30 Flag of the United Kingdom.svg Jolyon Palmer Renault 1:27.241 1:27.601 13
15 20 Dinamarca Kevin Magnussen Renault 1:27.297 1:27.742 14
16 9 Flag of Sweden.svg Marcus Ericsson SauberFerrari 1:27.435 15
17 12 Flag of Brazil.svg Felipe Nasr SauberFerrari 1:27.958 17
18 26 Flag of Russia.svg Daniil Kvyat Red BullTAG Heuer 1:28.006 18
19 8 Francia Romain Grosjean HaasFerrari 1:28.322 19
20 21 Flag of Mexico.svg Esteban Gutiérrez HaasFerrari 1:29.606 20
21 88 Flag of India.svg Rio Haryanto MRTMercedes 1:29.627 22[25]
22 94 Alemaña Pascal Wehrlein MRTMercedes 1:29.642 21
107% tempo: 1:31.325
Source:[26][27]

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos. Piloto Construtor voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 6 Alemaña Nico Rosberg Mercedes 57 1:48:15.565 2 25
2 44 Flag of the United Kingdom.svg Lewis Hamilton Mercedes 57 +8.060 1 18
3 5 Alemaña Sebastian Vettel Ferrari 57 +9.643 3 15
4 3 Australia Daniel Ricciardo Red Bull Racing-TAG Heuer 57 +24.330 8 12
5 19 Flag of Brazil.svg Felipe Massa Williams-Mercedes 57 +58.989 6 10
6 8 Francia Romain Grosjean Haas-Ferrari 57 +1:12.081 19 8
7 27 Alemaña Nico Hülkenberg Force India-Mercedes 57 +1:14.199 10 6
8 77 Finlandia Valtteri Bottas Williams-Mercedes 57 +1:15.153 11 4
9 55 España Carlos Sainz Toro Rosso-Ferrari 57 +1:15.680 7 2
10 33 Flag of the Netherlands.svg Max Verstappen Toro Rosso-Ferrari 57 +1:16.833 5 1
11 20 Flag of the United Kingdom.svg Jolyon Palmer Renault 57 +1:23.399 14
12 30 Dinamarca Kevin Magnussen Renault 57 +1:25.606 15
13 11 Flag of Mexico.svg Sergio Pérez Force India-Mercedes 57 +1:31.699 9
14 22 Flag of the United Kingdom.svg Jenson Button McLaren-Honda 56 +1 volta 13
15 12 Flag of Brazil.svg Felipe Nasr Sauber-Ferrari 56 +1 volta 17
16 94 Alemaña Pascal Wehrlein MRT-Mercedes 56 +1 volta 21
Ret 9 Flag of Sweden.svg Marcus Ericsson Sauber-Ferrari 41 Motor 16
Ret 7 Finlandia Kimi Raikkonen Ferrari 22 Motor 4
Ret 14 España Fernando Alonso McLaren-Honda 18 Accidente 12
Ret 21 Flag of Mexico.svg Esteban Gutiérrez Haas-Ferrari 18 Accidente 20
Ret 88 Flag of India.svg Rio Haryanto MRT-Mercedes 18 Mecánica 22
NTS 26 Flag of Russia.svg Daniil Kvyat Red Bull Racing-TAG Heuer 1 Non saíu 18
Fonte:[28]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
Carreira anterior:
Gran Premio de Abu Zabi de 2015
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 2016
Carreira seguinte:
Gran Premio de Bahrain de 2016
Carreira anterior:
Gran Premio de Australia de 2015
Gran Premio de Australia Carreira seguinte:
Gran Premio de Australia de 2017

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Anderson, Ben (11 March 2016). "FIA releases Formula 1's new qualifying rules before Australian GP". autosport.com. Arquivado dende o orixinal o 17 de marzo de 2016. Consultado o 17 March 2016. 
  2. Galloway, James (14 de xaneiro de 2016). "Pirelli reveal Australia, Bahrain, China and Russia tyre selections under new 2016 rules". Sky Sports. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  3. "Pirelli reveal driver tyre choices for Australia". formula1.com. Formula One World Championship Limited. 8 de marzo de 2016. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  4. "Haas present maiden F1 challenger". formula1.com. Formula One World Championship Limited. 21 de febreiro de 2016. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2016. Consultado o 18 de marzo de 2016. 
  5. Benson, Andrew (3 de decembro de 2015). "Formula 1: Renault announce return for 2016 season". BBC. Consultado o 18 March 2016. 
  6. 6,0 6,1 "Practice and qualifying". formula1.com. Formula One World Championship Limited. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2016. Consultado o 18 March 2016. 
  7. Barretto, Lawrence (18 de marzo de 2016). "Lewis Hamilton sets pace in rain-hit first Australian GP practice". autosport.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2016. Consultado o 18 de marzo de 2016. 
  8. "FP1 - Hamilton tops wet-dry session at Albert Park". formula1.com. Formula One World Championship Limited. 18 de marzo de 2016. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2016. Consultado o 18 de marzo de 2016. 
  9. Parkes, Ian (18 de marzo de 2016). "Nico Rosberg apologises to Mercedes for Melbourne practice crash". autosport.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2016. Consultado o 18 March 2016. 
  10. Collantine, Keith (18 de marzo de 2016). "Hamilton stays on top as Rosberg crashes". F1Fanatic. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2016. Consultado o 18 March 2016. 
  11. Parkes, Ian (18 de marzo de 2016). "Lewis Hamilton fastest in Melbourne practice, Nico Rosberg crashes". autosport.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2016. Consultado o 18 de marzo de 2016. 
  12. Galloway, James (19 de marzo de 2016). "Australian GP P3: Lewis Hamilton edges out Rosberg and Vettel". Sky Sports. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 March 2016. 
  13. Collantine, Keith (19 de marzo de 2016). "Haryanto given grid penalty for first race". F1Fanatic. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  14. 14,0 14,1 Collantine, Keith (19 de marzo de 2016). "Hamilton takes pole as F1 draws fire over new qualifying". F1Fanatic. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  15. Anderson, Ben (19 de marzo de 2016). "Lewis Hamilton on Australian GP pole, new system proves anticlimax". autosport.com. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  16. Esler, William (19 de marzo de 2016). "Lewis Hamilton on pole in Australia as new qualy format falls flat". Sky Sports. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  17. 17,0 17,1 Morlidge, Matthew (19 de marzo de 2016). "New qualifying format slammed as 'unacceptable' and 'embarrassing'". Sky Sports. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  18. Weaver, Paul (19 de marzo de 2016). "F1 qualifying universally condemned as Lewis Hamilton grabs pole". The Guardian. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 March 2016. 
  19. Benson, Andrew (19 de marzo de 2016). "Lewis Hamilton on pole position in Australia after new F1 qualifying". BBC. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  20. Johnson, Daniel (19 de marzo de 2016). "Australian Grand Prix qualifying farce as Lewis Hamilton takes pole". The Telegraph. Consultado o 19 de marzo de 2016. 
  21. "Daniel Rocks Home Grand Prix". Red Bull Racing. 20 de marzo de 2016. Consultado o 20 de marzo de 2016. 
  22. Woolcock, Adam (20 de marzo de 2016). "Nico Rosberg takes out the Melbourne Grand Prix for Mercedes - as it happened". The Guardian. Consultado o 20 de marzo de 2016. 
  23. "How the Australian Grand Prix unfolded". BBC. 20 de marzo de 2016. Consultado o 20 March 2016. 
  24. Valtteri Bottas recibiu unha penalización de cinco posicións por cambiar a caixa de cambios
  25. Rio Haryanto recibiu unha penalización de 3 posicións logo dunha colisión no pit lane con Romain Grosjean nos libres 3, saira no posto 22
  26. "2016 Australian Grand Prix Results". BBC. 19 March 2016. Consultado o 19 March 2016. 
  27. "Qualifying". formula1.com. Formula One World Championship Limited. 19 March 2016. Consultado o 19 March 2016. 
  28. "2016 Australian Grand Prix - Race results". Formula1.com. Formula One World Championship Limited. 21 March 2016. Consultado o 9 November 2014. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]