Gran Premio de San Marino de 2000

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Flag of San Marino.svg Gran Premio de San Marino de 2000
Detalles da carreira
Carreira 3 de 17 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2000.
Trazado do circuíto de Imola.
Trazado do circuíto de Imola.
Data 9 de abril 2000
Nome oficial XX XX Gran Premio Warsteiner di San Marino
Localización Autódromo Enzo e Dino Ferrari
Imola, Emilia-Romaña, Italia
Percorrido Circuíto permanente
4´933 km
Distancia 62 voltas, 305´846 km
ClimaNubrado, suave, seco, 16° C
Pole position
Piloto Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Tempo 1:24.714
Volta rápida
Piloto Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Tempo 1:26.523 na volta 60
Podio
Primeiro Alemaña Michael Schumacher Ferrari
Segundo Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes


O Gran Premio de San Marino de 2000 ( oficialmente XX Gran Premio Warsteiner di San Marino') foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 9 de abril de 2000 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari, Imola, Emilia-Romagna, Italia. Foi a terceira carreira da tempada de Fórmula Un de 2000, e gañouna Michael Schumacher pilotando un Ferrari.[1]

Informe[editar | editar a fonte]

A cualificación viu a Mika Häkkinen na pole position con Michael Schumacher segundo, David Coulthard, terceiro, Rubens Barrichello cuarto, Ralf Schumacher e Heinz-Harald Frentzen. Durante a cualificación, Schumacher tomou a pole position por un breve momento, superando o tempo de Häkkinen por 0,025 segundos. Pero na última volta de Häkkinen da sesión, foi o suficientemente rápido como para lograr a pole position. Nos primeiros 2 sectores do circuíto, Häkkinen foi máis lento que Schumacher por 0,085 e 0,089 segundos respectivamente. Un pequeno erro na curva 12 forzou ao finlandés a saírse da pista por un momento, e cando saíu da curva final sobre na recta de boxes, o coche sobrevirou. Malia estes dous erros, Häkkinen recuperou a pole por 0,091 segundos.

No día da carreira, parecía que os McLarens eran máis rápidos que os Ferraris. No inicio, Schumacher non fixo unha boa saída e, para defender a súa posición, moveuse á esquerda para bloquear a Coulthard. Cdurante a loita alcanzaron Tamburello, Coulthard tivo que levantar o pé, permitindo a Barrichello alcanzalo. Na curva seguinte, Rubens estaba por diante. Ao mesmo tempo, Jacques Villeneuve tivo un magnífico arranque e conseguiu pasar a catro coches. Despois de Jacques estaban Jarno Trulli e Eddie Irvine no sexto e sétimo lugar respectivamente. Todo isto permitiu a Häkkinen obter unha vantaxe de 1.2 segundos sobre Schumacher e 1,9 segundos por encima de Barrichello e Coulthard.

Pronto quedou claro que a carreira ía ser unha batalla entre Häkkinen e Schumacher. Barrichello e Coulthard estaban perdendo tempo na segunda volta e estaban bastante por diante do terceiro grupo formado por Villeneuve, Trulli, Irvine, Ralf e Mika Salo. Na parte dianteira, Häkkinen pronto comezou a afastarse de Schumacher, lenta pero de forma segura. Na volta 20, a diferenza era de 3 segundos antes de entrar en boxes. Mentres tanto, Irvine presionou accidentalmente o botón limitador de velocidade, permitindo o adiantamento de Ralf e Salo. Na volta 26, máis de 25 segundos por detrás dos líderes, Coulthard entrou nos pits. Na seguinte volta, Häkkinen entrou a repostar cunha vantaxe de 3,2 segundo. Estivo parado durante 7,6 segundos a diferenza de Schumacher que parou durante 10 segundos. Isto case dobrou o liderado de Häkkinen, ata 5,7 segundos. Barrichello foi o último piloto do top 4 en parar e saíu de novo diante de Coulthard.

Detrás dos catro primeiros, Villeneuve, Ralf e Salo loitaban polo quinto, sexto e sétimo posto e deixaron Irvine e Trulli loitando polo oitavo e noveno. Na parte dianteira, Häkkinen bateu cun pedazo de restos que danaron o chan frontal, facendo o coche máis difícil de conducir. Recuperouse e aumentou a súa vantaxe a máis de cinco segundos na volta 39. Pero entón Schumacher comezou a acercarse. Na volta 41, diminuíu un segundo, despois de que algo na electrónica fallara no coche de Häkkinen. Restaurouse inmediatamente pero Häkkinen perdeu dous segundos. Na volta 43, con todo, Schumacher tivo que lidiar co Sauber de Pedro Diniz e os dous case colisionaron. Schumacher perdeu un segundo. Cando Häkkinen entrou a boxes na volta 44 cunha vantaxe de 3 segundos, Michael tomou o liderado.

Na seguinte volta, Barrichello e Coulthard entraron nos pits. A parada de Coulthard foi máis rápida e saíu xusto diante do Ferrari. McLaren gañou a batalla menor, é dicir, a batalla polo terceiro posto. Agora tocáballe a Schumacher saír por diante de Häkkinen. Schumacher entrou nos pits na volta 49. A súa parada foi curta e adiantou a Hakkinen. Houbo unha gran diferenza nos seus tempos de volta in e out, o que marcou a diferenza. Coulthard non puido igualar o ritmo dos líderes, ao redor de tres décimas máis lento, pero afastouse de Barrichello a máis de dous segundos dunha volta. Detrás deles, Salo estaba acosando a Villeneuve. Na volta 58, Trulli tivo problemas na caixa de cambios e detívose cando ía oitavo. Häkkinen acelerou na parte final, pero non o suficiente para perturbar a Schumacher, que gañou a Häkkinen. Coulthard quedou terceiro a distancia, mentres Barrichello logrou o cuarto lugar. Villeneuve quinto mantendo a raia a Salo que foi sexto.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Tempo Diferenza
1 1 Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:24.714
2 3 Alemaña Michael Schumacher Ferrari 1:24.805 +0.091
3 2 Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes 1:25.014 +0.300
4 4 Flag of Brazil.svg Rubens Barrichello Ferrari 1:25.242 +0.528
5 9 Alemaña Ralf Schumacher Williams-BMW 1:25.871 +1.157
6 5 Alemaña Heinz-Harald Frentzen Jordan-Mugen-Honda 1:25.892 +1.178
7 7 Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 1:25.929 +1.215
8 6 Italia Jarno Trulli Jordan-Mugen-Honda 1:26.002 +1.288
9 22 Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve BAR-Honda 1:26.124 +1.410
10 16 Flag of Brazil.svg Pedro Diniz Sauber-Petronas 1:26.238 +1.524
11 12 Austria Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:26.281 +1.567
12 17 Finlandia Mika Salo Sauber-Petronas 1:26.336 +1.622
13 18 España Pedro de la Rosa Arrows-Supertec 1:26.349 +1.635
14 23 Flag of Brazil.svg Ricardo Zonta BAR-Honda 1:26.814 +2.100
15 14 Francia Jean Alesi Prost-Peugeot 1:26.824 +2.110
16 19 Flag of the Netherlands.svg Jos Verstappen Arrows-Supertec 1:26.845 +2.131
17 8 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Jaguar-Cosworth 1:27.051 +2.337
18 10 Flag of the United Kingdom.svg Jenson Button Williams-BMW 1:27.135 +2.421
19 11 Italia Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:27.253 +2.539
20 21 Flag of Argentina.svg Gastón Mazzacane Minardi-Fondmetal 1:28.161 +3.447
21 20 España Marc Gené Minardi-Fondmetal 1:28.333 +3.619
22 15 Alemaña Nick Heidfeld Prost-Peugeot 1:28.361 +3.647
107% tempo: 1:30.644
Fonte:[2]

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 3 Alemaña Michael Schumacher Ferrari 62 1:31:39.776 2 10
2 1 Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 62 +1.168 1 6
3 2 Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes 62 +51.008 3 4
4 4 Flag of Brazil.svg Rubens Barrichello Ferrari 62 +1:29.276 4 3
5 22 Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve BAR-Honda 61 +1 volta 9 2
6 17 Finlandia Mika Salo Sauber-Petronas 61 +1 volta 12 1
7 7 Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 61 +1 volta 7
8 16 Flag of Brazil.svg Pedro Diniz Sauber-Petronas 61 +1 volta 10
9 12 Austria Alexander Wurz Benetton-Playlife 61 +1 volta 11
10 8 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Jaguar-Cosworth 61 +1 volta 17
11 11 Italia Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 61 +1 volta 19
12 23 Flag of Brazil.svg Ricardo Zonta BAR-Honda 61 +1 Lap 14
13 21 Flag of Argentina.svg Gastón Mazzacane Minardi-Fondmetal 60 +2 voltas 20
14 19 Flag of the Netherlands.svg Jos Verstappen Arrows-Supertec 59 +3 voltas 16
15 6 Italia Jarno Trulli Jordan-Mugen-Honda 58 Caixa de cambios 8
Ret 18 España Pedro de la Rosa Arrows-Supertec 49 Trompo 13
Ret 9 Alemaña Ralf Schumacher Williams-BMW 45 Sistema combustible 5
Ret 14 Francia Jean Alesi Prost-Peugeot 25 Hidráulica 15
Ret 15 Alemaña Nick Heidfeld Prost-Peugeot 22 Hidráulica 22
Ret 10 Flag of the United Kingdom.svg Jenson Button Williams-BMW 5 Motor 18
Ret 20 España Marc Gené Minardi-Fondmetal 5 Tromp 21
Ret 5 Alemaña Heinz-Harald Frentzen Jordan-Mugen-Honda 4 Caixa de cambios 6
Fonte:[3]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio do Brasil de 2000
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 2000
Carreira seguinte:
Gran Premio do Reino Unido de 2000
Carreira anterior:
Gran Premio de San Marino de 1999
Gran Premio de San Marino Carreira seguinte:
Gran Premio de San Marino de 2001

Notas[editar | editar a fonte]

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. F1 Racing. Maio 2000.
  2. F1, STATS. "San Marino 2000 - Qualifications • STATS F1". www.statsf1.com (en inglés). Consultado o 14 de novembro de 2018. 
  3. "2000 San Marino Grand Prix". Formula1.com. Formula1.com Limited. Arquivado dende o orixinal o 10 de outubro de 2014. Consultado o 26 de decembro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]