Mar Cantábrico

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Cantábrico")
Mar Cantábrico
'Mer Cantabrique / Mar Cantábrico / Kantauri'
Spain.Santander.Cabo.Menor.Vista.jpeg
Localización administrativa
Estado Flag of France.svg Francia
España España
Localización xeográfica
Océano / Mar Océano Atlántico, golfo de Biscaia canle da Mancha
Continente Europa
Xeografía
Afluentes Agüera, Asón, Bidasoa, Deva, Eo, Escudo, Miera, Nalón, Nansa, Navia, Pas, Pisueña, Saja-Besaya, Sella, Piles
Cidades ribeiregas Xixón, Bilbao, Baiona, Donostia, Santander
Accidentes
Golfos e baías Baía de Santander, baía de Santoña, baía da Concha, baía de San Lorenzo (Xixón)
Cabos Estaca de Bares, cabo de Ajo, cabo Higuer, cabo Matxitxako, cabo de Peñas, cabo Vidio
Características
Lonxitude máxima 800 km
Profundiadde máxima 4750 m
Mapa
Golfe de gascogne-bay of biscay-fr.svg

Mapa do mar Cantábrico
Mar Cantabrico.png

O mar Cantábrico no océano Atlántico
Vista de satélite do mar Cantábrico
Temporal no mar Cantábrico. As ondas batindo contra a Illa de Mouro e o seu faro.

O Cantábrico é un mar litoral do océano Atlántico que baña a costa norte de España e a costa suroeste de Francia. Esténdese desde a Punta Estaca de Bares na provincia da Coruña, ata a desembocadura do río Adour nas costas do departamento Francés das Landes preto de Bayonne.

Na súa parte máis oriental, xunto ás costas do País Vasco recibe o nome de golfo de Biscaia ou tamén de golfo de Gascuña. Baña 800 quilómetros de costa compartida polas provincias da Coruña, Lugo, Asturias, Cantabria, Biscaia, Guipúscoa e Lapurdi, esta última en Francia.

Características[editar | editar a fonte]

Constitúe un mar de transición entre os mares fríos do Norte e os tépedos do trópico, o que fai que sexa ecotono de especies vexetais e animais de augas frías.

Os fortes ventos do noroeste que sopran sobre el teñen a súa orixe nas baixas presións centradas sobre as Illas Británicas e o mar do Norte en combinación co anticiclón das Azores. A distancia percorrida polo vento e o mantemento da súa dirección e velocidade constantes fai que se xeren ondas que oscilan entre 2,5 e 3 metros de altura, o que orixina un mar moi axitado. En condicións moi particulares, máis propicias nos meses de abril-maio e setembro-outubro, os ventos do oeste poden alcanzar magnitudes de galerna con ondas que chegan a superar os 9 metros de altura.

A medida que nos aproximamos á costa francesa as augas van sendo máis cálidas. Posúe unha salinidade media do 35%, aínda que este dato varía moito en función do réxime de choivas imperante na zona. Ten unha significativa amplitude de marea e é atravesado pola Corrente do Golfo.

Foi bautizado polos romanos no século I a. C. como Cantabricus Oceanus e noutras citas clásicas máis antigas aparece co nome de Britannicus Oceanus e Gallicus Oceanus.

Localidades importantes[editar | editar a fonte]

Principais municipios da beira do mar Cantábrico:

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]