Mar de Alborán

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Estreito de Xibraltar e Mar de Alborán.

O mar de Alborán é a parte máis occidental do mar Mediterráneo; limita ao norte coa costa española, ao sur coas costas marroquí e alxeriana, e ao oeste co Estreito de Xibraltar, que conecta o Mediterráneo co Atlántico. As súas augas cobren desde o Estreito de Xibraltar ata o Cabo de Gata e a cidade de Orán.

Xeografía[editar | editar a fonte]

Duns 180 km de ancho en dirección N-S e uns 350 km de lonxitude en dirección E-Ou, está situado no centro da rexión xeolóxica do Arco de Xibraltar. A profundidade media do Mar de Alborán é duns 1000 m, aínda que a profundidade máxima supera os 2200 m no zona oriental.

Hai varias pequenas illas entre as que destaca a Illa de Alborán, situada na zona central. A maioría destas illas están baixo soberanía española, aínda que se atopen preto da costa marroquí.

Correntes[editar | editar a fonte]

As correntes superficiais do mar de Alborán flúen cara ao Leste, achegando auga atlántica ao Mediterráneo. As correntes submarinas flúen cara ao Oeste, levando as augas mediterráneas, máis quentes e salgadas, cara ao Atlántico. A iso hai que engadir o efecto superficial dos ventos, que ao nivel da superficie mariña, son dominantes deste (coñecido como "Levante") a Oeste.

Todo o conxunto de correntes, dá lugar a unha gran riqueza faunística, moi específica da zona, que desde a antigüidade, atraeu ao ser humano a esta área, polo que queda en conexión o medio físico e xeográfico co humano.

Disto dedúcese unha gran cantidade de fundacións de localidades, que perviviron ao longo dos tempos.

Ecoloxía[editar | editar a fonte]

Delfín nariz de botella.

O mar de Alborán é unha zona de transición entre os dous mares, sendo unha mestura de ambos ecosistemas. É o hábitat da maior poboación de golfiños nariz de botella do Mediterráneo occidental, o fogar da última poboación de marsopas comúns do Mediterráneo, e o máis importante campo de alimentos de tartarugas mariñas de Europa. O Mar de Alborán aloxa tamén importantes pesqueiras de sardiña e peixe espada.

Contorna[editar | editar a fonte]

Un arco montañoso, coñecido como o Arco de Xibraltar, rodea ao mar de Alborán polo sur, oeste e norte. Está formado pola Cordilleira Bética do sur de España e as montañas do Rif de Marrocos. Este arco, coñecido en Ecoloxía como complexo bético-rifeño é un dos puntos máis importantes en biodiversidade do Mediterráneo; do mesmo xeito que o mar de Alborán, o complexo bético rifeño é unha transición entre as ecoloxías do Mediterráneo e do Atlántico. A influencia moderadora do Atlántico permitiu que moitas especies das montañas béticas e rifeñas sobrevivan ás flutuacións climáticas dos últimos millóns de anos que provocaron o seu extinción fose da conca Mediterránea.