Mar de Banda

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Mar de Banda
Laut Banda
Locatie Bandazee.PNG
Localización administrativa
Estado Flag of Indonesia.svg Indonesia, Flag of East Timor.svg Timor Leste
División Flag of Indonesia.svg Indonesia Provincias de Célebes Suroriental, Maluku e Nusatenggara Oriental
Flag of East Timor.svg Timor Leste Distritos de Lautem, Baucau, Manatuto, Dili, Liquiçá e Bobonaro
Localización xeográfica
Océano / Mar Océano Pacífico
Continente Oceanía
Illa/s Célebes, Buru, Ambón, Ceram, Aru, illas Tanimbar, illas Barat Daya e Timor
Coordenadas 5°22′00″S 125°55′00″L / -5.36667, -125.91667
Xeografía
Mares contiguos Mares de Arafura, Ceram, Flores, Halmahera, Molucas, Savu e Timor e golfo de Boni
Illas interiores Illas Banda
Características
Superficie 695.000 km²[1]
Lonxitude máxima 1.000 km. (E-O)
Anchura máxima 500 km (N-S)
Profundiade máxima 7.440 m
Mapa
Maluku Islands de.png

Mapa das Molucas
BandaSeaPlate.png

Mapa da Placa do Mar de Banda

O Mar de Banda é un mar nas Illas Molucas en Indonesia, conectado ao Océano Pacífico pero rodeado por centos de illas, así como polos mares de Halmahera e Ceram. Ten 1000 km de leste a oeste, e aproximadamente 500 km de norte a sur.

Illas[editar | editar a fonte]

Aínda que as fronteiras do mar son perigosas para a navegación, con moitas pequenas illas rochosas, a parte central do mar é relativamente aberta. Os grupos de illas dentro do mar inclúen as Illas Banda. Algunhas illas do Mar de Banda son volcáns activos, incluíndo Gunung Api e Manuk nas illas Banda.

O mar de banda está bordeado polas seguintes illas:

Extensión[editar | editar a fonte]

A Organización Hidrográfica Internacional (OHI) define o Mar de Banda como unha das augas do Arquipélago das Indias Orientais. A OHI define os seus límites como segue:[2]

No norte. Os límites do sur do Mar das Molucas e os límites occidentais e meridionais do Mar de Ceram.
No leste. Desde Tg Borang, na punta norte de Noehoe Tjoet, por esta illa ao seu extremo sur, alí unha liña ata a punta noreste de Fordata por esta illa e en toda a punto da nordés de Larat, Illas Tanimbar (7°06′S 131°55′L / -7.100, -131.917), descendendo pola costa leste da illa Yamdena cara ao seu punto meridional, desde alí a través de Anggarmasa ata o punto norte de Selaroe e a través desta illa a Tg Aro Oesoe o seu punto meridional (8°21′S 130°45′L / -8.350, -130.750).
No sur. Unha liña de Tanjong Aro Oesoe, a través de Sermata ata Tanjong Njadora a punta sueste de Lakov (8°16′S 128°14′L / -8.267, -128.233) ao longo das costas do sur de Lakov, Moa e illas Leti ata Tanjong Toet Pateh, a punta occidental de Leti, desde alí unha liña ata Tanjong Sewirawa o extremo oriental de Timor e a o longo da costa norte ata os 125° delonxitude leste.
Occidente. Desde un punto na costa norte de Timor, nos 125° leste bube polo meridiano ata a Illa Alor, desde alá ao redor da punta oriental e ao longo da costa norte de Alor, Pantar, Lomblen e Adoenara e desde alí a través do extremo norte do Estreito de Flores ata Tanjong Serbete o extremo oriental de Flores, desde alí unha liña desde o seu punto norte (8°04′S 122°52′L / -8.067, -122.867) ata illa Kalaotoa (7°24′S 121°52′L / -7.400, -121.867) e a traves da cadea das illas situadas entre el e o punto sur da illa Pulo Salayar, a través desta illa e do estreito cara a Tanjong Lassa, Célebes (5°37′S 120°28′L / -5.617, -120.467), desde alí ao longo do límite meridional do Golfo de Boni e ata a costa leste de Celebes ata Tanjong Botok (1°04′S 123°19′L / -1.067, -123.317).

Actividad tectónica das placas no Mar de Banda[editar | editar a fonte]

O arco de Banda é famoso pola súa curvatura de 180° e en Timor é xeralmente aceptado como o produto da colisión entre un arco volcánico ea marxe continental australiana.[3][4] O Mar de Banda ocupa a parte principal da Placa do mar de Banda. A marxe meridional do mar está composta por un arco insular sobre a zona de subdución. Ao leste da fosa de Xava atópase a fosa de Timor que se atopa ao sur de Timor, a fosa de Tanimbar ao sur das illas Tanimbar e a fosa Aru ao leste das illas Aru. Estas fosas son a zona de subducción da placa indoeuropea baixo a placa do mar de Banda, onde a placa indoeuropea movese cara ao norte. Os sedimentos dianteiros progresivamente transportados cara ao norte pola placa indoeuropea foron dobrados e fallados formando a illa de Timor. Ao nordés atópase a illa de Ceram que sobrepasa a subdución da Placa Cabeza de Páxaro de Papúa Occidental.[5]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Geo-data: The World Geographical Encyclopedia / John F. McCoy, project editor.-- 3ª ed., Thomson Gale, 2002, pag. 615. ISBN 0-7876-5581-3.
  2. "Limits of Oceans and Seas, 3rd edition" (PDF). International Hydrographic Organization. 1953. Consultado o 7 de febreiro de 2010. 
  3. Carter, D. J., Audley-Charles, M. G. & Barber, A. J. Stratigraphical analysis of island arc-continental margin collision in eastern Indonesia. J. Geol. Soc. Lond. 132, 179�189 (1976).
  4. Hamilton, W. Tectonics of the Indonesian Region Vol. 1078 (US Geol. Soc. Prof. Pap., 1979).
  5. "Chapter II (Geology of Timor-Leste)". Atlas of mineral resources of the ESCAP region Volume 17 Geology and Mineral Resources of Timor-Leste (PDF). United Nations Economic and Social Commission for Asia and the Pacific. 24 de decembro de 2003. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 20 de maio de 2005. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]