Golfo de Biscaia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Golfo de Biscaia
Rasa mareal entre Deba e Zumaia en Guipúscoa (País Vasco).

Rasa mareal entre Deba e Zumaia en Guipúscoa (País Vasco).
Localización administrativa
País España España
Flag of France.svg Francia
División Galicia Galicia (ESP)
Asturias Asturias (ESP)
Cantabria Cantabria (ESP)
País Vasco País Vasco (ESP)
Flag of Pays-de-la-Loire.svg País do Loira (FRA)
Flag of Aquitaine.svg Aquitania (FRA)
Flag of Brittany (Gwenn ha du).svg Bretaña (FRA)
Localización xeográfica
Mar (océano) Océano Atlántico, Mar Cantábrico, Mar de Iroise
Continente Europa
Xeografia
Mares contiguos Canle da Mancha
Subdivisións Mar Cantábrico e mar de Iroise
Illas interiores illa de Sein (0,58 km²), Ouessant (15,58 km²), Arquipélago de Glenan (5,05 km²), Houat (2,91 km²), Groix (14,82 km²), Belle-Île-en-Mer (83,76 km²), Hœdic (2,08 km²), Noirmoutier (48,77 km²), Yeu (23 km²), (85 km²), Oleron (175 km²) (FRA)
Afluentes Nalón, Sella, Bidasoa, Urola, Nervión e Asón (ESP)
Vilaine, Loira, Indre, Charente, Seudre, Sèvre Niortaise, Garona, Dordogne, Adur (FRA)
Cidades ribeireñas Xixón, Santander, Bilbao e Donostia (ESP)
Baiona, Bordeos, La Rochelle, Nantes, Saint-Nazaire, Lorient, Vannes, Concarneau (FRA)
Accidentes
 • Golfos e baías Baía de Santander e ría de Bilbao (ESP)
Baía de Arcachón, Esteiro da Gironda, Esteiro do Loira, Golfo de Morbihan (FRA)
 • Cabos cabo de Peñas, cabo de Ajo, e Matxitxako (ESP)
Punta de Corsen, Punta de Saint-Mathieu, Punta de Raz, Punta de Penmarch, península de Quiberon, Pointe de la Coubre e Cap Ferret (FRA)
Superficie 225 000 km²
Profundidade màxima 4375 m
Mapa
Fotografía satelital do golfo

Fotografía satelital do golfo
Vista do golfo (Bay of Biscay), como é coñecido internacionalmente (ver límites IHO)
Vista do golfo (Bay of Biscay), como é coñecido internacionalmente (ver límites IHO)
Mapa do mar Cantabrico.
Imaxe de satélite.
Rasa mareal entre Deba e Zumaia en Guipúscoa (País Vasco).

O golfo de Biscaia (en castelán: Golfo de Vizcaya, en éuscaro: Bizkaiko Golkoa, en francés: golfe de Gascogne, en occitano: golf de Gasconha) é un golfo do Atlántico Norte que comprende o mar Cantábrico. Comprende, aproximadamente, dende Estaca de Bares en Galicia ata o sur de Bretaña. Baña as costas de Cantabria, País Vasco e Aquitania (Francia).

Comprende importantes portos comerciais, como o de Bilbao, Pasaia ou Bordeos, e pesqueiros como os de Santoña, Laredo, Castro Urdiales, Bermeo, Ondarroa, Getaria ou Saint-Jean-de-Luz.

Xeografía física[editar | editar a fonte]

A súa costa no sur é escarpada, con multitude de cantís entre os que se abren praias e pequenas baías, xeralmente nas desembocaduras dos ríos (que adoitan ser en forma de rías). Destacan a rasa mareal da costa guipuscoana, entre Deba e Zumaia (esténdese en menor medida ata Ondárroa), e as praias de Laredo, Comillas, Laga, Deba, Zarautz ou Donostia, mentres que a costa francesa é baixa e areosa, con numerosos pantanos. Nuns 320 km ao norte da Xironda predominan as marismas, pero logo vólvese rochosa e elevada ata a península de Quiberon.

Os ríos que desembocan neste golfo son de curto percorrido e moi irregular caudal, como todos os da vertente Cantábrica (agás o río Garona que desemboca na cidade de Bordeos). Entre eles destacan o Nervión, que forma a ría de Bilbao, e o río Bidasoa, que marca a fronteira entre Francia e España.

A pesqueira do golfo de Biscaia é similar á do mar Cantábrico. Está moi explotada e hai moitas especies que están en perigo serio de extinción, como o ollomol, a pescada e ata a bocarte. Outras, como o verdel e o bonito, gozan de boa saúde e explótanse regularmente. Algunhas especies xa desapareceron, como a balea vasca, cuxo último exemplar pescouse en Orio a principios do século XX.

O golfo de Biscaia foi unha zona de tránsito naval importante desde a antigüidade. A característica da súa localización e forma potenciou que se usase para a navegación entre a costa occidental continental e o norte peninsular, e entre estes puntos coas Illas Británicas (a diferenza da rexión occidental do mar Cantábrico, as costas galega e asturiana, onde se propiciaron as rutas cara a e desde Irlanda).

A corrente de Nadal, que percorre toda a costa Cantábrica de oeste a leste, chega ao golfo de Biscaia arrastrando toda clase de obxectos ata chocar coa costa continental, o que lle obriga a subir ao norte e morrer. Esta corrente é a culpable de que a vertedura de chapapote ou ghalipote do naufraxio do Prestige chegase ata as costas francesas desde máis aló da cidade da Coruña.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Golfo de Biscaia