Baltar

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 41°57′13.7″N 7°42′52.4″O / 41.953806, -7.714556

Baltar
Escudo de Baltar
Meaus.JPG
As Maus, coñecido como Meaus na época do Couto Mixto.
Situacion Baltar.PNG
Situación
Xentilicio[1] baltarés/baltaresa
Xeografía
Provincia Provincia de Ourense
Comarca Comarca da Limia
Poboación 1002 hab. (2015)
Área 94,0 km²
Densidade 10,66 hab./km²
Entidades de poboación 7 parroquias
Política (2015)
Alcalde José Antonio Feijoo Alonso
Concelleiros
PPdeG: 8
PSdeG-PSOE: 1
Eleccións municipais en Baltar
Uso do galego[2] (2011)
Galegofalantes 90,43%
Na rede
baltar.es

Baltar é un concello da provincia de Ourense, pertence á comarca da Limia. Segundo o INE en 2015 tiña 1.002 habitantes (1 149 no 2006, 1 177 no 2005, 1 180 no 2004, 1 189 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é baltarés[3].

Demografía[editar | editar a fonte]

Censo total 1.002 (2015)
Menores de 15 anos 33 (3.29 %)
Entre 15 e 64 anos 532 (53.09 %)
Maiores de 65 anos 437 (43.61 %)
Evolución da poboación de Baltar   Fontes: INE e IGE.
1900 1930 1950 1981 2004 2009 2011 2012 2013 2014
3 134 3 145 3 250 4 018 1 180 1 114 1 094 1 076 1 028 {{{10}}}
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Xeografía[editar | editar a fonte]

Baltar é un concello de interior, cun relevo suave encaixado entre os Montes de Montecelo e os Montes de Boullosa e a Serra de Larouco ao sur que, chegando aos 1 300 m, constitúe o límite natural con Portugal. Está regado por dous afluentes do río Limia, o río Faramontaos e o río Salas; o primeiro descorre cara o norte e logo cara o oeste e o segundo cara ao sur.

O terreo é granítico, areoso e pouco fértil. Hai bosques de frondosas e coníferas nos vales e pradairos principalmente na Serra de Larouco.

O concello está atravesado pola estrada que leva a Xinzo de Limia, a OU-1110.

Dáse unha oscilación térmica acusada (14 °C), con temperaturas medias anuais baixas (10 °C).

Historia[editar | editar a fonte]

O territorio estivo poboado polos límicos até o século I, en que foi invadido por tribos bárbaras. É posíbel que no lugar de Dourique se disputase unha batalla entre o rei de Portugal e os mouros. En época medieval, era posesión da Casa de Monterrei.

Parte do concello constituíu o Couto Mixto. A partir de 1950 a emigración foi un das causas polo que na actualidade diminuíu a suá poboación ata límites nunca vistos.

Economía[editar | editar a fonte]

Predomina o sector primario de autoconsumo (50% da poboación), seguido da construción (20%), os servizos (20%) e a industria (5%).

O 45% do chan é forestal e o 20% son pradairos e o 35% dedicase a sementar patacas, centeo, millo, verzas da horta etc... Críanse porcos, vacas , ovellas e coellos.

Cultura[editar | editar a fonte]

Na zona comprendida entre os ríos Salas e Faramontaos atópanse as ruínas dun lugar coñecido como Saler, do que se di que provén o nome do río.

O sivo é o traxe típico da zona e facíase con liño.

Na parroquia de Santa María de Tixós atópase un dos fornos mais antigos do concello así como un cruceiro e un peto de animas digno de mención.

Baltar na literatura popular[editar | editar a fonte]

  • Blandeaivos, blandeaivos,/ costureiriñas das Maus,/ blandeaivos, blandeaivos/ de Gustós para Meaus [4].

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Galería de imaxes de Baltar.

Parroquias[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Baltar

Abades (San Paio) | Baltar (San Bartolomeu) | Garabelos do Bouzo (Santiago) | Niñodaguia (San Lourenzo) | Texós (Santa María) | Tosende (San Lourenzo) | Vilamaior da Boullosa (Santa María)


Lugares de Baltar[editar | editar a fonte]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Baltar vexa: Lugares de Baltar.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Neira, Carlos. "Evolución do uso do galego por concellos". Consultado o 14 de outubro de 2014. 
  3. Costas González, X.-H. (2016): Os xentilicios de Galicia e dos outros territorios de lingua galega, páx. 43. Universidade de Vigo. ISBN 978-84-8158-706-7
  4. Xaquín Lorenzo Fernández: Cantigueiro popular da Limia Baixa 1973, 53. Blandearse é combarse, alabearse a madeira do piso, dun moble, etc. As Maus de Salas é parroquia do concello de Muíños; Gustós era, segundo Xaquín Lorenzo “un lugarciño preto de Calvos de Randín”, aínda que hoxe non figura no Nomenclátor; e ese Meaus é lugar da parroquia de San Lourenzo de Tosende, no concello de Baltar, que figura no Nomenclátor como As Maus.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Baltar

Outros artigos[editar | editar a fonte]


Concellos da Comarca da Limia Comarca da Limia
Baltar
Baltar
Os Blancos
Os Blancos
Calvos de Randín
Calvos de Randín
Porqueira
Porqueira
Rairiz de Veiga
Rairiz de Veiga
Sandiás
Sandiás
Sarreaus
Sarreaus
Trasmiras
Trasmiras
Vilar de Barrio
Vilar de Barrio
Vilar de Santos
Vilar de Santos
Xinzo de Limia
Xinzo de Limia

Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre concellos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.