Deputación de Ourense

1000 12/16
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 43°22′12″N 8°23′54″O / 43.370049, -8.398243

Deputación de Ourense
Provincia de Ourense - Escudo.svg
Ourense, Pazo Provincial.JPG
Fundación:1836
Provincia:Ourense
Enderezo:Rúa Progreso, 32 ; 32003 Ourense
Presidente:Manuel Baltar (PP)
Orzamento:75,7 millóns de € (2015)[1]
Número de empregados:756 (2012)[2]
Concellos que atende:92
Boletín oficial:bop.depourense.es
Na rede
https://www.depourense.gal/
Facebook: DeputacionOurense Twitter: DeputacionOU Instagram: deputacionou Youtube: UCYPSUVYxrdWeqe_1kAjiadw Dialnet: 3768353 Editar o valor em Wikidata

A Deputación de Ourense é o órgano institucional propio da provincia de Ourense e engloba os 92 concellos desta, encargándose de ofrecer diversos servizos aos cidadáns ademais de fomentar a colaboración entre os municipios.

Historia[editar | editar a fonte]

Creación[editar | editar a fonte]

A súa creación parte da división territorial de España en 1833, o proxecto levado a cabo por Javier de Burgos en 1833.

Presidentes[editar | editar a fonte]

O seu actual presidente é o conservador Xosé Manuel Baltar, concelleiro de Esgos e o seu vicepresidente é Rosendo Fernández, quen fora candidato á alcaldía de Ourense nas eleccións municipais de 2011 obtendo o peor resultado para o PPdeG dende 1991. Tras as eleccións municipais de 2015 repite Xosé Manuel Baltar como presidente, e Rosendo Luis Fernández Fernández como vicepresidente[3] tras presentarse como número dous nas listas do PP ao concello da Merca[4].

Últimos presidentes[editar | editar a fonte]

Representación provincial[editar | editar a fonte]

O pleno da deputación está formado por 25 deputados. A representación dos diferentes partidos políticos saída das eleccións municipais de 2019, é a seguinte[Cómpre referencia]:

Polémicas[editar | editar a fonte]

En decembro de 2012 a Deputación de Ourense presentou o primeiro ERE dunha deputación en España. Nun principio afectaba a 32 traballadores con contratos indefinidos pero posteriormente reduciuse a 25 traballadores. O caso está a ser xulgado polo TSXG[5].

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]