Leiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°22′9.82″N 08°7′30.84″O / 42.3693944, -8.1252333

Leiro
Escudo de Leiro
Pena Corneira.JPG
Situacion Leiro.PNG
Situación
Xentilicio[1] leirensés (non oficial)
Xeografía
Provincia Provincia de Ourense
Comarca Comarca do Ribeiro
Poboación 1.630 hab. (2015)
Área 38,3 km²
Densidade 42,56 hab./km²
Entidades de poboación 9 parroquias
Política (2015)
Alcalde Francisco José Fernández Pérez
Concelleiros BNG: 1
PPdeG: 6
PSdeG-PSOE: 1
Outros: AIL 1
Eleccións municipais en Leiro
Uso do galego[2] (2011)
Galegofalantes 73,47%
Na rede
http://concellodeleiro.wordpress.com/

Leiro é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca do Ribeiro. Segundo o Padrón municipal de habitantes no 2015 tiña unha poboación de 1.630 habitantes, o que representa unha diminución constante respecto ós anos 2004, cando tiña 1.940 habitantes, e 2003, con 1.967.

Demografía[editar | editar a fonte]

Censo Total 1.675 (2014)
Menores de 15 anos 108 (6,45%)
Entre 15 e 64 anos 974 (58,15%)
Maiores de 65 anos 593 (35,4%)
Evolución da poboación de Leiro   Fontes: INE e IGE.
1900 1930 1950 1981 2004 2009 2011 2012 2013 2014 2015 2016
4.973 4.470 4.197 2.488 1.940 1.833
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Historia[editar | editar a fonte]

Xa no século VI, existía nestas terras unha próspera comunidade agrícola. En 928 os condes don Álvaro e Savita fundaron o mosteiro de San Clodio, cedido á Orde de San Bieito xunto con gando e terras nas marxes do río Avia. No século XIII incorporouse á Orde do Císter, época de máximo esplendor. No século XIX foi desocupado, coa desamortización de Mendizábal.

Outras terras do concello foron administradas por Berán, Lamas, Serantes e Orega, condes de Ribadavia, e as terras de Gomariz pertencían ao mosteiro de Sobrado dos Monxes.

Patrimonio[editar | editar a fonte]

No concello atópase o mosteiro de San Clodio que se remonta ao século VI e que na actualidade converteuse nun hotel monumento de catro estrelas.

A arquitectura románica aparece nas igrexas parroquiais de Santa María de Lamas, San Tomé de Serantes (cun baldaquino gótico no seu interior), Gomariz e Lebosende (con fachada gótica do século XVI). A igrexa de San Breixo de Berán é barroca, do século XVIII, con restos renacentistas e un escudo dos Sarmiento na fachada. A capela de San Pedro, en Leiro, é de mediados do século XVII.

Patrimonio natural[editar | editar a fonte]

Salienta Pena Corneira, un espazo declarado monumento natural, onde atopamos formacións rochosas senlleiras e un importante patrimonio natural.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Galería de imaxes de Leiro.

Parroquias[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Leiro

Berán (San Breixo) | Bieite (Santo Adrao) | Gomariz (Santa María) | Lamas (Santa María) | Lebosende (San Miguel) | Leiro (San Pedro) | Orega (San Xoán) | San Clodio (Santa María) | Serantes (San Tomé)

Lugares de Leiro[editar | editar a fonte]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Leiro vexa: Lugares de Leiro.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Neira, Carlos. "Evolución do uso do galego por concellos". Consultado o 14 de outubro de 2014. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]


Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre concellos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.