Rairiz de Veiga

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°4′59″N 07°49′56″O / 42.08306, -7.83222

Rairiz de Veiga
Escudo de Rairiz de Veiga
Concello de Rairiz de Veiga.JPG
Casa do Concello.
Situacion Rairiz de Veiga.PNG
Situación
Xentilicio[1] veiguense (non oficial)
Xeografía
Provincia Provincia de Ourense
Comarca Comarca da Limia
Poboación 1.456 hab. (2014)
Área 72,39 km²
Densidade 20,11 hab./km²
Entidades de poboación 8 parroquias
Política (2015)
Alcaldesa Asunción Morgade
Concelleiros
PPdeG: 7
PSdeG-PSOE: 2
Eleccións municipais en Rairiz de Veiga
Uso do galego[2] (2011)
Galegofalantes 93,49%
Na rede
http://www.rairizdeveiga.es
concello.rairizdeveiga@eidolocal.es

Rairiz de Veiga é un concello da provincia de Ourense, pertence á comarca da Limia. Segundo o padrón municipal, en 2014 tiña 1.456 habitantes (1.767 en 2003).

Demografía[editar | editar a fonte]

Censo Total 1.456 (2014)
Menores de 15 anos 80 (5,49 %)
Entre 15 e 64 anos 780 (53,57 %)
Maiores de 65 anos 596 (40,93 %)
Evolución da poboación de Rairiz de Veiga   Fontes: INE e IGE.
1900 1930 1950 1981 2004 2009 2011 2012 2013 2014 2015 2016
4.084 4.151 4.463 4.114 1.788 1.673 1.622 1.568 1.527
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Xeografía[editar | editar a fonte]

O concello ten unha superficie de 72,39 km², e abrangue 8 parroquias. Atópase na Limia Alta, a unha altitude entre 600 e 1000 m. Ocupa parte dos terreos antigamente anegados pola lagoa de Antela, conservándose algunhas charcas, como as Veigas da Ponte Liñares. As Veigas da Saínza, Ordes e Congostro forman unha valgada enchoupada, de pouca drenaxe. A zona é un un Lugar de importancia comunitaria de 15 km². Estas veigas adoitan ser zonas húmidas nas tempadas de choiva, permitindo unha grande riqueza biolóxica nos pastos e nas carballeiras. A zona está incluída na Rede Natura 2000 e na reserva da biosfera Área de Allariz. Alí atópase a carballa da Rocha.

Historia[editar | editar a fonte]

Na zona foron achados restos de palafitas, construcións propias de poboados á beira de lagos e lagoas feitas con madeira e barro, de planta circular e paramentos de cestería. Durante a cultura castrexa houbo asentamentos como o castro de Monte Albán (parroquia de Sabariz), escavado a comezos do s. XX por Florentino López Cuevillas e Vicente Risco, e onde apareceu un enxoval con numerosas pezas de cerámica campaniforme e outros materiais.

Quedou bastante pegada da romanización de Galicia, ao pasar por aquí a via XVIII do itinerario de Antonino entre Braga e Astorga, que cruzaba o río Limia na Ponte Pedriña.

Na idade media construíuse a Torre de Celme, da que non quedan restos. Xa na idade moderna construíronse o pazo de Santa María de Ordes, un conxunto de casas grandes e capela, na actualidade reformado. respecto á arquitectura relixiosa, a igrexa de Guillamil é de estilo románico. As de Lampaza e Rairiz de Veiga son do s. XVIII con portada renacentista. As de Candás, Congostro, Ordes e Sabariz son barrocas.

Durante o antigo réxime na xurisdición de Rairiz de Veiga impartían xustiza o Conde de Moctezuma (parroquias de Congostro e Ordes) e o Conde de Monterrei. O actual concello constituíuse coa división territorial de España en 1833.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Parroquias[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Rairiz de Veiga

Candás (San Martiño) | Congostro (Santa Mariña) | Guillamil (Santo André) | Lampaza (Santa María) | Ordes (Santa María) | Rairiz de Veiga (San Xoán) | Sabariz (San Pedro) | Zapeaus (Santo Adrao)

Lugares de Rairiz de Veiga[editar | editar a fonte]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Rairiz de Veiga vexa: Lugares de Rairiz de Veiga.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Neira, Carlos. "Evolución do uso do galego por concellos". Consultado o 14 de outubro de 2014. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]