Amoeiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°24′54.45″N 07°56′50.23″W / 42.4151250°N 7.9472861°W / 42.4151250; -7.9472861

Amoeiro
Escudo de Amoeiro
Casa do concello de Amoeiro.JPG

Casa do concello de Amoeiro.
Situacion Amoeiro.PNG
Situación
Xentilicio[1] amoeirés (non oficial)
Xeografía
Provincia Provincia de Ourense
Comarca Comarca de Ourense
Poboación 2.274 hab. (2014)
Área 39,7 km²
Densidade 57,28 hab./km²
Entidades de poboación 8 parroquias
Política (2011)
Alcalde Rafael Rodríguez Villarino
Concelleiros BNG: 0
PPdeG: 5
PSdeG-PSOE: 6
Outros: -
Eleccións municipais en Amoeiro
Uso do galego[2] (2011)
Galegofalantes 64,91%
Na rede
http://www.amoeiro.es/

Amoeiro é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca de Ourense. Segundo o IGE en 2014 tiña 2.274 habitantes(2.371 no 2006, 2.356 no 2005, 2.322 no 2004, 2.276 no 2003).

Poboación[editar | editar a fonte]

Censo Total (Habitantes) 2.274 (2014)
Menores de 15 anos 158 (6.95 %)
Entre 15 e 64 anos 1.349 (59.32 %)
Maiores de 65 anos 767 (33.73 %)
Evolución da poboación de Amoeiro   Fontes: INE e IGE.
1900 1930 1950 1981 2004 2009 2011 2012 2013 2014
4.490 4.580 4.169 2.593 2.322 2.300 {{{7}}} {{{8}}} {{{9}}} {{{10}}}
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Xeografía[editar | editar a fonte]

O municipio ten 39,7 km². Está situado na meseta dos Chaos, ao noroeste do val do río Miño. Limita ao norte con Vilamarín e San Cristovo de Cea, ao sur con Ourense e Punxín, ao leste con Coles, e ao oeste con Maside.

Ten un terreo chan e fértil, con fragas de piñeiros e eucaliptos. Conta cun couto cinexético e cunha zona de pesca no río Barbantiño, no que está a fervenza do Cachón.

Polo concello discorre a Vía da Prata do Camiño de Santiago.

Historia[editar | editar a fonte]

No lugar da Ferradura (Trasalba), consérvanse restos de petróglifos da Idade de Ferro no conxunto do Chan da Feradura. No castro de Zarra tamén hai restos de petróglifos, así como no Raposo. No Coto de Castro e en Marmán atopouse abundante cerámica e estruturas arquitectónicas.

No lugar do Formigueiro hai restos dun castelo medieval, asentado sobre un castro, do que quedan vestixios en diversas casas e na igrexa do lugar. O castelo do Formigueiro, documentado xa no século XI, era coñecido primitivamente co nome de Alba de Búbal, de onde procede o topónimo Trasalba.

Consérvanse varios templos relixiosos de arquitectura románica, como as igrexas de San Martiño de Cornoces (levantada sobre penas e un antigo castro) , Santa María de Amoeiro, Santiago de Parada e Santa Mariña de Fontefría (no adro da cal se descubriu un sarcófago de granito anterior ao século XI). Consérvanse restos do mosteiro de Bóveda (o primeiro construído en Galiza da orde do Císter, na segunda metade do século XII), o mosteiro de Cornoces e o mosteiro de San Damián.

As terras do concello pertenceron ao señorío da Casa de Vilamarín, e estivo incluído entre as enormes posesións do mosteiro de Oseira, da orde cisterciense. Tivo gran produción de gran e pan de trigo, que abastecía ao mercado de Ribadavia, de onde se traía o viño.

En 1809, durante a Guerra da Independencia Española, os habitantes dos Chaos salvaron o gando dos ataques das tropas napoleónicas escondéndoo nos habitáculos abovedados soterrados do castelo.

Na construción da capela de Sanxiao foron utilizadas dúas pedras decoradas procedentes dun poboado castrexo próximo (este tipo de restos atópanse tamén noutras construcións da aldea) e na mesma atopamos unha das únicas aras romanas da provincia reutilizadas como pila bautismal.

Do patrimonio civil consérvanse pazos e casas grandes coma a dos Mirandas (Parada), Coto Martín (Bóveda), Reinoso (Cornoces), San Damián (Abruciños), Gaión (Amoeiro) e a casa de Cima de Vila en Trasalba, casa natal de Ramón Otero Pedrayo. Pola ponte de San Fiz, sobre o río Barbantiño, no límite co concello de Maside, pasaba o camiño real de Ourense cara a Pontevedra. O forno comunal de Sabariz ten gran valor etnográfico.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Galería de imaxes de Amoeiro.

Parroquias[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Amoeiro

Abruciños (San Xoán) | Amoeiro (Santa María) | Bóveda de Amoeiro (San Paio) | Cornoces (San Martiño) | Fontefría (Santa Mariña) | Parada de Amoeiro (Santiago) | Rouzós (San Cibrao) | Trasalba (San Pedro)

Lugares de Amoeiro[editar | editar a fonte]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Amoeiro vexa: Lugares de Amoeiro.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Neira, Carlos. «Evolución do uso do galego por concellos». Consultado o 14 de outubro de 2014. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Amoeiro


Concellos da Comarca de Ourense Comarca de Ourense
Amoeiro
Amoeiro
Barbadás
Barbadás
Coles
Coles
Esgos
Esgos
Nogueira de Ramuín
Nogueira de Ramuín
Ourense
Ourense
O Pereiro de Aguiar
O Pereiro de Aguiar
A Peroxa
A Peroxa
San Cibrao das Viñas
San Cibrao das Viñas
Taboadela
Taboadela
Toén
Toén
Vilamarín
Vilamarín