Kenzaburō Ōe

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Kenzaburo Oe")
Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros.
Nobel prize medal.svg
Kenzaburō Ōe.

Kenzaburō Ōe (大江 健三郎), nado en Ouse (na actualidade parte do Uchiko, da prefectura de Ehime) o 31 de xaneiro de 1935, é un escritor xaponés. En 1994 converteuse no segundo xaponés gañador do premio Nobel de Literatura. Foi profesor do Colexio de México. O seu fillo, Hikari Ōe, padece de deficiencia mental, o que o levou a escribir Unha cuestión persoal (1964). En español foi traducido polo artista Kazuya Sakai e por Miguel Wandenbergh.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Pasa a súa infancia e adolescencia en Ouse ata que, en 1954, se traslada a Tokio para iniciar a carreira de Filosofía e Letras. Finaliza a súa licenciatura catro anos despois, especializándose en literatura europea.

A súa vocación literaria parte da necesidade de aliviar o desarraigamento cultural e recuperar o que chamou "a mitoloxía do meu pobo". As súas obras, influenciadas fortemente pola literatura francesa, norteamericana e a teoría literaria, ligan coas ideas políticas, sociais e filosóficas incluíndo as armas nucleares, o non conformismo social e o existencialismo. O seu estilo é directo, de frases curtas e contundentes, que se nutren de poderosas imaxes poéticas e abundantes reflexións metafísicas.

En 1958 recibe o Premio Akutagawa pola súa novela "En Presa|Toma", na que narra as súas vivencias infantís.

En 1963 nace o seu fillo Hikari (luz), discapacitado por unha hidrocefalia e condenado ao autismo. Este acontecemento vaise a converter no eixo principal da súa vida e da súa obra. Os seus títulos máis importantes, como Unha cuestión persoal, Dinos como sobrevivir á nosa tolemia ou O berro silencioso virarán, en maior ou menor medida, en torno ao tema do seu fillo, como tamén ¡Espertade, oh novos da nova era! .

No ano 1994 foi galardoado co Premio Nobel de Literatura, xa que segundo a Academia Sueca, que coa forza poética da súa obra creou un mundo imaxinario, onde a vida e a mente se condensan para formar un cadro desconcertante dos problemas do home nos nosos días.

Obra seleccionada[editar | editar a fonte]

  • Shisha no ogori (1958)
  • Memushiri kouchi (1958)
  • Miru mae ni tobe (1958)
  • Nichijo seikatsu no boken (1963)
  • Kojinteki na taiken (1964)
  • Hiroshima noto (1965)
  • Man'en gannen no futtoboru (1967)
  • Warera no kyoki o iki nobiru michi o oshieyo (1969)
  • Okinawa noto (1970)
  • Shosetsu no hoho (1978)
  • Atarashii hito yo, mezameyo (1983)
  • Natsukashii toshi e no tegami (1986)
  • M/T to mori no fushigi no monogatari (1986)
  • Jinsei no shinseki (1989)
  • Chiryo no to (1990)
  • Sukuinushi' ga nagura reru made (1993)
  • Yureugoku (Vashirēshon) (1994)
  • Ōinaru hi ni (1994)
  • Kaifukusuru kazoku (1995)
  • Torikae ko (Chenjiringu) (2001)
  • Ureigao no dōji (2002)
  • Ni hyaku nen no kodomo (2003)
  • Sayōnara, watashi no hon yo! (2005)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]