Segundo Vilaboy Martínez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Segundo Vilaboy Martínez, nado en Ferrol o 28 de novembro de 1918 e falecido na mesma cidade o 19 de decembro de 1947, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Traballador dos estaleiros de Ferrol. A través de Manuel Blanco Bueno, dirixente do Comité Rexional do PCE, contactou don Benigno Fraga Pita e Carlos Allegue Caruncho cos que formou o Comité Local do Partido Comunista, do que era secretario político. Participou, canda aos seus irmáns, na coñecida como folga do aceite nos estaleiros.

Fuxiu á guerrilla o 31 de xaneiro de 1947 incorporándose ao destacamento Manuel Eive da IV Agrupación Pasionaria do Exército Guerrilleiro de Galicia. O 26 de maio foi capturado pola Garda Civil despois dun tiroteo na coñecida como “Casa de Delfino”, preto do río Belelle, en Taboado, na parroquia de Sillobre. Intentou suicidarse, pero resultou gravemente ferido. Foi trasladado ao Hospital da Mariña en estado moi grave. Permaneceu no Hospital até o 8 de agosto, que ingresou na cadea de Ferrol. Foi torturado e paseado pola Garda Civil durante días polos distintos lugares da comarca para que delatara aos seus camaradas, cousa que non conseguiron. Sometido a consello de guerra sumarísimo o 30 de outubro, foi condenado a pena de morte e axustizado a garrote no cárcere de Caranza.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Martínez, Lupe (2007). Coa man armada. "Ejercito Guerrillero de Galicia" -IV Agrupación- 1946 - 1948. Vigo: A Nosa Terra. pp. 99–101. ISBN 978-84-8341-166-7. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]