Francisco Martínez Leira

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Francisco Martínez Leira, Pancho, nado en Bufarda (Ombre, Pontedeume) o 21 de decembro de 1916 e finado en Ombre o 31 de decembro de 1954, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Participou na Guerra Civil nun Batallón do Tercio, aproveitando esta circunstancia para levar armas aos fuxidos. Despois da guerra residiu en Mugardos e traballou nos estaleiros de Bazán. Militante do PCE, incorporouse á guerrilla o 22 de xaneiro de 1948, tras descubrirse a súa participación na folga do aceite e o azucre que se desencadeara en Bazán. Integrado no Destacamento Arturo Cortizas como responsábel de transmisións. Pertenceu ao comité rexional do PCE (1949-1950). Cando Francisco Rey Balbís marchou a Francia en 1951 convértese no máximo dirixente da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Despois da caída de Foucellas o 9 de marzo de 1952 Francisco Martínez era practicamente o único guerrilleiro activo en Galicia. Foi abatido pola Garda civil o 31 de decembro de 1954 na Mediña (Ombre), logo dunha denuncia, cando se preparaba para fuxir ao estranxeiro.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]