Carlos Reutemann

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Carlos Reuteman
Carlos Reutemann.jpg
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Flag of Argentina.svg Arxentina
Anos en activo 1972-1982
Escudería(s) Brabham, Ferrari, Lotus, Williams
Grandes Premios disputados 146
Campionatos 0
Vitorias 12
Podios 45
Pole positions 6
Voltas rápidas 6
Primeiro GP Gran Premio de Arxentina 1972
Primeira vitoria Gran Premio de Sudáfrica de 1974
Derradeira vitoria Gran Premio de Bélxica de 1981
Derradeiro GP Gran Premio de Brasil de 1982
Carlos Reutemann ó volante do Brabham BT44 durante a carreira de campións de 1974 en Brands Hatch.

Carlos Alberto Reutemann (nado o 12 de abril de 1942), alcumado "Lole", é un expiloto arxentino de carreiras (que competiu en Fórmula Un de 1972 a 1982), e máis tarde dedicouse á política na súa provincia natal de Santa Fe, polo Partido Justicialista e gobernador de Arxentina.

Como piloto de carreiras de Fórmula Un, Reutemann foi un dos protagonistas principais entre 1972 e 1982. El conseguiu 12 vitorias en Grandes Premios e seis pole positions. En 1981 terminou segundo no Campionato do Mundo de Pilotos por un punto, logo de ser superado na última carreira da tempada. Converteuse no segundo piloto de Fórmula Un logo de Leo Kinnunen en subir ao podio dunha carreira do World Rally Championship, cando terminou terceiro nas edicións de 1980 e 1985 do Rally de Arxentina. Tamén foi durante tres décadas o único piloto de Fórmula Un en anotar puntos no campionato de F1 e no WRC, ata que Kimi Raikkonen quedou en oitavo lugar no Rally de Xordania de 2010.[1]

Como gobernador popular e senador, foi considerado por algúns, en varias ocasións, para ser un digno candidato a Presidente, pero él declinou facelo.

Andaina deportiva[editar | editar a fonte]

Inicios[editar | editar a fonte]

Descendente dun avó Suízo- alemán, pai arxentino e nai italiana, Reutemann foi o primeiro piloto con éxito da Fórmula Un desde a retirada do cinco veces Campión do Mundo Juan Manuel Fangio en 1958. A primeira vez que correu en 1965 foi nun Fiat. Despois de varias carreiras de coches de turismo e Fórmula 2 na Arxentina, trasladouse a Europa en 1970 para pilotar un Brabham para o equipo do Automóbil Club de Arxentina na Fórmula 2 series Europea. Chamando a atención de inmediato.

Inicios na F1[editar | editar a fonte]

O xefe do equipo Brabham F1 Bernie Ecclestone fichou a Reutemann para pilotar xunto ao veterano e dúas veces campión do mundo Graham Hill na tempada de 1972. Na primeira carreira, diante do seu público en Bos Aires no seu primeiro Gran Premio, Reutemann co Brabham BT34 cualificou na pole position. Esta foi unha fazaña antes realizada soamente por Mario Andretti, e só igualada por Jacques Villeneuve, o seu compañeiro de equipo cualificou 16. Terminou a carreira en sétima posición despois de entrar en boxes para substituír os seus pneumáticos brandos, e o principal destaque para o resto do ano foi a súa vitoria no Gran Premio de Interlagos, unha carreira fora do campionato.

Asociouse co equipo de Brasil Wilson Fittipaldi Júnior na tempada de 1973, Reutemann obtivo dous podios e rematou sétimo no campionato de pilotos. Na tempada de Fórmula Un de 1974, o deseñador do Brabham BT44 Gordon Murray, fixo unha gran mellora e o equipo terminou quinto no Campionato de Construtores. Reutemann logrou as primeiras tres vitorias da súa carreira na F1 en Sudáfrica, Austria e Estados Unidos. Puido gañar a primeira carreira do ano en Arxentina, tamén, pero o equipo Brabham ao parecer, non repostara adecuadamente ao seu coche e acabóuselle o combustible a menos de dúas voltas para o final, mentres lideraba comodamente a carreira. Reutemann rematou sexto na tempada.

Cinco podios en 1975, incluíndo unha vitoria en Alemaña no antigo Nürburgring, deron a Reutemann a terceira posición no campionato dese ano. O equipo Brabham cambiou ao motor Alfa Romeo 12 en linea na tempada de Fórmula Un de 1976 e sufriu de graves problemas de fiabilidade. Logo de sete retiradas e só un posto nos puntos (cuarto lugar en España) nas primeiras doce carreiras, Reutemann negociou a liberación do seu contrato con Brabham para asinar por Ferrari. Correu unha soa vez co seu novo equipo, nun terceiro coche en Monza, e logo perdeu as tres últimas carreiras.

Cando Clay Regazzoni deixa Ferrari parair ó equipo Ensign en 1977, Reutemann foi emparellado con Niki Lauda, que case morrera queimado nun accidente na tempada anterior. Nas dúas primeiras carreiras, Reutemann terminou en terceiro lugar (detrás do seu ex-compañeiro de equipo en Brabham Carlos Pace) en Arxentina, e gañou en [[Gran Premio de Brasil de 1977 | Brasil] ], pero Lauda reafirmou a súa posición como líder do equipo. Lauda gañou o seu segundo título, mentres que Reutemann terminou en cuarto lugar.

Watkins Glen.

, EE.UU.]]

Cando Lauda marchou a Brabham en 1978, Reutemann converteuse no membro principal do equipo Ferrari, xunto co mozo canadense Gilles Villeneuve. Reutemann utilizou o Ferrari 312T3 para gañar en Brasil, Reino Unido e o dobre nos Estados Unidos ( Long Beach e Watkins Glen), superando ao seu novo compañeiro en Ferrari, Gilles Villeneuve ao facelo. Con todo, o equipo Lotus era dominante unha vez que o seu novo modelo 79 presentouse en Mónaco, e Reutemann terminou no terceiro lugar nos puntos da clasificación detrás de Andretti e Peterson.

Cunha vacante en Lotus en 1979 tras a morte de Ronnie Peterson, Reutemann decidiu pasar de Ferrari a Lotus. As primeiras carreiras foron ben para el - destacando contundente os segundos postos en Arxentina e España, ademais dun terceiro posto en Mónaco -, pero, a medida que a tempada avanzaba foi perdendo forza, Jody Scheckter gañou o título para Ferrari. Logo de catro podios e acabar nos puntos en seis das sete primeiras carreiras, Reutemann acabou no sexto lugar da tempada.


Williams[editar | editar a fonte]

Uniuse ó equipo Williams na tempada de Fórmula Un de 1980 cun coche competitivo, unha vez máis. Reutemann utilizou o FW07 para gañar en Mónaco subir a oito podios e terminar terceiro no campionato. A súa asociación co piloto número un e campión do mundo Alan Jones foi produtiva para Williams, que gañou o seu primeiro campionato como construtor cunha marca de 120 puntos. Pero unha vez máis, a relación de Reutemann co seu compañeiro de equipo agreouse cando, na seguinte tempada, Reutemann desobedeceu as ordes do equipo e polo tanto negouse a permitir que Jones gañara o Gran Premio de Brasil de 1981. Jones nunca perdoou este acto de desobediencia por parte do seu compañeiro de equipo, especialmente porque Reutemann seguiu a sumar máis puntos que Jones polo resto da tempada. A vitoria de Brasil e outra en Bélxica) axudaron a Reutemann a estar en condicións para gañar unha batalla a tres bandas con Nelson Piquet e Jacques Laffite polo título na última carreira da tempada en Las Vegas.

Reutemann chegou a Las Vegas cunha vantaxe dun punto no campionato sobre o brasileiro Nelson Piquet. Comezou a carreira desde a pole position, por diante de Jones, quen prometera non dar ningunha "axuda" na procura de Reutemann, mentres que Piquet foi cuarto. Ao principio, Jones tomou á iniciativa e Reutemann foi rapidamente adiantado por Villeneuve, Alain Prost e Bruno Giacomelli.

Na volta 17, loitando polo sétimo lugar mentres se achegaban a última curva a esquerda antes dos boxes, o Brabham de Piquet case tocaba a parte posterior do Williams de Reutemann. Piquet adiantou a Reutemann poloo interior cando Reutemann, loitando polo campionato, freou pronto.

Na seguinte volta, Andretti tamén foi por Reutemann. Piquet púxose nunha posición para gañar puntos cando se fixo co sexto lugar de John Watson na volta 22. Reutemann seguiu a caer cara atrás, con problemas na caixa de cambios, e perder a cuarta velocidade xa na segunda volta.

Reutemann terminou a carreira en oitava posición, cunha volta perdida, e o título foi para Piquet. Con todo, se o Gran Premio de Sudáfrica de 1981 fose unha carreira que outorgara puntos para o Campionato Mundial, Reutemann sería Campión do Mundo con 58 puntos contra 56 de Piquet. Regresou con Williams en 1982, terminando segundo na apertura da tempada en Sudáfrica, o único corredor con motor Cosworth capaz de loitar cos máis potentes motores turbo de Renault. Unha disputa con Frank Williams respecto da política, levouno a deixar a Fórmula Un logo da carreira de Brasil e a súa carreira deportiva terminou.

Rally[editar | editar a fonte]

Reutemann foi abordado por Fiat durante a tempada de F1 de 1980 cunha oferta para conducir un Fiat 131 na primeira edición de 1980 do Rally Codasur (actual Rally de Arxentina), onde terminou no terceiro lugar. En 1985 aceptou outra oferta para pilotar no Rally de Arxentina, esta vez por Peugeot. A condución dun 205 T16 Reutemann de novo terminou en terceiro lugar.

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en negra indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pos. Puntos
1972 Motor Racing Developments Brabham BT34 Ford-Cosworth DFV V8 ARX
7
RSA
Ret
ESP
MON
16º 3
Brabham BT37 BEL
13
FRA
12
RU
8
ALE
Ret
AUT
Ret
ITA
Ret
CAN
4
USA
Ret
1973 Motor Racing Developments Brabham BT37 Ford-Cosworth DFV V8 ARX
Ret
BRA
11
RSA
7
16
Brabham BT42 ESP
Ret
BEL
Ret
MON
Ret
SWE
4
FRA
3
RU
6
HOL
Ret
ALE
Ret
AUT
4
ITA
6
CAN
8
USA
3
1974 Motor Racing Developments Brabham BT44 Ford-Cosworth DFV V8 ARX
7
BRA
7
RSA
1
ESP
Ret
BEL
Ret
MON
Ret
SWE
Ret
HOL
12
FRA
Ret
RU
6
ALE
3
AUT
1
ITA
Ret
CAN
9
USA
1
32
1975 Martini Racing Brabham BT44B Ford-Cosworth DFV V8 ARX
3
BRA
8
RSA
2
ESP
3
MON
9
BEL
3
SWE
2
HOL
4
FRA
14
RU
Ret
ALE
1
AUT
14
ITA
4
USA
Ret
37
1976 Martini Racing Brabham BT45 Alfa Romeo 12 en linea BRA
12
RSA
Ret
USW
Ret
ESP
4
BEL
Ret
MON
Ret
SWE
Ret
FRA
11
RU
Ret
ALE
Ret
AUT
Ret
HOL
Ret
16º 3
Scuderia Ferrari Ferrari 312T2 Ferrari 12 en linea ITA
9
CAN
USA
XPN
1977 Scuderia Ferrari Ferrari 312T2 Ferrari 12 en linea ARX
3
BRA
1
RSA
8
USW
Ret
ESP
2
MON
3
BEL
Ret
SWE
3
FRA
6
RU
15
ALE
4
AUT
4
HOL
6
ITA
Ret
USA
6
CAN
Ret
XPN
2
42
1978 Scuderia Ferrari Ferrari 312T2 Ferrari 12 en linea ARX
7
BRA
1
48
Ferrari 312T3 RSA
Ret
USW
1
MON
8
BEL
3
ESP
Ret
SWE
10
FRA
18
RU
1
ALE
Ret
AUT
DSC
HOL
7
ITA
3
USA
1
CAN
3
1979 Martini Racing Team Lotus Lotus 79 Ford-Cosworth DFV V8 ARX
2
BRA
3
RSA
5
USW
Ret
ESP
2
BEL
4
MON
3
FRA
13
RU
8
ALE
Ret
AUT
Ret
HOL
Ret
ITA
7
CAN
Ret
USA
Ret
20 (25)
1980 Albilad Williams Racing Team Williams FW07B Ford-Cosworth DFV V8 ARX
Ret
BRA
Ret
RSA
5
USW
Ret
BEL
3
MON
1
FRA
6
RU
3
ALE
2
AUT
3
HOL
4
ITA
3
CAN
2
USA
2
42 (49)
1981 Albilad Williams Racing Team Williams FW07C Ford-Cosworth DFV V8 USW
2
BRA
1
ARX
2
SMR
3
BEL
1
MON
Ret
ESP
4
FRA
10
RU
2
ALE
Ret
AUT
5
HOL
Ret
ITA
3
CAN
10
CPL
8
49
1982 TAG Williams Racing Team Williams FW07C Ford-Cosworth DFV V8 RSA
2
BRA
Ret
USW
SMR
BEL
MON
DET
CAN
HOL
RU
FRA
ALE
AUT
SUI
ITA
CPL
15º 6

Carreira política[editar | editar a fonte]

Logo de retirarse da competición, a popularidade de Reutemann levou ao Partido Justicialista da provincia de Santa Fe a invitalo a que se postulase para gobernador. Gañou as eleccións e saíu gobernador da provincia para un mandato de catro anos (1991-1995). A Constitución provincial non permite a reelección, pero logo de catro anos Reutemann presentouse de novo e gañou a gobernación para o período 1999-2003. Durante eses anos, o seu perfil creceu e converteuse nun dos principais políticos de Santa Fe e da Arxentina.

Despois do colapso de 2001 e a dimisión de Fernando da Rúa, Reutemann sorprendeu e decepcionou a moitos pola negativa, en varias ocasións, a ser candidato a presidente. Finalmente, presentouse para o as eleccións xerais de 2003 e gañou un asento no Senado da Nación.

Notas[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Carlos Reutemann