Team Lotus
 |
|
| Nome completo | Lotus Engineering Ltd |
|---|---|
| Bandeira coa que compite | {{{Bandeira}}} |
| Base en | Hethel, , Reino Unido |
| Xefe de Equipo | Frank Dernie en 1994 |
| Director Técnico | Sam Michael en 1994 |
| Pilotos | (En 1994) 11. Pedro Lamy 12. Johnny Herbert |
| Pilotos de probas |  Alessandro Zanardi |
| Chasis | Lotus 109 |
| Motor | Mugen-Honda |
| Pneumáticos | D (De 1958 a 1965), Modelo:Firestone (De 1966 a 1972), G
(De 1973 a 1994), M (En 1981)P (En 1983) |
| Debut | Gran Premio de Mónaco de 1958 |
| Carreiras | 493 |
| Campionatos de Construtores | 7 (1963, 1965, 1968, 1970, 1972, 1973, 1978) |
| Campionatos de Pilotos | 6 (1963, 1965, 1968, 1970, 1972, 1978) |
| Vitorias | 79 |
| Pole positions | 107 |
| Voltas Rápidas | 70 |
| Puntos totais | |
| Clasificación en 2009 | |
Team Lotus foi o equipo de competición asociado ao fabricante inglés de vehículos deportivos Lotus Cars. O equipo corría en moitas categorías, tales como a Fórmula 1, Fórmula 2, Fórmula Ford, Fórmula Junior ou as IndyCar Series. Quince anos despois da súa última carreira, o equipo Lotus é aínda un dos equipos de Fórmula 1 máis exitosos de todos os tempos, gañando sete campionatos de construtores na Fórmula 1, seis campionatos de pilotos, e as 500 millas de Indianápolis nos Estados Unidos en 1962 e 1978. Baixo a guía do seu fundador e deseñador xefe Colin Chapman, Lotus foi responsable de numerosos desenvolvementos inovadores e experimentais nos monoplazas, tanto en canto a aspectos técnicos como comerciais.
Índice |
Historia [editar]
Lotus foi unha das máis prestixiosas escuadras que percorreron o mundo da Fórmula 1 no pasado, deixando ao seu paso grandes campións do mundo.
A compañía animaba aos seus clientes a participar en competicións e ela mesma entrou na Fórmula 1 como equipo en 1958. O seu maior éxito obtívoo en 1963 co seu modelo Lotus 25, pilotado por Jim Clark, cando gañou o seu primeiro campionato mundial. A morte de Clark a temperá idade nun tráxico accidente de Fórmula 2 competindo nun Lotus 48, en marzo de 1968 foi un serio revés para a marca e para a Fórmula 1. Era o piloto dominante co automóbil dominante. Ese ano o campionato foi gañado polo seu compañeiro de equipo Graham Hill.
Varios pilotos pereceron en vehículos Lotus, e considérase que a responsabilidade diso estaba na política de Chapman de construír vehículos que só tiñan que durar ata chegar á meta, todo o demais era considerado superfluo.
Ata mediados dos anos 1980, Lotus foi un dos grandes equipos da Fórmula 1. Ayrton Senna pilotou para este equipo entre 1985 e 1987, gañando seis grandes premios e obtendo 16 pole positions. O último ano de participación de Lotus na Fórmula 1, 1994 os seus vehículos xa non eran competitivos. En total, Lotus gañou 79 grandes premios.
O nome de Lotus volveu á Fórmula 1 en 2010 co sobrenome de Lotus F1 Racing (antes, 1Malaysia F1 Team), ocupando a praza de BMW Sauber, que se retirou da competición. Sauber F1 Team, auténtico herdeiro de BMW Sauber, ocupou finalmente a praza de Toyota, tamén retirada da competición.
Pilotos de Lotus [editar]
- Cliff Allison (1958)
- Graham Hill (1958-1959 e 1967-1970)
- Innes Ireland (1959-1963 e 1965).
- Jim Clark (1960-1968).
- Stirling Moss (1960-1961).
- John Surtees (1960).
- Masten Gregory (1961-1963).
- Jack Brabham (1962-1963).
- Dan Gurney (1962) *DNS.
- Chris Amon (1963-1965).
- Gerhard Mitter (1964-1966).
- Mario Andretti (1968-1969, 1976-1980).
- Joakim Bonnier (1969).
- Jochen Rindt (1969-1970).
- Emerson Fittipaldi (1970-1973).
- Ronnie Peterson (1973-1976 e 1978).
- Carlos Reutemann (1979).
- Nigel Mansell (1980-1984).
- Elio de Angelis (1980-1985).
- Roberto Moreno (1982).
- Ayrton Senna (1985-1987).
- Satoru Nakajima (1987-1989).
- Nelson Piquet (1988-1989).
- Johnny Herbert (1990-1994).
- Mika Häkkinen (1991]-1992)
- Alessandro Zanardi (1993-1994).
- Pedro Lamy (1993-1994).
- Mika Salgo (1994).
- Jarno Trulli (2010-?).
- Heikki Kovalainen (2010-?).
Campións mundiais de Fórmula 1 con Lotus [editar]
- 1963: Jim Clark; 7 vitorias, 7 pole positions, 6 voltas rápidas.
- 1965: Jim Clark; 6 vitorias, 6 pole positions, 6 voltas rápidas.
- 1968: Graham Hill; 3 vitorias, 2 pole positions.
- 1970: Jochen Rindt; 5 vitorias, 3 pole positions 1 volta rápida. Faleceu antes de culminar a tempada e foi o único campión póstumo de toda a historia da F1.
- 1972: Emerson Fittipaldi; 5 vitorias, 3 pole positions.
- 1978: Mario Andretti; 6 vitorias, 8 pole positions, 3 voltas rápidas.
Ligazóns externas [editar]
