Gran Premio de Mónaco de 1980

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of Monaco.svg Gran Premio de Mónaco de 1980
Detalles da carreira
Carreira 6 de 14 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1980.
Trazado do circuíto de Mónaco.
Trazado do circuíto de Mónaco.
Data 18 de maio de 1980
Nome oficial XXXVIII Gran Premio de Mónaco
Localización Circuíto de Mónaco
Monte Carlo, Principado de Mónaco
Percorrido Circuíto urbano
3´34 km
Distancia 76 voltas, 253´84 km
Clima Mollado
Pole position
Piloto Francia Didier Pironi Ligier-Ford
Tempo 1:24.813
Volta rápida
Piloto Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Williams-Ford
Tempo 1:27.418 na volta 40
Podio
Primeiro Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Williams-Ford
Segundo Francia Jacques Laffite Ligier-Ford
Terceiro Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-Ford

O Gran Premio de Mónaco de 1980 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 18 de maio de 1980 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a sexta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de 1980.

Informe[editar | editar a fonte]

A carreira foi o 38ª Gran Premio de Mónaco. A carreira levouse a cabo durante 76 voltas ao circuíto de 3´34 quilómetros de lonxitude cunha distancia total de carreira de 254 quilómetros.

O Gran Premio foi gañado por Carlos Reutemann pilotando un Williams FW07B. A vitoria foi a décima de Reutermann na Fórmula Un e a primeira desde o Gran Premio de Estados Unidos de 1978. Tamén converteuse no quinto gañador nas seis carreiras da tempada 1980. Reutemann gañou por 1 minuto e 13 segundos ao piloto francés Jacques Laffite que pilotaba un Ligier JS11/15. Terceiro foi o piloto brasileiro Nelson Piquet pilotando un Brabham BT49. O terceiro posto de Piquet levouno a superar a René Arnoux e Alan Jones no liderado do campionato do mundo por primeira vez.

A carreira, é lembrada por un espectacular accidente no inicio da carreira, cando Derek Daly chocou co Alfa Romeo 179 de Bruno Giacomelli, que mandou a Daly voando co seu Tyrrell 010 sobre Giacomelli e aterrando entre o seu compañeiro de equipo Jean-Pierre Jarier e o McLaren M29 de Alain Prost. Ningún dos catro pilotos sufriu ningunha lesión seria. Jan Lammers tamén sufriu danos no seu ATS D4, pero puido continuar. O accidente foi particularmente decepcionante para McLaren ao perdr o seu único coche en pista, xa que John Watson non puido clasificarse.

O piloto de Alemaña Occidental Jochen Mass pilotando un Arrows A3 foi cuarto, cunha volta menos que Reutemann por diante do canadense Gilles Villeneuve no Ferrari 312T5. Unha volta por detras e en sexto lugar quedou o dobre campión do mundo Emerson Fittipaldi nun Fittipaldi F7. Para Mass e Fittipaldi serían os últimos puntos que lograrian no campionato do mundo.

A vitoria de Reutemann puxo a Williams á cabeza do campionato de construtores, cinco puntos por encima de Ligier.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 28 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Williams-Ford 76 1:55:34.365 2 9
2 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Ford 76 +1:13.629 segs 5 6
3 5 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-Ford 76 +1:17.726 segs 4 4
4 30 Alemaña Jochen Mass Arrows-Ford 75 +1 volta 15 3
5 2 Flag of Canada.svg Gilles Villeneuve Ferrari 75 +1 Lap 6 2
6 20 Flag of Brazil.svg Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 74 +2 voltas 18 1
7 11 Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford 73 +3 voltas 19
8 29 Italia Riccardo Patrese Arrows-Ford 73 +3 voltas 11
9 12 Italia Elio de Angelis Lotus-Ford 68 Accidente 14
NC 9 Flag of the Netherlands.svg Jan Lammers ATS-Ford 64 Non clasificado 13
Ret 25 Francia Didier Pironi Ligier-Ford 54 Accidente 1
Ret 16 Francia René Arnoux Renault 53 Accidente 20
Ret 22 Francia Patrick Depailler Alfa Romeo 50 Motor 7
Ret 1 Flag of South Africa.svg Jody Scheckter Ferrari 27 Erro de pilotaxe 17
Ret 15 Francia Jean-Pierre Jabouille Renault 25 Caixa cambios 16
Ret 27 Australia Alan Jones Williams-Ford 24 Diferencial 3
Ret 23 Italia Bruno Giacomelli Alfa Romeo 0 Colisión 8
Ret 3 Francia Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 0 Colisión 9
Ret 8 Francia Alain Prost McLaren-Ford 0 Colisión 10
Ret 4 Flag of Ireland.svg Derek Daly Tyrrell-Ford 0 Colisión 12
NSC 7 Flag of the United Kingdom.svg John Watson McLaren-Ford
NSC 31 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Osella-Ford
NSC 17 Flag of the United Kingdom.svg Geoff Lees Shadow-Ford
NSC 21 Finlandia Keke Rosberg Fittipaldi-Ford
NSC 6 Flag of Argentina.svg Ricardo Zunino Brabham-Ford
NSC 14 Flag of the United Kingdom.svg Tiff Needell Ensign-Ford
NSC 18 Flag of Ireland.svg Dave Kennedy Shadow-Ford

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

Clasificación no campionato de pilotos
Pos Piloto Puntos
1 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet 22
2 Francia René Arnoux 21
3 Australia Alan Jones 19
4 Francia Didier Pironi 17
5 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann 15
Clasificación do campionato de construtores
Pos Construtor Puntos
1 Flag of the United Kingdom.svg Williams-Ford 34
2 Francia Ligier-Ford 29
3 Flag of the United Kingdom.svg Brabham-Ford 22
4 Francia Renault 21
5 Flag of the United Kingdom.svg Arrows-Ford 11
  • Notas: Só están incluidos os cinco primeiros postos da clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de Bélxica de 1980
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1980
Carreira seguinte:
Gran Premio de Francia de 1980
Carreira anterior:
Gran Premio de Mónaco de 1979
Gran Premio de Mónaco Carreira seguinte:
Gran Premio de Mónaco de 1981

Notas[editar | editar a fonte]

  • Lideres de volta:

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio de Mónaco de 1980

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]