Reva

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa

Reva, tamén chamada ás veces Reve, é un deus supremo do panteón galaico prerromano asociado á xerarquía, á xustiza e máis á morte. É a divindade máis difundida na Gallaecia interior, con dez dedicacións galaico-romanas[1]. Un dos seus maiores santuarios é o balneario galaico-romano atopado nas Burgas de Ourense do século I D. de C., onde se atoparon ata o de agora cinco aras adicadas ao deus (asimilado polos romanos) polo que este deus se atopa relacionado con ríos, lagoas, fontes termais etc... Aínda así aparece por veces vencellado a divindades asociadas a montañas baixo o epíteto Larouco.

Inscricións[editar | editar a fonte]

REBE TRASANCI AVG[VST]E século I da era actual ou I antes da actual, Castro de Santa Comba, Ferrol.

Foron atopadas varias inscricións a esta divindade, principalmente ligadas a correntes fluviais, especialmente nas zonas de Ourense e Beira. Figura frecuentemente baixo o epíteto Langanidaeco: REVE LANGANID(AECO) V(OTUM) S(OLVIT) L(IBENS). Segundo Fidel Fita Colomer é posible que esta divindade dese orixe ao nome do río Areva, que é a orixe do nome dos arévacos.

Existe unha inscrición de ofrecemento de sacrificio a Reue nunha rocha nunha montaña na contorna de Cabeço das Fraguas, Portugal. En Cabeço Pelado, a uns 3 km ao norte de Alcains (Portugal) foi atopada unha inscrición que di: REVE LANGANID(AECO) V(OTUM) S(OLVIT) L(IBENS).

O 15 de outubro de 2001 André Pena Graña atopou no castro de Santa Comba (Ferrol) unha lousiña circular datada no século I do tamaño e da forma dunha fusaiola duns 4 centímetros de diámetro, cunha inscrición adicada a Reva: REBE TRASANCI AVG[VST]E[2] ("PARA REVA TRASANCIUCA", da «Terra de Trasancos»). Esta inscrición fai referencia á Terra de Trasancos, organización territorial nacida durante a Cultura castrexa.

Notas[editar | editar a fonte]