Gallia Belgica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Gallia Belgica
Provinciaromana-Bélgica-pt.svg
Lema: A Galia Belga do Imperio Romano, no 117
EstadoImperio romano
CapitalDurocortoro
 • Totaln/d
 • Totaln/d
 • Densidaden/d
Código ISOn/d

A provincia romana da Gallia Belgica (Galia Belga) do principio do período imperial correspondíase practicamente co conxunto territorial das tribos da antiga Federación belga, é dicir, os territorios situados entre o Rin e o Sena, aos que Xulio César lles daba o nome de Belgium. Ao principio, a capital da provincia foi Reims e despois, nunha data indeterminada (pero probabelmente non antes do final do Baixo Imperio Romano), a capital pasou para Tréveris. Na época de Octavio Augusto, a provincia de Bélxica incluía os seguintes territorios tribais ou ciuitates:

  • Ciuitas Remorum, capital Durocorter (Reims)
  • Ciuitas Siluanectum, capital Augustomagus(Senlis)
  • Ciuitas Suessionum, capital Augusta Suessionum (Soissons)
  • Ciuitas Bellouacorum, capital Caesaromagus (Beauvais)
  • Ciuitas Ambianorum, capital Samarobriua (Amiens)
  • Ciuitas Viromanduorum, capital Augusta Viromanduorum (San Quintín)
  • Ciuitas Atrebatium, capital Nemetacum (Arrás)
  • Ciuitas Neruiorum, capital Bagacum (Bavay)
  • Ciuitas Leucorum, capital Tullum Leucorum (Toul)
  • Ciuitas Treuerorum, capital Augusta Treuerorum (Tréveris)
  • Ciuitas Mediomatricorum, capital Diuidorum (Metz)

As fronteiras da provincia belga, tanto coa Galia Lionesa como coa Xermania, non están claras a principios do período imperial. Parece que as tribos dos Tongres, Lingones, Sequanos e Helvecios fixeron parte da provincia de Galia Belga nos inicios do período imperial.

O primeiro acontecemento que vén clarificar estes límites, aínda que na realidade se trata dunha mudanza dos mesmos, é a creación polo emperador Domiciano de dous novos distritos, que axiña pasan a ser as dúas provincias de Xermania: a Xermania inferior e a Xermania superior. Esta medida sitúase entre os anos 82 e 90. A creación destas provincias concrétase pola perda definitiva do territorio das tribos antes mencionadas.

A outra gran reforma territorial que afectou a Bélxica romana data, como no resto do Imperio, do 297: a reorganización territorial introducida por Diocleciano tivo como consecuencia a división da provincia en dúas. As dúas novas provincias toman os nomes de Belgica Prima e de Belgica Secunda,[1][2] cuxos límites son ben coñecidos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Aguirre, Domingo de (1725). Tratado historico-legal del real palacio antiguo y su quarto nuevo de la excelentisima ciudad de Barcelona. Viena: Wosffgango Schwendimann, impresor de la academia. p. 175. 
  2. Riché (1993), p. 13

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Riché, Pierre (1993). The Carolingians: A Family Who Forged Europe (en inglés). Filadelfia: Penn / University of Pennsyilvania Press. ISBN 0-8122-3062-0. 

Outros artigos[editar | editar a fonte]