Raíña Lupa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

A Raíña Lupa, (tamén coñecida como Raíña Lopa, Raíña Luparia, Raíña Luca e Raíña Loba) é un personaxe da mitoloxía galega.

Lenda[editar | editar a fonte]

Bautismo da raíña Lupa por Santiago Apóstolo. Fonte do Carme, Padrón.

Aparece no Códice Calixtino, no que se conta como chegados os restos do apóstolo Santiago a Iria Flavia, son depositados na propiedade dunha señora chamada Lupa. Esta mándaos cabo do gobernador de Duio, coa intención de que se desfaga deles, mais o gobernador non só non consegue botalos de alí, senón que morre no intento.

Tempo despois volven os discípulos co corpo xunto de Lupa e esta, (con malicia, xa quere enganalos por segunda vez), mándaos ó Monte Ilicino (o Pico Sacro), para que que collan dous bois dos seus que lles carrexen o material necesario para o sepulcro. No Monte Ilicino, que ten unha cova que é a entrada do Inferno, hai un dragón, pero a presenza da cruz fulmínao, e os touros bravos que levaban os discípulos fanse mansos milagrosamente [1]

Lupa, ó coñecer que o seu plan fracasara, convértese ó cristianismo e axuda na construción da morada do apóstolo. Pénsase que Lupa podería ser a representación dunha deusa precristiá, probablemente a versión feminina de Lug.[2]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Eladio Rodríguez atribúe a esta lenda a orixe do dito popular "Boi bravo, vente ó carro, que o manda o Señor Santiago" (Diccionario enciclopédico gallego-castellano, Galaxia, Vigo 1958-1961, s. v. boi).
  2. Xoán Ramiro CUBA, Xosé MIRANDA e Antonio REIGOSA (1999). Dicionario dos seres míticos galegos. Vigo: Xerais. p. 212. ISBN 84-8302-363-6. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]