Raíña Lupa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A Raíña Lupa, (tamén coñecida como Raíña Lopa, Raíña Luparia, Raíña Luca e Raíña Loba) é un personaxe da mitoloxía galega.

Lenda[editar | editar a fonte]

Bautismo da raíña Lupa por Santiago Apóstolo. Fonte do Carme

Aparece no Códice Calixtino, no que se conta como chegados os restos do apóstolo Santiago a Iria Flavia, son depositados na propiedade dunha señora chamada Lupa. Esta mándaos cabo do gobernador de Duio, coa intención de que se desfaga deles. Mais o gobernador non só non consegue botalos de alí, senón que morre no intento. Tempo despois volven os discípulos co corpo xunto de Lupa e esta, (con malicia, xa quere enganalos por segunda vez), mándaos ó Monte Ilicino (o Pico Sacro), para que que collan dous bois dos seus que lles carrexen o material necesario para o sepulcro. No Monte Ilicino, que ten unha cova que é a entrada do Inferno, hai un dragón. Pero a presenza da cruz fulmínao, e os touros bravos que levaban os discípulos fanse mansos milagrosamente. Lupa, ó coñecer que o seu plan fracasara, convértese ó cristianismo e axuda na construción da morada do apóstolo. Pénsase que Lupa podería ser a representación dunha deusa precristiá, probablemente a versión feminina de Lug.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]