Zacarías, papa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Papas do século VIII
Antipapas

Zacarías

San Zacarías, nado arredor do 679 en Grecia e falecido o 15 de marzo de 752, foi Papa da Igrexa Católica (741-752).

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Sábese pouco da súa vida antes de ser coroado papa. Nos seus primeiros anos de pontificado conseguiu que os longobardos (pobo xermánico que ocupou o norte da península itálica), devolvesen algunhas cidades á Igrexa.

Fóra da península itálica contribuíu a que Pipino o Breve destronara a Khilderico III, último rei merovinxio. En efecto, Pipino, Mordomo do Pazo, era o home forte que gobernaba na práctica o pobo franco, e Khilderico III o rei débil chamado a dar fin á liñaxe de Clodoveo. En tal situación, para lexitimar a súa planeada usurpación do trono, Pipino realizou ó Papa unha comprometedora consulta cargada en aparencia de inxenua busca da ortodoxa conduta: Quen debía ser o rei dos francos: o que exercía na práctica a realeza, ou quen a ostentaba nominalmente? O Papa resolveu a cuestión con este veredicto: «Quen o é de feito, séxao de dereito».

Así naceu unha forte relación de vínculos políticos e relixiosos entre o Papado e a dinastía Carolinxia, fundada por Pipino. Zacarías enviou ó arcebispo Bonifacio para que coroase a Pipino, rei dos francos, no seu nome.

A súa festividade celébrase o 5 de marzo.