James Clerk Maxwell

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
James Clerk Maxwell
James Clerk Maxwell.jpg
Datos persoais
Nacemento 13 de xuño de 1831
Lugar Edimburgo, Escocia Escocia
Falecemento 5 de novembro de 1879
(48 anos)
Lugar Cambridge, Inglaterra Inglaterra
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia
Nacionalidade Británica
Etnia
Cóncuxe Katherine Maxwell
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo Electromagnetismo
Termodinámica
Alma mater Universidade de Edimburgo
Universidade de Cambridge
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese William Hopkins
Alumnos tese George Chrystal
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por Ecuacións de Maxwell
Demo de Maxwell
Roda de Maxwell
Influído por William Hopkins
Influíu en Albert Einstein
Premios Medalla Rumford, en 1860.

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]


Sintaura:
James Clerk Maxwell sig.svg

James Clerk Maxwell nado o 13 de xuño de 1831 en Edimburgo e finado o 5 de novembro de 1879 en Cambridge foi un físico escocés, pai das catro ecuacións que demostraron que a electricidade e o magnetismo podían ser simplificados nun só fenómeno: o electromagnetismo e demostrou que os campos magnético e eléctrico atravesan o espazo, sobre a forma de ondas, á velocidade da luz, tamén defendeu que a luz é unha forma de radiación electromagnética.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nado nunha familia de clase media, fillo único dun avogado de Edimburgo, súa nai morreu de cancro cando aínda era un neno e quedou baixo a tutela da súa tía. Con só dezaseis anos entrou na Universidade de Edimburgo, e en 1850 pasou á de Cambridge, onde destacou pola súa extraordinaria capacidade para resolver problemas relacionados coa física. Graduouse en 1854 pero a mala saúde do seu pai obrigouno a regresar a Edimburgo e renunciar a unha praza no Trinity College de Cambridge.

No ano 1856, logo da morte do seu pai, foi nomeado profesor de filosofía nartural no Marischal College de Aberdeen. Dous anos máis tarde casouse con Katherine Mary Dewar, filla do director da institución. En 1860, deixa a recén creada Universidade de Aberdeen para dar clases de filosofía natural no King’s College de Londres.

Nesta época comeza a etapa máis fructífera da súa carreira, ingresando en 1861 na Royal Society, e sendo nomeado en 1871 director do Cavendish Laboratory. Publicou dous artigos sobre o estudo do electromagnetismo e desenvolveu unha importante labor tanto teórica como experimental na termodinámica. Levando o seu selo unha das bases deste campo, as Relacións de Maxwell, as relacións de igualdade entre as distintas derivadas parciais das funcións termodinámicas.

Porén é polo seu traballo no campo do electromagnetismo o que o sitúa entre os grandes científicos da historia. No prefacio da súa obra editada en 1873 Treatise on Electricity and Magnetism declarou que a súa principal tarefa era xustificar matematicamente conceptos físicos descritos ata o momento de maneira so cualitativa, coma as leis da inducción electromagnética e dos de campos de forza, enunciada por Michael Faraday.

Con este fin Maxwell introduciu o concepto de onda electromagnética, que permite unha descripción matemática adecuada da interacción entre electricidade e magnetismo mediante as súas ecuacións que describen e cuantifican os campos de forza. A súa teoría suxiriu a posibilidade de xerar ondas electromagnéticas no laboratorio, feito comprobado por Heinrich Hertz en 1887, oito anos despois da morte de Maxwell. Esta demostración suporía o inicio da era da comunicación rápida a distancia.

Aplicou o analise estatístico á interpretación da teoría cinética dos gases, ca denominada función de distribución de Maxwell-Boltzmann, que establece a probabilidade de atopar unha partícula cunha determinada velocidade nun gas ideal diluído e non sometido a campos de forza externos. Xustificou as hipóteses de Amedeo Avogadro e de André Marie Ampère, demostrou a relación directa entre a viscosidade dun gas e a súa temperatura absoluta e enunciou a lei da equipartición da enerxía. Descubriu a birrefringencia temporal dos corpos elásticos translúcidos sometidos a tensións mecánicas e elaborou unha teoría satisfatoria sobre a percepción cromática, desenvolvendo os fundamentos da fotografía tricolor.

Nas das ideas desenvoltas por Maxwell baseanse moitas das argumentacións tanto da Teoría da relatividade de Albert Einstein como da mecánica cuántica moderna.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: James Clerk Maxwell
Wikiquote
A Galicitas posúe citas sobre: James Clerk Maxwell

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]