Hadrián I, papa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hadrián I
Carlomagno e o Papa Hadrián I
Nome Descoñecido
Comenzo do papado 1 de febreiro de 772[1]
Fin do papado 25 de decembro de 795
Predecesor Estevo IV
Sucesor León III
Data de nacemento Descoñecida
Lugar de nacemento Roma (Italia)
Data da morte 25 de decembro de 795
Lugar da morte Roma (Italia
Papa nº 95

Hadrián I. (* Roma, (?) - 25 de decembro de 795). Papa da Igrexa católica de 772 a 795.

Traxectoría[editar | editar a fonte]

O seu pontificado, un dos máis longos da historia, iníciase tendo que facer fronte á invasión do rei longobardo Desiderio, para o que pediu, como o seu antecesor Estevo IV, axuda ao rei dos francos, o recentemente coroado Carlomagno.

Carlomagno, á fronte dun poderoso exército, entra en Italia en 773 e dirixiuse a Roma onde, en abril de 774, recoñeceu as doazóns territoriais que o seu pai, Pipino o Breve, realizara ao papado. A continuación dirixiuse a Pavía, a capital longobarda, que é tomada en xuño de 774 o que permite a Carlomagno enviar ao exilio, de Corbie (Francia), a Desiderio e autoproclamarse rei dos longobardos.

Durante o seu pontificado, Irene, nai do emperador Constantino VI convocou o Sétimo Concilio Ecuménico que se celebrou en Nicea en 787 e que baixo a presidencia dos legados papais restableceu o culto da imaxes condenando a iconoclasia e excomungando aos seus seguidores, co que se puxo fin á primeira crise iconoclasta iniciada polo emperador León III o Isáurico no 726.

Faleceu, logo de máis de vinte e tres anos de papado, o 25 de decembro de 795, sendo enterrado na Basílica de San Pedro.

Notas[editar | editar a fonte]

Papas do século VIII
Antipapas