León VII, papa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Papas do século X
Antipapas

León VII.

León VII nado en Roma, en data descoñecida, e finado o 13 de xullo de 939 foi o papa n.º 126 da Igrexa Católica do 936 ao 939.

Pontificado[editar | editar a fonte]

León VII, probablemente era un monxe bieito cando o elixiron papa o 3 de xaneiro de 936, conforme ao desexo do duque Alberico II, establecendo que o emperador debía ter a potencia civil e o papa a potencia relixiosa.

León VII, tivo unha atención particular á reorganización dos mosteiros. Odón abade de Cluny convenceu ao Papa e a Alberico para que desen o seu apoio na reorganización do monacato que pretendía levar a cabo, non só na zona de Borgoña, onde se situaba a abadía, senón en toda Europa.

Para cooperar no traballo de reforma en Alemaña do emperador xermánico Otón, León VII nomeu un vicario apostólico e legado pontificio en toda a Alemaña con poder de procesar todos os eclesiásticos que errasen. Non obstante, prohibiulle bautizar á forza os xudeus alemáns aínda que o autorizou a que os expulsase das cidades se rexeitaban o devandito sacramento..

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]