Grazia Deledda

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Grazia Deledda
Nobel prize medal.svg
Grazia Deledda 1926.jpg
Grazia Deledda
Nome completoMaria Grazia Cosima Deledda
Nacemento28 de setembro de 1871
LugarNuoro, Sardeña
Falecemento15 de agosto de 1936
LugarRoma
NacionalidadeReino de Italia e Italia
Ocupaciónescritor, poeta, novelista, dramaturgo e Prosa
XénerosNarrativa, poesía
Coñecido/a porCanne al vento, sen etiquetar e The Mother
PremiosPremio Nobel de Literatura
Grazia Deledda signature.jpg
editar datos en Wikidata ]

Grazia Deledda, nada en Nuoro, Sardeña o 28 de setembro de 1871,[1] finada en Roma o 15 de agosto de 1936, foi unha escritora italiana do Verismo, gañadora do Premio Nobel de Literatura en 1926

Biografía[editar | editar a fonte]

Naceu en Nuoro, en 1871, nunha familia numerosa e acomodada. O pai, Giovanni Antonio, pequeno empresario e terratenente, foi poeta aficionado e alcalde de Nuoro en 1892. A nai, Francesca, foi unha muller moi relixiosa que criou aos seus fillos con extrema rigorosidade moral. Despois de ter realizado os seus estudos de educación primaria, recibiu clases particulares dun profesor hóspede dun familiar seu, xa que os costumes da época non permitían que as rapazas recibiran unha instrución máis alá da escola primaria. Posteriormente, profundizou como autodidacta os seus estudos literarios.

Empezou a destacar como escritora con algúns relatos que publicou na revista L'ultima moda. A súa primeira obra de éxito pode considerarse que foi Nell'azurro (1890).

As súas primeiras obras oscilan entre a narrativa e a poética. Delas destaca Racconti sardi (1896). Tras casar con Palmiro Madesani, funcionario do Ministerio da Guerra ao que coñece en Cagliari en outubro de 1899, a escritora trasládase a Roma e tras a publicación de Anime oneste (1895) e de Il vecchio della montagna (1900), ademais das súas colaboracións nas revistas La Sardegna, Piccola rivista e Nuova Antologia, a crítica empeza a interesarse polas súas obras.

En 1903 publica Elias Portolu, que a consagra como escritora e inicia unha serie de novelas e obras de teatro: Cenere (1904), L'edera (1906), Nel deserto (1911), Colombi e Sparvieri (1912), Canne al vento (1913), L'incendio nell'oliveto (1918).
Cenere foi tamén unha película de 1916 interpretada por Eleonora Duse.

A súa obra foi loada por Luigi Capuana e Giovanni Verga, ademais de por outros escritores máis novos como Enrico Thovez, Pietro Pancrazi e Renato Serra. En Elías Portolu (1903) evoca a Sardeña decadente de principios do século XX; o seu mundo é poético, pero primitivo e cerrado. A sociedade que describe é arcaica e inmobilista, e os seus personaxes aparecen dominados por estraños conceptos intransixentes e supersticiosos da existencia humana, dunha moralidade sumamente convencional.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Italia, Nuoro, Nuoro, Stato Civile (Tribunale), 1866-1915 (18 de xullo de 2016). Grazia Deledda, 28 Sep 1871. FamilySearch (FHL microfilm). 001962087. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]