Roger Martin du Gard

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Roger Martin du Gard
Nobel prize medal.svg
Roger Martin du Gard 1937.jpg
Roger Martin du Gard en 1937
Datos persoais
Nacemento 23 de marzo de 1881
Lugar Neuilly-sur-Seine
Falecemento 22 de agosto de 1958
Lugar Bellême, Orne
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe {{{cónxuxe}}}
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua Francés
Período {{{período}}}
Debut {{{debut}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros Novela
Princ. obras {{{obras}}}
Influencias {{{influencias}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos {{{estudos}}}
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios {{{premios}}}
[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]
{{{web}}}

{{{notas}}}

Roger Martin Du Gard, nado en Neuilly-sur-Seine o 23 de marzo de 1881, finado en Bellême, Orne o 22 de agosto de 1958, foi un novelista francés.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nacido nunha familia acomodada, de avogados e maxistrados, a súa situación permitiulle dedicarse á literatura. De vocación literaria precoz, foi consciente dela tras ler a novela de Lev Tolstoi, A guerra e a paz. Para intentar consolidar a súa vocación de novelista, inicia estudos de Letras, aínda que non os remata. Preséntase logo á unha oposición da École des chartes, obtendo a praza de arquiveiro-paleógrafo, cunha tese sobre a abadía de Jumièges.

En 1908 publica a súa primeira novela Devenir. Tras a publicación en 1913 de Jean Barois, na que Martin du Gard aborda o caso Dreyfus, traba amizade con André Gide e Jacques Copeau.

Participou como soldado na Primeira Guerra Mundial. Cando esta rematou, empeza a redacción da que será a súa obra magna: a saga de Les Thibault. Nela non trata de demostrar nada. Non xulga nin condena: mostra a veces de modo demasiado fragmentario a evolución da relixión contemporánea, como o feito da separación entre a Igrexa e o Estado Francés en 1905.

Recibe o Premio Nobel de Literatura en 1937. A partir dese momento a súa obra deixa de ser considerada relevante por parte da crítica, até que Albert Camus a volve reivindicar.

Pode considerarse un herdeiro da novela realista tradicional do século XIX; mais a certeza das súas descricións, os seus detalles narrativos e a penetración psicolóxica que fai dos seus personaxes, fan que non se poida cualificar como un escritor falto de innovación e forza.

Pasará a maior parte da Segunda Guerra Mundial en Niza. Alí empezará a elaborar unha novela que quedará inconclusa, Le Lieutenant-colonel de Maumort, que se publicará a título póstumo. Esta publicación, ao igual que outras que tamén foron póstumas (correspondencia, diario, relatos curtos) fai máis complexa a figura dun escritor que se reivindicou a si mesmo como novelista.

Obra[editar | editar a fonte]

Novelas[editar | editar a fonte]

  • 1908: Devenir
  • 1909: L'Une de Nous
  • 1913: Jean Barois
  • 1922: Les Thibault : Le Cahier gris
  • 1922: Les Thibault : Le Pénitencier
  • 1923: Les Thibault : La Belle Saison
  • 1928: Les Thibault : La Consultation
  • 1928: Les Thibault : La Sorellina
  • 1929: Les Thibault : La Mort du père
  • 1933: Vieille France
  • 1936: Les Thibault : Thibault, L'Été 1914
  • 1940: Les Thibault : Thibault, l'Épilogue

Ensaios[editar | editar a fonte]

  • 1909: L'Une de Nous
  • 1933: Vieille France
  • 1968: Correspondance avec André Gide, obra póstuma
  • 1983: Le Lieutenant-colonel de Maumort, obra póstuma

Teatro[editar | editar a fonte]

  • 1920: Le Testament du père Leleu
  • 1928: La Gonfle
  • 1932: Un Taciturne

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]