1000 12/16

Ivo Andrić

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Ivo Andrić
Nobel prize medal.svg
S. Kragujevic, Ivo Andric, 1961.jpg
Nacemento9 de outubro de 1892 e 10 de outubro de 1892
Lugar de nacementoDolac
Falecemento13 de marzo de 1975
Lugar de falecementoBelgrado
SoterradoNovo Cemitério de Belgrado
NacionalidadeRepública Federal Socialista de Iugoslavia, Imperio Austrohúngaro, Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes, Reino de Iugoslavia e Estado dos Eslovenos, Croatas e Serbios
EtniaPobo serbio e Pobo croata
Alma máterUniversidade de Graz, Faculty of Humanities and Social Sciences, University of Zagreb, Universidade de Viena e Faculty of Philosophy of the Jagiellonian University
Ocupaciónescritor, novelista, diplomático, poeta e ensaísta
CónxuxeMilica Babić-Jovanović
XénerosNovela, relato curto
Coñecido porNa Drini ćuprija, Omerpaša Latas, Ex Ponto, Travnik Chronicle, O Pátio Maldito, O priči i pričanju, Jelena, žena koje nema e Most na Žepi
PremiosPremio Nobel de Literatura, Order of the Hero of Socialist Labour e Ordem de Mérito da Águia Alemã
Na rede
http://www.ivoandric.org.rs/
IMDB: nm0028964 Bitraga: 2007 Discogs: 2057734 Find a Grave: 7055057 Editar o valor em Wikidata
Ivo Andric signature.jpg
editar datos en Wikidata ]

Ivo Andrić, nado en Dolac o 9 de outubro de 1892 e finado en Belgrado o 13 de marzo de 1975, foi un escritor iugoslavo en serbocroata. Gañou o Premio Nobel de Literatura en 1961.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Ivan Andrić naceu preto de Travnik (Bosnia e Hercegovina, entón parte de Austria-Hungría) nunha familia católica de bosníacos croatas de Saraxevo. Comezou a súa educación no instituto desa cidade, continuando os seus estudos en Zagreb, Viena e Cracovia. Debido ás súas actividades políticas as autoridades austríacas detivérono durante a Primeira Guerra Mundial.

Cando se formou o Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos ( despois denominado Reino de Iugoslavia), Andrić ocupou diversos postos diplomáticos, incluído o de embaixador en Alemaña (1939-1941), onde tentou impedir o encarceramento de moitos intelectuais polacos, atopando obstáculos do seu propio goberno, polo que presenta a súa dimisión, retirouse a vivir en Belgrado.

Andrić publicou o seu primeiro poema en 1911. O material da súa literatura tómao da historia, folclore e cultura da súa Bosnia natal. Andrić escribiu as súas primeiras obras en lingua croata (30 % da súa obra), pasando despois a escribir en lingua serbia (70 % da súa obra), mentres apoiaba a noción dunha lingua serbocroata, como a maioría dos serbios e croatas contemporáneos.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Put Alije Đerzeleza (A viaxe de Alija Đerzelez), 1920.
  • Na Drini ćuprija (A ponte sobre o Drina), 1945. Traducido ao galego por Jairo Dorado Cadilla.
  • Gospođica (Señorita), 1945.
  • Travnička hronika (A crónica de Travnik), 1945.
  • Priča o vezirovom slonu (O elefante de Vizier), 1948.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]