Marcial Valladares Núñez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Marcial Valladares Núñez
Marcial Valladares Núñez.jpg
Datos persoais
Nacemento 10 de xuño de 1821
Lugar Vilancosta (A Estrada) Galicia Galicia
Falecemento 20 de maio de 1903 (81 anos)
Lugar Vilancosta (A Estrada) Galicia Galicia
Actividade
Lingua Galego, castelán
Xéneros Poesía, novela
Dedicóuselle o Día das Letras Galegas no 1970.

Marcial Valladares Núñez, nado en Vilancosta (A Estrada) o 10 de xuño de 1821 e finado no mesmo lugar o 20 de maio de 1903, foi un xornalista, poeta, novelista e lexicógrafo galego. No ano 1970 a Real Academia Galega dedicoulle o Día das Letras Galegas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de José Dionisio Valladares Gómez, cursou a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1844. Adicouse ao xornalismo e á política, pero en 1866 retirouse ó seu lugar natal para se consagrar ás letras.

Era irmán da escritora Avelina Valladares.

Obra[editar | editar a fonte]

O 'Señor de Vilancosta' foi un dos escritores máis prolíficos do rexurdimento.

Como lexicógrafo, é autor do Diccionario gallego-castellano (1884) con 11.000 vocábulos que recolleu entre 1850 e 1884, ao que incorporou como referencia 240 cántigas e 460 textos en prosa, na súa maioría literatura popular. En 1879 escribiu o artigo "Del apóstrofo en la escritura gallega", aparecido en La Ilustración Gallega y Asturiana. En 1892 rematou Elementos de Gramática Gallega, obra iniciada en 1855 e que non foi editada até 1970, da man da Editorial Galaxia.

Como poeta, iniciouse en 1845 coa publicación de Suidades, obra escrita en hendecasílabos de tipo sentimental. Apareceron despois, A fonte do Pico Sacro de acento didáctico, en quintillas, A castañeira en Santiago, monólogo de certa calidade. Da súa autoría é tamén unha serie de cantares de tipo popular, que titulou Vilancosta. A súa obra poética foi recolleita no Cantigueiro Popular (Fundación Cultural da Estrada, 2003).

Está considerado o primeiro autor dunha novela en lingua galega, Maxina ou a filla espúrea (1870), publicada en La Ilustración Gallega y Asturiana a partir do 28 de xullo de 1880.[1]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Diccionario gallego-castellano, 1884. 
Capa do manuscrito de 1870 de Maxina ou a filla espúrea
Maxina está incluída na Biblioteca Galega 120

Notas[editar | editar a fonte]

  1. La Ilustración Gallega y Asturiana tomo II, n.º 21, Madrid, 28 de xullo de 1880.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]