Demografía de España

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

España ten unha poboación de 45.200.737 habitantes ao 1 de xaneiro de 2007, segundo o Instituto Nacional de Estatística (INE). Trátase do quinto país máis poboado da Unión Europea; con todo, a súa densidade de poboación (89,6 hab/km² segundo INE 2007) é menor que a da maioría doutros países de Europa Occidental.

Poboación por idade[editar | editar a fonte]

Distribución por idade da poboación española (1900)[1]
Grupo de idade %
0 a 14 anos 33,52 %
15 a 29 anos 24,36 %
30 a 44 anos 19,24 %
45 a 59 anos 13,94 %
60 a 74 anos 7,51 %
75 anos e máis 1,42 %
Distribución por idade da poboación española (2006)[2]
Grupo de idade %
0 a 14 anos 14,26 %
15 a 29 anos 20,35 %
30 a 44 anos 25,10 %
45 a 59 anos 18,66 %
60 a 74 anos 13,58 %
75 anos e máis 8,05 %

A idade media da poboación residente en España no ano 2006 era de 40,1 anos: 38,7 anos para os homes e 41,4 anos para as mulleres.[3] O 15,3 % da poboación tiña menos de 16 anos, o 69 % tiña entre 16 e 65 anos, mentres que o 15,7 % da poboación tiña máis de 65 anos. Ameazada a sociedade española dun envellecemento irreversible da poboación, a chegada de inmigrantes desde os anos 1990 freou este proceso: a idade media da poboación estranxeira residente en España era de 32,8 anos no 2004, fronte a 41,0 anos de media dos nacionais.

Distribución da poboación de máis de 65 anos en España (2005).

As comunidades autónomas que presentaban unha maior porcentaxe de poboación maior de 65 anos eran, segundo INE 2006, Castela e León (22,60 %), Asturias (21,96 %), Galicia (21,48 %) e Aragón (20,47 %). Doutra banda, as rexións onde esta franxa de idade tiña un menor peso eran Melilla e Ceuta, as illas Canarias (12,35 %), a Murcia (13,80 %), Baleares (13,84 %), Madrid (14,48 %) e Andalucía (14,7 %).[4]

Segundo a Organización Mundial da Saúde, no ano 2005 a esperanza de vida en España estaba situada nos 80,3 anos de media: 76,9 os homes e 83,6 as mulleres.[5]

Poboación por sexo[editar | editar a fonte]

Pirámide de poboación de España no año 2007.

En total había no 2006 en España 22.608.498 mulleres (50,57 % do total da poboación) e 22.100.466 homes (49,43 %).[6] O número de mulleres supera ao de homes en todas as comunidades autónomas agás nas Illas Baleares, Illas Canarias, Murcia, Castela-A Mancha e as cidades autónomas de Ceuta e Melilla. Os homes son maioritarios entre a poboación menor de 49 anos, mentres que a partir dos 50 anos as mulleres son máis numerosas.

Proporción homes/muller en España:
  • Ao nacemento: 1,07 homes/muller
  • Menos de 30 anos: 1,06 homes/muller
  • Entre 30 e 65 anos: 1,02 homes/muller
  • Máis de 65 anos: 0,73 homes/muller
  • Total poboación: 0,98 homes/muller

Natalidade e mortalidade[editar | editar a fonte]

Segundo os datos do INE para o 2005, téñense os seguintes datos relacionados coa natalidade en España:[7]

Datos relacionados coa mortalidade en España para o ano 2005:[8]

As principais causas de mortalidade en España para o ano 2001 foron [9]

O crecemento vexetativo da poboación española no 2005 foi do 1,82?.[10]

Distribución da poboación[editar | editar a fonte]

Comunidades autónomas

Pob.

(2007) !! % (2007)

Andalucía 8.059.461 17,83 %
Cataluña 7.210.508 15,95 %
Comunidade de Madrid 6.081.689 13,45 %
Comunidade Valenciana 4.885.029 10,8 %
Galicia 2.772.533 6,13 %
Castela e León 2.528.417 5,59 %
País Vasco 2.141.860 4,73 %
Canarias 2.025.951 4,48 %
Castela-A Mancha 1.977.304 4,37 %
Rexión de Murcia 1.392.117 3,07 %
Aragón 1.296.655 2,86 %
Estremadura 1.089.990 2,41 %
Principado de Asturias 1.074.862 2,37 %
Illas Baleares 1.030.650 2,28 %
Comunidade Foral de Navarra 605.876 1,34 %
Cantabria 572.824 1,26 %
A Rioxa 308.968 0,68 %

Cidades autónomas

Ceuta 75.861 0,17 %
Melilla 66.871 0,15 %

A densidade de poboación de España, de 88,59 hab./km² no 2006, é menor que a da maioría doutros países de Europa Occidental e a súa distribución ao longo do territorio é moi irregular.

Así, a poboación española concéntrase predominantemente en dúas zonas:

Con todo, todo o interior sofre problemas de despoboamento; nesta parte do territorio, soamente pódense destacar Zaragoza e Valladolid.

Dez principais provincias por poboación[editar | editar a fonte]

Absoluta Relativa (densidade) (en hab./km²)
  1. Madrid
  2. Barcelona
  3. Valencia
  4. Sevilla
  5. Alacant
  6. Málaga
  7. Murcia
  8. Cádiz
  9. Biscaia
  10. A Coruña
  • 6.008.183
  • 5.309.404
  • 2.463.591
  • 1.835.077
  • 1.783.555
  • 1.491.287
  • 1.370.306
  • 1.194.062
  • 1.139.863
  • 1.129.141
  1. Madrid
  2. Barcelona
  3. Biscaia
  4. Guipúscoa
  5. Alacant
  6. Santa Cruz de Tenerife
  7. As Palmas
  8. Valencia
  9. Pontevedra
  10. Málaga
  • 748,96
  • 687,03
  • 514,15
  • 362,44
  • 306,61
  • 287,38
  • 251,89
  • 227,98
  • 209,81
  • 204,06

As sete provincias máis poboadas concentran ao 45,32% da poboación española, mentres que nas quince con menor número de habitantes (sen contar a Ceuta e Melilla) só vive o 8,03% do total. Ningunha das vinte e dúas provincias menos poboadas ten costa, mentres que, salvo Madrid, as quince provincias máis poboadas teñen todas acceso ao mar.

Áreas metropolitanas[editar | editar a fonte]

As áreas metropolitanas que excedían en 2005 os 300.000 habitantes son as seguintes:[11]

Densidade de poboación por provincias (2007)
Principais áreas metropolitanas de España.

Ademais, para as dúas maiores áreas metropolitanas, pódese falar dun territorio máis extenso que as engloba: trátase da Rexión urbana de Madrid (con 6.380.229 habitantes) e da Rexión urbana de Cataluña (con 5.239.927 habitantes).

Municipios por número de habitantes[editar | editar a fonte]

Os municipios de máis de 150.000 habitantes en 2006 son os seguintes:

Municipios por densidade demográfica[editar | editar a fonte]

Clasificación dos municipios de máis de 200.000 habitantes en 2005 segundo a densidade demográfica de habitantes por quilómetro cadrado no territorio do municipio:

Distribución da poboación por illas[editar | editar a fonte]

Illas de España por poboación (INE 2006):

Véxase tamén: Illas de España.

Evolución demográfica[editar | editar a fonte]

Evolución da poboación española[12]
Ano Poboación
1594 8.206.791
1769 9.159.999
1787 10.268.150
1797 10.541.221
1833 12.286.941
1846 12.162.872
1857 15.464.340
1877 16.622.175
1887 17.549.608
1900 18.616.630
1910 19.990.669
1920 21.388.551
1930 23.677.095
1940 26.014.278
1950 28.117.873
1960 30.582.936
1970 33.956.047
1981 37.742.561
1991 39.433.942
2001 40.499.791
2006 44.708.964

Desde 1976, o afundimento da taxa de fertilidade provocou un enlentecimiento no crecemento da poboación española, chegándose a prever a ameaza dun crecemento negativo para o 2030. Con todo, a chegada masiva de inmigrantes desde finais dos noventa permitiu un novo despegamento no número de habitantes do país: de feito, este fenómeno provocou unha taxa de crecemento, en torno ao 1,7% anual desde o 2001, máis ben propia de países africanos ou asiáticos. O crecemento vexetativo, aínda baixo, empezou a crecer grazas á maior taxa de fertilidade dos novos residentes.

Poboación estranxeira[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Inmigración en España.

Segundo o censo INE 2006, o 9,27% da poboación de España é de nacionalidade estranxeira. A inmigración a gran escala empezou a mediados da década dos noventa; desde o 2000, España recibiu o segundo maior número de inmigrantes de todo o mundo en termos absolutos (tras Estados Unidos) e a taxa de inmigración máis elevada do planeta. A maioría dos inmigrantes que chegan a España proveñen de Iberoamérica (nun 36,21%), seguido de Europa Occidental (21,06%), Europa do Leste (17,75%) e o Magreb (14,76%). A distribución xeográfica dos estranxeiros é moi irregular, concentrándose ao longo das costas mediterránea e canaria e en Madrid e arredores, en xeral acentuando aínda máis as xa profundas diferenzas rexionais de poboación do país.

Relixión[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Relixión en España.

O 79,6% da poboación declárase católica, o 18,7% declárase non crente ou atea, e o 1,7% restante declárase crente doutra relixión (musulmáns, ortodoxos, protestantes, xudeus, etc.), segundo unha enquisa do CIS realizada no 2005.Estudo do CIS, 2005, pregunta 35 É importante recalcar, con todo, que moitos españois fanse chamar católicos aínda que realmente non sexan practicantes: o 53,3% dos españois que se definen como crentes dalgunha relixión di non ir a misa ou a outros oficios relixiosos case nunca, mentres que o 17,5% di ir a estes case todos os domingos e festivos ou varias veces por semana.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. INE, Instituto Nacional de Estadística. Series históricas de datos censales. [1]
  2. INE, Instituto Nacional de Estadística. Revisión del Padrón municipal 2006. Población por edad (año a año) y sexo [2]
  3. INE, Instituto Nacional de Estatística. Revisión do Padrón municipal 2006. Poboación por idade (ano a ano) e sexo [3]
  4. INE, Instituto Nacional de Estatística. Revisión do Padrón municipal 2006. Poboación por sexo, comunidades e provincias e idade (ata 85 e máis) [4]
  5. OMS, Organización Mundial da Saúde. Life Tables for WHO Members States [5], World Health Statistics 2007 Highlights and Tables[6]
  6. INE, Instituto Nacional de Estatística. Revisión do Padrón municipal 2006. Poboación por idade (ano a ano) e sexo [7]
  7. INE, Instituto Nacional de Estatística. Indicadores demográficos básicos [8]
  8. INE, Instituto Nacional de Estatística. Indicadores demográficos básicos [9]
  9. CNE, Centro Nacional de Epidemiología. [10]
  10. INE, Instituto Nacional de Estatística. Indicadores demográficos básicos [11]
  11. Proyecto Audes. Datos de población oficiales del INE (01-01-2005). Real Decreto 1358/2005, de 18 de noviembre. (Datos de conurbación para Madrid, Barcelona, Valencia y Sevilla. Datos de área metropolitana para el resto)
  12. Fuente: INE, Instituto Nacional de Estadística. Estimaciones de población, censos y cifras oficiales de población.
    El censo de 1594 es un Vecindario realizado por la Corona, de tipo aproximativo. El censo de 1769, realizado por el Conde de Aranda, y el de 1833 (censo de la Policía), son considerados por el INE de escasa fiabilidad. El censo de 1787 corresponde al censo del conde de Floridablanca, y el de 1791 (publicado en 1801) fue realizado por Godoy. Los primeros censos oficiales modernos y más fiables son los realizados a partir de 1857 [12]. Los censos posteriores a 1900 se pueden consultar en Inebase. Series históricas de población

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Demografía de España

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]