Foz

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Foz
Escudo de Foz
Foz, Galicia (Spain).jpg
Situación
Situacion Foz.PNG
Xentilicio[1] focego - focense
Xeografía
Provincia Provincia de Lugo
Comarca Comarca da Mariña Central
Poboación 9990 hab. (2010)
Área 100,3 km²
Densidade 99,6 hab./km²
Entidades de poboación 9 parroquias
Capital do concello
Política (2011)
Alcalde Javier Jorge Castiñeira (PP)
Concelleiros BNG: 1
PPdeG: 5
PSdeG-PSOE: 4
Outros: UNIFOZ 3
Eleccións municipais en Foz
Uso do galego[2] (2001)
Galegofalantes 94,55%
Páxina web oficial
http://www.concellodefoz.es

Foz, do latín focem que á súa vez o fai de faucem, "gorxa, paso estreito, fauces", é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca da Mariña Central, sendo a súa cidade máis poboada. Segundo o IGE no 2010 tiña 9.990 habitantes (9.754 no 2006, 9.664 no 2005, 9.619 no 2004, 9.591 no 2003). O seu xentilicio é (véxase no Galizionario) «focego» ou «focense».

Índice

Poboación [editar]

Evolución da poboación de Foz (desde 1900 ata 2012)
 1900  1930  1950  1981  2004  2009  2011  2012
 6.514  7.824  8.216  8.795  9.619  {{{6}}}  {{{7}}}  {{{8}}}
Fontes: INE e IGE

(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Censo Total 9.978
Menores de 15 anos 1.169 (11.71%)
Entre 15 e 64 anos 6.522 (65.36%)
Maiores de 65 anos 2.287 (22.92%)


Xeografía [editar]

Limita cos concellos de Burela, Barreiros Lourenzá, Mondoñedo, Valadouro, Alfoz e Cervo. Está situado na foz do río Masma, de onde lle vén o topónimo.

Na súa costa hai diversos areais, como a praia da Rapadoira, Llas, Peizás, Pampillosa, Arealonga, As Pólas, Os Xuncos e Areoura, todas elas Bandeira Azul da UE. Outras praias do concello son Fondás e a dos Alemáns.

Historia [editar]

Existen restos da cultura castrexa nos castros de Fazouro e Pena do Altar. A zona estaba poboada polos ártabros.

Durante o século IX a zona viviu un pulo por mor do establecemento da sé episcopal en San Martiño de Mondoñedo.

Nos inicios da Idade Moderna Foz contaba cun importante peirao e cun dos tres estaleiros máis importantes de Galicia, dedicado especialmente á construción de embarcacións para a captura de baleas.

Patrimonio [editar]

Vista dos absidiolos semicirculares e contrafortes de San Martiño.

A Basílica de San Martiño de Mondoñedo é un templo de orixe prerrománica, sé durante moitos anos do bispado de Mondoñedo, e que se atopa en bo estado de conservación.

O castro de Fazouro é un poboado castrexo do século II a. C., situado á beira do mar, xunto a Arealonga.

O pazo do Conde de Fontao, en Santa Cilla.

Festas de interese [editar]

Amais da feira celebrada os martes, destacan as festas da Virxe do Carme (16 de xullo, patroa dos mariñeiros) e de San Lourenzo (10 de agosto). O sábado anterior ao luns de Pentecostés celébrase a romaría do Santo.

Economía [editar]

Foz é unha vila de tradición mariñeira. A fertilidade da comarca permite a existencia de diversas explotacións gandeiras e forestais. Na actualidade unha das principais actividades económicas é o turismo, debido á calidade das diversas praias que hai ao longo da costa.

Foz na cultura popular [editar]

Pra facer ben a costeira,
mariñeiriños rinlegos,
pra botar contas, no porto,
mariñeiriños focegos.

Galería de imaxes [editar]

Artigo principal: Galería de imaxes de Foz.

Lugares de Foz [editar]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Foz vexa: Lugares de Foz.

Parroquias [editar]

Galicia | Provincia de Lugo | Parroquias de Foz

Cangas (San Pedro) | Cordido (San Xiao) | Fazouro (Santiago) | Foz (Santiago) | Nois (San Xiao) | San Martiño de Mondoñedo (San Martiño) | Santa Cilla do Valadouro (Santa Cilla) | Santo Acisclo do Valadouro (Santo Acisclo) | Vilaronte (San Xoán)

Notas [editar]

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Datos de 2001 publicados en 2004.

Véxase tamén [editar]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría:


Concellos da Comarca da Mariña Central Mariña Central
Alfoz
Alfoz
Burela
Burela
Foz
Foz
Lourenzá
Lourenzá
Mondoñedo
Mondoñedo
Valadouro
O Valadouro