Festival de Eurovisión 2003

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Festival de Eurovisión 2003
Magical Rendez-vous
Datas
Final 24 de maio
Anfitrión
Lugar Flag of Latvia.svg Skonto Hall, Riga, Letonia
Presentador(es) Marie N
Renārs Kaupers
Director Sven Stojanovic
Supervisor executivo Sarah Yuen
Produtor executivo Brigita Rozenbrika
Televisión anfitrioa Flag of Latvia.svg Latvijas Televīzija
Participantes
Participantes 26
Países que debutan Ucraína Ucraína
Países que retornan Islandia Islandia
Irlanda Irlanda
Noruega Noruega
Países Baixos Países Baixos
Polonia Polonia
Portugal Portugal
Países que se retiran Dinamarca Dinamarca
Finlandia Finlandia
Lituania Lituania
República de Macedonia República de Macedonia
Suíza Suíza
Votacións
Cero puntos Reino Unido Reino Unido
Canción gañadora Flag of Turkey.svg "Everyway That I Can"
Festival de Eurovisión
◄2002 Wiki Eurovision Heart (Infobox).svg 2004►

O XLVIII Festival da Canción de Eurovisión tivo lugar o 24 de maio en Letonia, e os presentadores foron Marie N, gañadora do ano anterior, e Renars Kaupers, do grupo Brainstorm, que representou a Letonia no Festival de Eurovisión 2000. Sertab Erener, a intérprete de Turquía foi a gañadora do certame coa canción "Everyway That I Can".

Foi o último festival que se celebrou nunha única noite, a partir de 2004 e ata 2007, celebrábase en dúas noites e dende 2008 celébrase en tres. A lista de participantes de 2003 foi a última afectada polo sistema de relegacións. En concreto seis países relegados na edición de 2002 regresaron ao concurso, e a estes uniuse a Ucraína, que participou por primeira vez.

Bélxica co grupo Urban Trad, que rematou segundo, levou á primeira persoa galega ao Festival de Eurovisión, Verónica Codesal.

Festival[editar | editar a fonte]

# País Intérprete(s) Canción Lugar Puntos
01 Islandia Islandia Birgitta Haukdal Open Your Heart 9 81
02 Austria Austria Alf Poier Weil Der Mensch Zählt 6 101
03 Irlanda Irlanda Mickey Joe Harte We've Got The World 11 53
04 Turquía Turquía Sertab Erener Everyway That I Can 1 167
05 Malta Malta Lynn Chircop To Dream Again 25 4
06 Bosnia e Hercegovina Bosnia e Hercegovina Mija Martina Ne Brini (Could It Be?) 16 27
07 Portugal Portugal Rita Guerra Deixa-me Sonhar (só mais uma vez) 22 13
08 Croacia Croacia Claudia Beni Više nisam tvoja 15 29
09 Chipre Chipre Stelios Constantas Feeling Alive 20 15
10 Alemaña Alemaña Lou Let's Get Happy 12 53
11 Rusia Rusia t.A.T.u. Ne Ver', Ne Boysia 3 164
12 España España Beth Dime 8 81
13 Flag of Israel.svg Israel Lior Narkis Words For Love (Milim La'ahava) 19 17
14 Países Baixos Países Baixos Esther Hart One More Night 13 45
15 Reino Unido Reino Unido Jemini Cry Baby 26 0
16 Ucraína Ucraína Olexandr Ponomaryov Hasta La Vista 14 30
17 Grecia Grecia Mando Never Let You Go 17 25
18 Noruega Noruega Jostein Hasselgård I'm Not Afraid To Move On 4 123
19 Flag of France.svg Francia Louisa Baïleche Monts Et Merveilles 18 19
20 Polonia Polonia Ich Troje Keine Grenzen-Żadnych Granic 7 90
21 Letonia Letonia F.L.Y. Hello From Mars 24 5
22 Bélxica Bélxica Urban Trad Sanomi 2 165
23 Estonia Estonia Ruffus Eighties Coming Back 21 14
24 Romanía Romanía Nicola Don't Break My Heart 10 73
25 Suecia Suecia Fame Give Me Your Love 5 107
26 Eslovenia Eslovenia Karmen Stavec Nanana 23 7

Fonte:[1]

Linguas[editar | editar a fonte]

Dos 26 temas participantes, 15 foron interpretados integramente en inglés. Dos restantes 9, catro foron cantados na súa lingua oficial. Bosnia e Hercegovina, Croacia, Israel e Portugal mesturaron a súa lingua co inglés. Ucraína o inglés co castelán, e Polonia mesturou o alemán, o polaco e o ruso. Bélxica achegou a primeira canción cantada integramente nunha lingua imaxinaria na historia do festival.

Notas[editar | editar a fonte]