Emerson Fittipaldi

Emerson Fittipaldi
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade	Brasil
Anos en activo	1970 - 1980
Escudería(s)	Lotus, McLaren, Fittipaldi Automotive
Grandes Premios disputados	149 (144 saidas)
Campionatos	2 (1972 y 1974)
Vitorias	14
Podios	35
Pole positions	6
Voltas rápidas	6
Primeiro GP	Gran Premio do Reino Unido de 1970
Primeira vitoria	Gran Premio dos Estados Unidos de 1970
Derradeira vitoria	Gran Premio do Reino Unido de 1975
Derradeiro GP	Gran Premio dos Estados Unidos de 1980

Emerson Fittipaldi, nado en São Paulo, 12 de decembro de 1946, é un ex-piloto de automóbiles brasileiro, campión mundial de Fórmula 1. Foi o primeiro brasileiro campeón mundial nas categorías punta do automobilismo internacional, abrindo portas para varios compatriotas. Fittipaldi foi bicampeón da Fórmula 1 en 1972 e 1974, campión da CART (Fórmula Indy) en 1989 e bicampeón das 500 millas de Indianápolis en 1989 e 1993.

Biografía

Fittipaldi pilotando o Lotus 72 no GP de Austria de 1973.

Emerson é fillo de nai rusa e pai brasileiro, o xornalista Wilson Fittipaldi. Fittipaldi empezou a competir en Europa en 1969 na fórmula Ford, pero ao seguinte ano xa empezou a pilotar en Fórmula 1 con Lotus. Na súa primeira tempada completa, en 1971, terminou sexto no campionato e ao ano seguinte gañou cinco carreiras e o campionato do mundo con 16 puntos de vantaxe sobre Jackie Stewart. Desde entón e durante trinta e tres anos mantivo a honra de ser o piloto máis novo en lograr o campionato, ata que ese mérito foi ocupado en 2005 polo español Fernando Alonso. Máis tarde abandonou Lotus para fichar polo equipo McLaren para conseguir o seu segundo campionato en 1974.

Durante a tempada de F1 de 1974, Emerson Fittipaldi e o seu irmán Wilson acordaron formar un equipo de F1 enteiramente brasileiro. O seu único patrocinador oficial foi Copersucar, unha compañía estatal refinadora de azucre e alcol a cal daría nome ata ao coche (a pesar de que o equipo era denominado oficialmente Fittipaldi Automotive). Apoiados ata pola compañía estatal brasileira de aviación Embraer, para labores de túnel de vento e compoñentes especiais, foron acusados na prensa de uso indebido de fondos públicos para o equipo de Fórmula 1.

Durante 1975 o piloto foi Wilson Fittipaldi, actuando Emerson como "consultor" do equipo na súa primeira fase, sen deixar de pilotar para McLaren. Máis tarde colaboraron como pilotos Ingo Hoffman, Arturo Merzario e o mesmo Emerson Fittipaldi desde a tempada 1976 ata a súa retirada como piloto de Fórmula 1 ao concluír 1980. O Copersucar foi medianamente exitoso nas súas últimas fases durante o ano 1978, chegando ata a ser segundo no Gran Premio de Brasil. Pero en pleno reinado do efecto solo, o equipo non puido manterse ao corrente da tecnoloxía e pasou as seguintes tempadas sen pena nin gloria ata o seu peche definitivo en 1982.

Serie CART/IndyCar World Series e Indy 500

En 1984, Fittipaldi comezou a competir como piloto na serie CART. Logo de probar en varios equipos, foi contratado por Patrick de xeito permanente ese mesmo ano. En 1985 gañou a súa primeira carreira e quedou sexto no campionato. Logo foi sétimo, décimo e sétimo as tres tempadas seguintes, gañando polo menos unha carreira en cada unha delas. Fittipaldi coroouse campión en 1989 con vitorias en cinco carreiras, entre elas as 500 millas de Indianápolis.

Penske fichou a Fittipaldi para a tempada 1990. Rematoú en quinta posición cunha vitoria, e o mesmo ocorreu ao ano seguinte. En 1992 foi cuarto con catro vitorias. Fittipaldi gañou por segunda vez as 500 millas de Indianápolis en 1993, celebrando bebendo un vaso de zume de laranxa no canto do tradicional leite de vaca. Con dous triunfos máis, ese ano resultou subcampión por detrás de Nigel Mansell. Tamén foi segundo no campionato 1994, pero derrotado por Al Unser Jr. e cunha vitoria, catro segundos lugares e cinco terceiros en 16 carreiras. En 1995 gañou unha carreira da CART por 22ª e última vez, resultando 11º no campionato. A última tempada como piloto da CART terminou cedo ao lesionarse nun choque durante a carreira en Michigan. Sen poder disputar as últimas catro datas, Fittipaldi retirouse cun 19º posto no campionato de 1996 aos 49 anos de idade.

Fittipaldi gañando na Indy 500 de 1992.

Curiosidades

Curiosamente, 32 anos logo de negarse a competir en Montjuic en protesta pola falta de medidas de seguridade, volveu correr co seu Lotus JPS por este circuíto urbano -inhabilitado en 1975 para albergar carreiras de F1-, nunha xornada dedicada a conmemorar o 75 aniversario do circuíto.

Resultados Completos en Fórmula 1

(As Carreiras en negra indican "Pole position")

Ano	Equipo	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16	17	Posición	Puntos
1970	Lotus	RSA DNP	ESP DNP	MON DNP	BEL DNP	HOL DNP	FRA DNP	GBR 8	ALE 4	AUT 15	ITA Ret	CAN DNP	USA 1	MEX Ret					10º	12
1971	Lotus	RSA Ret	ESP Ret	MON 5	HOL DNP	FRA 3	GBR 3	ALE Ret	AUT 2	ITA 8	CAN 7	USA DNP							6º	16
1972	Lotus	ARX Ret	RSA 2	ESP 1	MON 3	BEL 1	FRA 2	GBR 1	ALE Ret	AUT 1	ITA 1	CAN 11	USA Ret						1º	61
1973	Lotus	ARX 1	BRA 1	RSA 3	ESP 1	BEL 3	MON 2	SUE 12	FRA Ret	GBR Ret	HOL Ret	ALE 6	AUT Ret	ITA 2	CAN 2	USA 6			2º	55
1974	McLaren	ARX 10	BRA 1	RSA 7	ESP 3	BEL 1	MON 5	SUE 4	HOL 3	FRA Ret	GBR 2	ALE Ret	AUT Ret	ITA 2	CAN 1	USA 4			1º	55
1975	McLaren	ARX 1	BRA 2	RSA Ret	ESP DNS	MON 2	BEL 7	SUE 8	HOL Ret	FRA 4	GBR 1	ALE Ret	AUT 9	ITA 2	USA 2				2º	45
1976	Fittipaldi	BRA 13	RSA 17	USW 6	ESP Ret	BEL NSC	MON 6	SUE Ret	FRA Ret	GBR 6	ALE 13	AUT DNP	HOL Ret	ITA 15	CAN Ret	USA 9	XAP Ret		17º	3
1977	Fittipaldi	ARX 4	BRA 4	RSA 10	USW 5	ESP 14	MON Ret	BEL Ret	SUE 18	FRA 11	GBR Ret	ALE NSC	AUT 11	HOL 4	ITA NSC	USA 13	CAN Ret	XAP DNP	12º	11
1978	Fittipaldi	ARX 9	BRA 2	RSA Ret	USW 8	MON 9	BEL Ret	ESP Ret	SUE 6	FRA Ret	GBR Ret	ALE 4	AUT 4	HOL 5	ITA 8	USA 5	CAN Ret		10º	17
1979	Fittipaldi	ARX 6	BRA 11	RSA 13	USW Ret	ESP 11	BEL 9	MON Ret	FRA Ret	GBR Ret	ALE Ret	AUT Ret	HOL Ret	ITA 8	CAN 8	USA 7			21º	1
1980	Fittipaldi	ARX Ret	BRA 15	RSA 8	USW 3	BEL Ret	MON 6	FRA Ret	GBR 12	ALE Ret	AUT 11	HOL Ret	ITA Ret	CAN Ret	USA Ret				15º	5

Predecesor: Jackie Stewart	Campión da Fórmula 1 1972	Sucesor: Jackie Stewart
Predecesor: Jackie Stewart	Campión da Fórmula 1 1974	Sucesor: Niki Lauda