Gran Premio de Arxentina de 1980

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of Argentina.svg Gran Premio de Arxentina de 1980
Detalles da carreira
Carreira 1 de 14 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1980.
Trazado do circuíto de Buenos Aires.
Trazado do circuíto de Buenos Aires.
Data 13 de xaneiro 1980
Nome oficial XVI Gran Premio de la República Argentina de 1979
Localización Autódromo Oscar Alfredo Gálvez, Buenos Aires, Arxentina
Percorrido Percorrido permanente de carreira
5´810 km
Distancia 53 voltas, 307´930 km
Clima Seco, moito calor
Pole position
Piloto Australia Alan Jones Williams-Ford
Tempo 1:44.17
Volta rápida
Piloto Australia Alan Jones Williams-Ford
Tempo 1:50.45 na volta 5
Podio
Primeiro Australia Alan Jones Williams-Ford
Segundo Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-Ford
Terceiro Finlandia Keke Rosberg Fittipaldi-Ford

O Gran Premio de Arxentina de 1980 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 13 de xaneiro de 1980 no Autódromo Oscar Alfredo Gálvez de Buenos Aires. Foi a primeira carreira da tempada de 1980.

Resumo da carreira[editar | editar a fonte]

A carreira foi gañada polo piloto australiano Alan Jones pilotando un Williams FW07. Foi a sexta vitoria no Campionato Mundial de Jones. Jones gañou por 24 segundos sobre o piloto brasileiro Nelson Piquet pilotando un Brabham BT49. Era o preludio da tempada que disputarían Jones, a estrela ascendente de 1979 e Piquet, o talento emerxente do recentemente competitivo equipo Brabham, co que loitou ata o fin da tempada de 1980. Outro futuro campión mundial, o piloto finlandés Keke Rosberg terminou terceiro pilotando un Fittipaldi F7, un mellor final de carreira de Rosberg a ese momento. Foi o mellor resultado de Fittipaldi Automotive desde que Emerson Fittipaldi terminara segundo no Gran Premio de Brasil de 1978.

Esta carreira e lembrada, ademais, porque os pilotos ameazaron con boicotear o evento debido ao lamentable estado da pista, que estaba rompendo en moitos lugares da pista[1] e pola batalla entre Gilles Villeneuve (Ferrari 312T5), Alan Jones, Jacques Laffite (Ligier JS11/15) e Nelson Piquet, que se fixo aínda máis emocionante debido á ruptura da superficie da pista. Piquet terminou segundo, Laffite retirouse co motor roto e Villeneuve estrelouse debido a un fallo na suspensión dianteira.[2] Keke Rosberg logrou o seu primeiro podio, e un dos máis grandes pilotos da Fórmula Un, o francés Alain Prost (McLaren M29), anotou un punto no seu debut na Fórmula 1.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 27 Australia Alan Jones Williams-Ford 53 1:43:24.38 1 9
2 5 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-Ford 53 +24.59 segs 4 6
3 21 Finlandia Keke Rosberg Fittipaldi-Ford 53 +1:18.64 13 4
4 4 Flag of Ireland.svg Derek Daly Tyrrell-Ford 53 +1:23.48 22 3
5 23 Italia Bruno Giacomelli Alfa Romeo 52 +1 volta 20 2
6 8 Francia Alain Prost McLaren-Ford 52 +1 volta 12 1
7 6 Flag of Argentina.svg Ricardo Zunino Brabham-Ford 51 +2 voltas 16
Ret 22 Francia Patrick Depailler Alfa Romeo 46 Motor 23
Ret 1 Flag of South Africa.svg Jody Scheckter Ferrari 45 Motor 11
NC 14 Suíza Clay Regazzoni Ensign-Ford 44 Non Clasificado 15
NC 20 Flag of Brazil.svg Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 37 Non Clasificado 24
Ret 2 Flag of Canada.svg Gilles Villeneuve Ferrari 36 Accidente 8
Ret 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Ford 30 Motor 2
Ret 29 Italia Riccardo Patrese Arrows-Ford 27 Motor 7
Ret 9 Suíza Marc Surer ATS-Ford 27 Lume 21
Ret 11 Flag of the United States.svg Mario Andretti Lotus-Ford 20 Sistema combustible 6
Ret 30 Alemaña Jochen Mass Arrows-Ford 20 Caixa de cambios 14
Ret 28 Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Williams-Ford 12 Motor 10
Ret 12 Italia Elio de Angelis Lotus-Ford 7 Suspensión 5
Ret 7 Flag of the United Kingdom.svg John Watson McLaren-Ford 5 Caixa de cambios 17
Ret 15 Francia Jean-Pierre Jabouille Renault 3 Caixa de cambios 9
Ret 16 Francia René Arnoux Renault 2 Suspensión 19
Ret 25 Francia Didier Pironi Ligier-Ford 1 Motor 3
Ret 3 Francia Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 1 Colisión 18
NSC 18 Flag of Sweden.svg Dave Kennedy Shadow-Ford
NSC 17 Flag of Sweden.svg Stefan Johansson Shadow-Ford
NSC 10 Flag of the Netherlands.svg Jan Lammers ATS-Ford
NSC 31 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Osella-Ford

Líderes por volta[editar | editar a fonte]

  • Alan Jones (41- 1-17, 30-53)
  • Jacques Laffite (12- 18-29)

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

Clasificación no campionato de pilotos
Pos Piloto Puntos
1 Australia Alan Jones 9
2 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet 6
3 Finlandia Keke Rosberg 4
4 Flag of Ireland.svg Derek Daly 3
5 Italia Bruno Giacomelli 2
Clasificación no campionato de construtores
Pos Construtor Puntos
1 Flag of the United Kingdom.svg Williams-Ford 9
2 Flag of the United Kingdom.svg Brabham-Ford 6
3 Flag of Brazil.svg Fittipaldi-Ford 4
4 Flag of the United Kingdom.svg Tyrrell-Ford 3
5 Italia Alfa Romeo 2
  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio dos Estados Unidos de 1979
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1980
Carreira seguinte:
Gran Premio de Brasil de 1980
Carreira anterior:
Gran Premio de Arxentina de 1979
Gran Premio de Arxentina Carreira seguinte:
Gran Premio de Arxentina de 1981

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio de Arxentina de 1980
Jordan F1 icon.png
A Galipedia ten un portal sobre: