Dag Hammarskjöld

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Dag Hammarskjöld
Nobel prize medal.svg
Dag Hammarskjöld.jpg
Nacemento29 de xullo de 1905
 Jönköping Town
Falecemento18 de setembro de 1961
 Ndola
Causaaccidente ou incidente de aviación
Soterradocemiterio vello de Uppsala
NacionalidadeSuecia
RelixiónLuteranismo
Alma máterUniversidade de Uppsala, Universidade de Estocolmo e sen etiquetar
Ocupaciónpolítico, diplomático, economista, poeta e escritor
PaiHjalmar Hammarskjöld
NaiAgnes Maria Carolina Almquist
IrmánsÅke Hammarskjöld, Bo Hammarskjöld e Sten Hammarskjöld
PremiosPremio Nobel da Paz
Sign Dag Hammarskjold.png
editar datos en Wikidata ]

Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjöld, nado en Jönköping o 29 de xullo de 1905 e finado en Ndola (Federación de Rodesia e Nyasalandia) o 18 de setembro de 1961, foi un diplomático e economista sueco, Secretaría Xeral da Organización das Nacións Unidas dende abril de 1953 ata o seu falecemento ao estrelarse o avión en que viaxaba para mediar na crise do Congo. Semanas despois recibiu a título póstumo o premio Nobel da Paz.

Hammarskjöld está considerado un dos dous mellores secretarios xerais das Nacións Unidas,[1] e o seu mandato considérase un dos maiores éxitos da ONU.[2] O presidente dos Estados Unidos John F. Kennedy denominou a Hammarskjöld "o maior home de estado do noso século".[3]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Casa natal de Hammarskjöld en Jönköping

Dag Hammarskjöld naceu en Jönköping na nobre familia Hammarskjöld (tamén escrito Hammarskiöld ou Hammarsköld). Pasou a maior parte da súa infancia en Uppsala. O seu fogar alí era o castelo de Uppsala. Foi o cuarto e máis novo fillo de Hjalmar Hammarskjöld, primeiro ministro de Suecia entre 1914 e 1917,[4] e Agnes Hammarskjöld (née Almquist).

Hammarskjöld estudou primeiro en Katedralskolan e despois na Universidade de Uppsala. En 1930, obtivera graos en filosofía e leis. Antes de rematar o seu grao en leis, xa lograra un traballo como secretario axudante do comité de desemprego.[5]

Con 31 anos, pouco despois de obter o seu doutoramento en economía política, foi nomeado subsecretario permanente do Ministerio de Finanzas de Suecia, e en 1945 conselleiro no Gabinete Ministerial en Asuntos Económicos e Financeiros. Nese cargo organizou distintos proxectos gobernamentais para os problemas económicos que xurdían a consecuencia da segunda guerra mundial e o período de posguerra. Catro anos máis tarde foi designado secretario xeral na Oficina de Asuntos Exteriores, e en 1951 uniuse ao gabinete sueco como ministro sen carteira, levando os problemas económicos e de cooperación económica con países en vías de desenvolvemento.

Hammarskjöld foi elixido secretario xeral das Nacións Unidas pola Asemblea Xeral o 7 de abril de 1953.[6] En setembro de 1957, saíu reelixido por unanimidade para desempeñar o cargo durante outros cinco anos.[7] Á fronte das Nacións Unidas sempre destacou como un pacifista, aumentando os esforzos para evitar guerras, e así cumprir un dos obxectivos da Carta das Nacións Unidas.

Durante o seu mandato, intentou suavizar as relacións entre Israel e os estados árabes. Outros puntos fundamentais foron a visita á República Popular da China para negociar a liberación de once pilotos estadounidenses capturados durante a guerra de Corea,[4] o establecemento en 1956 da Forza de Urxencia das Nacións Unidas e a súa intervención na crise de Suez (1956). Algúns historiadores recoñéceno por permitir a participación da Santa Sede nas Nacións Unidas ese mesmo ano.[8]

Seguindo as medidas ditadas polo Consello de Seguridade, as Forzas de Paz da ONU foron despregadas no Congo a principios da década de 1960. Hammarskjöld viaxou a ese país en catro ocasións para coñecer in situ o traballo dos "Cascos Azuis". Na cuarta viaxe, o avión que o levaba á misión de traballo da ONU estrelouse, falecendo todos os pasaxeiros. En 2017, algunhas investigacións apuntaron a que o avión puido ser derribado por outro.[9]

Poesía[editar | editar a fonte]

Trala morte de Hammarskjöld atopáronse varios cadernos con poemas escritos por el. Esta poesía existencial foi publicada máis adiante, consistindo a maior parte en haikus.[10]

Legado[editar | editar a fonte]

Dag Hammarskjöld recibiu o premio Nobel da Paz de forma póstuma en 1961.

A biblioteca Dag Hammarskjöld, que forma parte do edificio das Nacións Unidas, recibiu o seu nome o 16 de novembro de 1961. Próximo ao edificio está o parque público chamado Dag Hammarskjöld Plaza.[11]

É conmemorado como pacifista no calendario dos santos da Igrexa evanxélica luterana nos Estados Unidos de América cada 18 de setembro.


Predecesor:
Trygve Lie
 Flag of the United Nations.svg
Secretario Xeral das Nacións Unidas
 
1953-1961
Sucesor:
U Thant

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Next U.N. secretary general - The Japan Times".  Este artigo menciona a Kofi Annan como o outro.
  2. "How Not to Select the Best UN Secretary-General". 28 de outubro de 2015. 
  3. Linnér, S (2007). "Dag Hammarskjöld and the Congo crisis, 1960–61" (PDF). Uppsala University. p. 28. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de abril de 2012. Consultado o 28 de agosto de 2018. 
  4. 4,0 4,1 Sze, Szeming (decembro de 1986). Working for the United Nations: 1948-1968 (Digital ed.). Pittsburgh: Universidade de Pittsburgh. p. 20. Consultado o 7 de novembro de 2014. 
  5. "Biography, at Dag Hammerskjoldse". Daghammarskjold.se. Arquivado dende o orixinal o 02 de outubro de 2013. Consultado o 10 de setembro de 2013. 
  6. Heller 2001, p. 15.
  7. Heller 2001, p. 21.
  8. "Holy See's Presence in the International Organizations". Vatican.va. 22 de abril de 2002. Arquivado dende o orixinal o 15 de febreiro de 2014. Consultado o 10 de setembro de 2013. 
  9. "El enigma de la muerte del secretario general de la ONU en 1961 está más cerca de desvelarse". eldiario.es (en castelán). Consultado o 28 de setembro de 2017. 
  10. Poema de Dag Hammarskjöld
  11. "Neighborhood News". New York magazine. 14 de marzo de 2011. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Durel, Bernard, op, (2002), «Au jardin secret d'un diplomate suédois: Jalons de Dag Hammarskjöld, un itinéraire spirituel», La Vie Spirituelle (París). T. 82, pp. 901–922.
  • Goodwin, Ralph R., ed. (1979). United Nations Affairs. Foreign Relations of the United States, 1952–1954. Volume III. Washington: United States Government Printing Office. 
  • Heller, Peter B. (2001). The United Nations under Dag Hammarskjold, 1953-1961. Scarecrow Press. ISBN 9781461702092. 
  • Lichello, Robert (1972) "Dag Hammarskjold: A Giant in Diplomacy." Samhar Press, Charlotteville, N.Y. ISBN 978-0-87157-501-2.
  • Lipsey, Roger (2013). Hammarskjöld: A Life (illustrated ed.). University of Michigan Press. ISBN 9780472118908. 
  • Urquhart, Brian, (1972), Hammarskjold. Alfred A. Knopf, Nova York.
  • Velocci, Giovanni, cssr, (1998), «Hammarskjold Dag», in Luigi Borriello, ocd – Edmondo Caruana, ocarm – Maria Rosaria Del Genio – N. Suffi (dirs.), Dizionario di mistica. Libreria Editrice Vaticana, Cidade do Vaticano, pp. 624–626.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]