Auguste Beernaert

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Auguste Beernaert
Auguste Beernaert(03).jpg
Auguste Marie François Beernaert
Nobel prize medal.svg
Primeiro Ministro de Bélxica
Período 26 de outubro de 1884 - 26 de marzo de 1894
Antecesor Jules Malou
Sucesor Jules de Burlet
Datos persoais
Nacemento 26 de xullo de 1829
Lugar Ostende
Falecemento 6 de outubro de 1912
Lugar Lucerna
Organización Confessionele Katholieke Partij
Profesión xurista e político

Auguste Beernaert, nado en Ostende o 26 de xullo de 1829 e finado en Lucerna o 6 de outubro de 1912, foi un político belga.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Auguste Beernaert foi un político católico flamengo de lingua francesa, fillo dun funcionario do Estado, foi a súa nai quen se encargou da educación dos dous fillos do matrimonio. Diplomouse na Facultade de dereito de Lovaina, grazas a unha bolsa de estudos estivo en diversas universidades europeas (París, Estrasburgo, Berlín e Heidelberg) para estudar os sistemas de aprendizaxe do dereito, ó remate envioulle un informe ó ministerio do interior. Exerceu de avogado en Bruxelas e abriu o seu propio bufete, especializado no dereito financeiro e que se encargaba dos intereses de prominentes figuras da realeza e do mundo financeiro, e publicou diversos artigos legais en revistas especializas. En 1859 foi nomeado para a Corte de casación en substitución de Auguste van Dievoet. En 1873 entrou no goberno de Jules Malou como ministro de obras públicas e transporte exercendo o posto ata 1878, en 1884 ocupou o ministerio de agricultura, industria e agricultura durante tres meses para ser nomeado xefe de goberno e ministro de finanzas polo rei Leopoldo II, durante o seu mandato realizáronse numerosas reformas constitucionais, como o voto universal ou a protección dos dereitos dos flamengos, e xogou un papel fundamental na transformación do Congo Belga no Estado do Congo Belga co rei dos belgas como soberano e non como propietario como ata entón. En 1894 caeu o seu goberno ó fracasar o seu intento de establecer un sistema de representación proporcional. Presidiu a Cámara dos Deputados (1895) e ocupando un escano ata 1912. En 1899 presidiu a primeira sesión da Conferencia Internacional de Paz da Haia. e formou parte do Tribunal Internacional de Arbitraxe. Partidario do internacionalismo, propiciou conferencias para unificar o dereito marítimo internacinal, para rematar coa escravitude, presidiu a Liga Internacional de Católicos Pacifistas, En 1909 foi laureado co Premio Nobel da Paz compartíndoo con Paul d'Estournelles de Constant.

Auguste Beernaert contra 1900.

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Arthur Eyffinger, 'The 1899 Hague Peace Conference, 1999
  • Irwin Abrams 'The Nobel Peace Prize and the Laureates 1901-2001, 2001
Predecesor:
Jules Malou
Primeiro Ministro de Bélxica
1884-1894
Sucesor:
Jules de Burlet