Albert Schweitzer

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Albert Schweitzer
Nobel prize medal.svg
Bundesarchiv Bild 183-D0116-0041-019, Albert Schweitzer.jpg
Nome completo Ludwig Philipp Albert Schweitzer
Nacemento 14 de xaneiro de 1875
Lugar Kaysersberg, Alsacia-Lorena, Imperio Alemán Imperio Alemán (Hoxe Alto Rin, Francia)
Falecemento 4 de setembro de 1965 (90 anos)
Lugar Lambaréné, Gabón Gabón
Nacionalidade Alemán (1875–1919)
Francés (1919–1965)
Relixión Cristianismo
Cónxuxe(s) Helene Bresslau
Fillo(s) Rhena Schweitzer Miller
Obras e premios
Premios Premio Nobel da Paz, Officer of the Legion of Honour, honorary citizen of Frankfurt am Main, Peace Prize of the German Book Trade, Prêmio Goethe, Pour le Mérite, Grand prix littéraire d'Afrique noire, Goethe Plaque of the City of Frankfurt, Medalha Paracelso e James Cook Medal

Albert Schweitzer, nado en Kaysersberg o 14 de xaneiro de 1875 e finado en Lambaréné, Moyen-Ogooué (Gabón) o 4 de setembro de 1965, foi un médico, filósofo, teólogo protestante e músico franco-alemán, pola súa orixe alsaciana e Premio Nobel da Paz no ano 1952.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Albert Schweitzer naceu en Kaysersberg, Alsacia, entón parte do Imperio Alemán, e viviu os primeiros anos da súa vida en Gunsbach, localidade onde o seu pai era pastor protestante. Dende moi novo mostrou gran capacidade para a música e en 1893 superou o bacharelato. Despois dos estudos básicos, trasladouse a París para estudar filosofía e música. Deseguido formouse como teólogo na súa vila natal.

Como músico viaxou por Europa como reputado intérprete ao órgano, sobre todo das obras de Johann Sebastian Bach. Como teólogo, publicou o influente libro Geschichte der Leben-Jesu-Forschung (Historia da investigación sobre a vida de Xesús, máis coñecido pola súa tradución ao inglés, En busca do Xesús histórico, Tubinga, 1905) e o ensaio sobre san Paulo Die Mystik des Apostels Paulus (O misticismo do apóstolo Paulo, Tubinga, 1930), onde afonda nas crenzas escatolóxicas dos primeiros cristiáns, fundando a escola da "escatoloxía realizada".

No cume do seu éxito, abandonou a súa prometedora carreira para estudar medicina e cirurxía durante nove anos, coa idea de dedicarse aos máis desfavorecidos. Cando rematou os seus estudos médicos, en 1913, trasladouse coa súa familia a Lambaréné, na provincia de Moyen-Ogooué, en Gabón, entón baixo dominio francés.

Alí estableceu un hospital cerca dunha misión cristiá xa existente e tratou a millares de pacientes, especialmente leprosos e vítimas da enfermidade do sono. Durante a Primeira Guerra Mundial foi feito cativo polas tropas franceses, pola súa nacionalidade, e trasladado á Francia continental. Daquela aproveitou para recadar fondos para o hospital en África e para expoñer a súa doutrina filosófica, centrada no valor de "reverencia pola vida". Volveu a Gabón en 1924, onde viviu ininterrompidamente ata o seu pasamento en 1965, saíndo de África só para recibir premios como o Goethe en 1928, o Nobel da Paz en 1952 e para explicar o seu pensamento en ciclos de conferencias.[1]

Obra[2][editar | editar a fonte]

  • Jean-Sébastien Bach Le musicien-poèt, Leipzig: Breitkopf & Härtel, 1905.
  • Zwischen Wasser und Urwald Bern: Paul Haupt, 1921.
  • Das Christentum und die Weltreligionen München: Beck, 1923.
  • Souvenirs de mon enfance, Lausanne: éd. de la Concorde, 1926.
  • Aus meinem Leben und Denken Meiner Verl., Leipzig, 1931.
  • Indian Thought and Its Development (1935)
  • Geschichte der Leben Jesu Forschung Tübingen: Mohr, 1984 (9ª edición)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Brabazon, James. Albert Schweitzer: A Biography: 2nd edition. Syracuse, Nova York: Syracuse University Press. 2000. ISBN 978-0-8156-0675-8
  2. Trátase dunha escolma

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]