Castelán de América

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Falantes de castelán en América.
     Dark Green Arrow Up.svg 50%      Dark Green Arrow Up.svg 20%      Dark Green Arrow Up.svg 5%
     Dark Green Arrow Up.svg 30%      Dark Green Arrow Up.svg 10%      Dark Green Arrow Up.svg 2%

As diferentes variedades da lingua castelá falada en América difiren daquelas variedades faladas na península Ibérica, coñecidas colectivamente como castelán peninsular, así como do castelán falado noutros lugares como África e Asia. O castelán fálase no continente americano dende a invasión dos españois a finais do século XV e comezos do século XVI até o presente. O castelán de América representa o 90% do castelán falado no mundo.[1] A pronuncia difire dependendo do país e da rexión. En termos xerais, a fala de América amosa moitos trazos comúns ás variedades do sur de España, especialmente ao oeste de Andalucía (Sevilla, Cádiz) e as Illas Canarias. A lingua vernácula nas costas de case toda América Latina amosa semellanzas particularmente fortes cos patróns do dialecto andaluz, mentres que as rexións do interior de México e dos países andinos non son especialmente semellantes a ningún dialecto particular en España. Existen moitas particularidades rexionais e expresións idiomáticas dentro do castelán.

Variedades locais[editar | editar a fonte]

América do Norte[editar | editar a fonte]

América Central[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Castelán centroamericano.

O Caribe[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Castelán caribeño.

América do Sur[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]