Castelán riopratense
| Castelán riopratense | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| Propiedades | |||||||
|
Tipoloxía lingüística
| |||||||
| Clasificación lingüística | |||||||
|
linguaxe humana ↳ linguas indoeuropeas ↳ linguas itálicas ↳ linguas románicas ↳ linguas románicas occidentais ↳ linguas galoibéricas ↳ linguas iberorrománicas ↳ linguas ibero-occidentais ↳ linguas castelás ↳ lingua castelá ↳ lingua castelá americana ↳ lingua castelá de América Latina ↳ lingua castelá en América do Sur  | |||||||
| |||||||
 | |||||||
| |||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||
O castelán riopratense[1] é un dialecto do castelán falado na Arxentina e no Uruguai. O seu uso esténdese na zona da bacía do río da Prata, nunha ampla zona da Arxentina e na totalidade do Uruguai, alén doutras rexións achegadas. Centrada nas aglomeracións urbanas seguintes: Buenos Aires e a súa área metropolitana, Rosario, Montevideo, Santa Fe-Paraná, La Plata, Bahía Blanca e Mar del Plata, cada cidade co seu correspondente conurbano ou área metropolitana. Estes son os focos de poboación máis importantes da rexión, e esta variedade idiomática estende a súa influencia cultural a zonas xeograficamente distantes, sobre todo a través dos medios audiovisuais, nos que é a lingua estándar da Arxentina e o Uruguai.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Carsten Sinner (29 de outubro de 2015). revistas.usc.gal, ed. "O galego como lingua de contacto co castelán riopratense: unha relación esquecida". Consultado o 4 de decembro de 2020.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Alvar, Manuel (ed.) (1996). Manual de dialectología hispánica: el español de América. Barcelona: Ariel. ISBN 84-344-8218-5.
- Baquero Velásquez, Julia M. e Westphal Montt, Germán F. (2014) "Un análisis sincrónico del voseo verbal chileno y rioplatense.” Forma y Función, 27 (2), 11-40. Arquivado 24 de novembro de 2015 en Wayback Machine.
