Castelán ecuatorial
| Castelán ecuatorial | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| Clasificación lingüística | |||||||
|
linguaxe humana ↳ linguas indoeuropeas ↳ linguas itálicas ↳ linguas latino-faliscas ↳ linguas románicas ↳ linguas italo-occidentais ↳ linguas románicas occidentais ↳ linguas galoibéricas ↳ linguas iberorrománicas ↳ linguas ibero-occidentais ↳ linguas castelás ↳ lingua castelá ↳ lingua castelá de América ↳ lingua castelá de América Latina ↳ lingua castelá en América do Sur  | |||||||
| |||||||
| Wikidata | |||||||
.svg)
O castelán ecuatorial, tamén chamado castelán chocoano en Colombia ou colombiano-ecuatoriano, é unha variedade do castelán falado nas rexións litorais de Ecuador, do norte do Perú e da costa pacífica de Colombia. É considerado unha fala de transición entre os dialectos caribeños e as variedades da costa peruana.
Dende o punto de vista tonal-acentual, este dialecto rexe o foco de transición fonemático do castelán americano que se estende xeograficamente dende a entonación semigrave do Caribe e Centroaméricana polo norte, cara a intensa agudeza localizadas ao sur, propia das tonalidades peruanas, chilenas e arxentinas.
O centro urbano principal da rexión é a cidade portuaria de Guayaquil, en Ecuador. Hai importantes comunidades de raza negra principalmente na costa pacífica, como o departamento colombiano de Chocó, a provincia ecuatoriana de Esmeraldas, ou o departamento peruano de Tumbes que lle dan un toque "africano" ao acento desta rexión.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Outros artigos
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Zamora Munné, Juan e Guitart, Jorge: Dialectología Hispanoamericana. Teoría-Descripción-Historia, Salamanca, Ediciones Almar, 1982.
- Instituto Caro y Cuervo: Atlas lingüístico-etnográfico de Colombia-ALEC-, Bogotá, 1981-1983.
