Brooklyn Nets

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "New Jersey Nets")
Brooklyn Nets
Conferencia Conferencia Leste
División División Atlántico
Fundado en 1967
Historia New Jersey Americans
1967-1968
New York Nets
1968-1977
New Jersey Nets
1977-2012
Brooklyn Nets
2012-presente
Pavillón Barclays Center (2012-presente)
Cidade Brooklyn, Nova York
Cores Negro, branco
         
Propietario(s) Mikhail Prokhorov
Shawn "Jay-Z" Carter
Mánager xeral Billy King
Adestrador Jason Kidd
Afiliado da D-League Springfield Armor
Campionatos ABA: 2 (1974, 1976)
NBA: 0
Títulos de conferencia 2 (2002, 2003)
Títulos de división ABA: 1 (1974)
NBA: 4 (2002, 2003, 2004, 2006)
Dorsais retirados 6 (3, 4, 23, 25, 32, 52)
Web Oficial

Os Brooklyn Nets son unha franquía de baloncesto da National Basketball Association (NBA) con sede en Brooklyn, Nova York.

O equipo foi fundado en 1967 co nome de New Jersey Americans e comezou xogando na ABA. En 1968 a franquía cambiou o nome a New York Nets. Con este nome ingresou na NBA en 1976, nove anos despois da súa fundación. Actualmente, os New Jersey Nets xogan na División Atlántica da Conferencia Leste da NBA e disputan os seus partidos coma local no Izod Center. Ao longo da súa historia, os Nets lograron 2 campionatos da ABA, 2 de conferencia e 5 de división (un deles na ABA).[1] Os seus éxitos máis recentes datan das Finais da NBA dos anos 2002 e 2003, onde alcanzaron de modo consecutivo a final da NBA.[2]

Tras pasar a súa historia xogando nos estados de Nova Jersey e Nova York, o equipo trasladouse de novo ao condado de Brooklyn en Nova York para a tempada 2012-13, e pasou a xogar os seus partidos coma local no Barclays Center. Tras o traslado, o equipo cambiou o seu nome a Brooklyn Nets.[3]

Pavillóns[editar | editar a fonte]

Historia da franquía[editar | editar a fonte]

1967 a 1976 - Os anos ABA[editar | editar a fonte]

A franquía estableceuse en 1967 coma parte da ABA, co magnate empresario camioneiro Arthur Brown coma dono.[4] Brown tivo intencións de nomear o equipo coma New York Freighters, xogando na armería do 69º rexemento no lado leste de Manhattan, pero a presión exercida polos New York Knicks forzou o equipo a mudarse á armería en Teaneck, Nueva Jersey, trocando o seu nome polo de New Jersey Americans.[5] Non sería a derradeira vez que os Knicks afectarían directamente ao futuro da franquía.

Os Americans tiveron unha boa primeira tempada, empatando cos Kentucky Colonels polo último posto nos playoffs da División Leste.[6] Porén, a armería estaba ocupada, obrigando os Americans a buscaren un pavillón de substitución de último minuto. Atoparon un lugar en Commack, Nova York, o Long Island Arena.[7] Cando os Americans e os Colonels chegaron para o partido, atopáronse con que o pavillón de xogo lle faltaban moitas táboas e parafusos. O comisionado da liga George Mikan postergou o xogo debido a este inconveniente.

Os New York Nets xogaron no Nassau Coliseum de Long Island dende 1971 ata 1977.

Para a segunda tempada, o equipo optou por permanecer en Long Island, cambiando o seu nome polo de New York Nets. O equipo foi renomeado coma "Nets" para que o nome deste estivese en concordancia cos otros dous equipos deportivos profesionais de Nova York que nese intre xogaban en Long Island, o equipo da MLB New York Mets, e o equipo de fútbol americano New York Jets.[8]

O equipo rematou último na súa primeira tempada en Nova York.[9] Brown vendeu o equipo a Roy Boe, empresario textil, logo desa tempada. Boe fíxose cargo deseguida durante o final da tempada de 1969.[10] Logo de errar no seu intento de contratar o xogador da UCLA Lew Alcindor, quen fora elixido no draft e logo contratado polo equipo da NBA Milwaukee Bucks.[11] O Island Garden en West Hempstead converteuse na súa nova casa e os Nets finalizaron terceiros acadando a primeira rolda dos playoffs en 1969-70. Un ano despois o equipo adquiriu a Rick Barry proveniente dos Washington Capitols.[12] Após dous anos o equipo volveu mudarse, desta vez cara ao novo Nassau Veterans Memorial Coliseum en Uniondale para a tempada 1971-72.[13]

En 1972, dous anos despois da contratación de Barry, os Nets chegaron ás finais da ABA. Porén, non puideron cos Indiana Pacers e perderon a serie por 4-2.[14] Barry partiu pasada esa postempada, logo da cal os Nets afrontaron unha etapa de reordenamento. A tempada 1972-73 foi decepcionante, xa que os Nets soamente gañaron 30 partidos.[15]

Na tempada 1973-74 os Nets finalmente lograron xuntar todas as pezas. Aínda que a chave chegou a finais de 1973 cando os Nets contrataron a Julius Erving de Virginia Squires.[16] Con Erving, coñecido coma "Dr. J," os Nets atinxiron un equipo competitivo, rematando a tempada cun récord de 55 vitorias.[17] Erving foi elixido coma xogador máis valioso da ABA, e o equipo tivo unha excelente actuación nos playoffs para gañar o seu primeiro título, logo de derrotar os Utah Stars nas finais ABA de 1974.[18]

O éxito continuou na tempada seguinte logrando o récord que aínda se mantén na franquía de 58 partidos gañados nunha tempada regular. Así e todo, a sorte non os acompañou nos playoffs e foron eliminados catro xogos a un por Saint Louis Spirits na primeira rolda de 1975.[19]

Os Nets continuaron gañando na tempada 1975-76 -a última na historia da ABA- con Erving liderándoos a un récord de 55 vitorias na tempada regular; "Dr. J" foi novamente elixido MVP. Derrotaron os Denver Nuggets en seis partidos nunha serie sumamente esixente, e fixéronse co último campionato ABA na historia desta liga logrando o segundo campionato en 3 anos.[20]

1976 a 1980 - Cara á NBA e New Jersey[editar | editar a fonte]

De 1977 a 1981 regresaron a New Jersey e o Louis Brown Athletic Center da Universidade de Rutgers foi o seu fogar.

Durante o verán de 1976, a ABA e a NBA fusionáronse. Como parte do acordo, catro franquías da ABA, Nets, Nuggets, Pacers e San Antonio Spurs, pasaron a integrar a NBA.[21] Os Nets e os Nuggets solicitaran a adhesión á NBA en 1975. Antes da súa primeira tempada NBA, cambiaron a Kansas City Kings dúas eleccións no draft polo base Nate Archibald.[22] Os Nets semellaban estar preparados para continuaren coma remataran na ABA.

Con todo, leváronse unha desagradable sorpresa cando os Knicks os obrigaron a pagarlles 4.8 millóns de dólares por "invadiren" o seu territorio NBA. Sumado iso aos 3 millóns de dólares que o equipo pagara para unirse á NBA, Boe, pola falta de diñeiro, non puido cumprir co que lle prometera Ervin, e como este se negou a xogar para os Nets so esas condicións, non tivo máis remedio que vendelo aos Philadelphia 76ers por 3 millóns de dólares.[23] Sen Erving, o equipo deu a tempada coma unha causa perdida. Porén, perderon toda esperanza cando Archibald sufriu unha lesión no seu pé en xaneiro. O equipo rematou co peor récord da liga, 22-60.[24]

Previo ao inicio da tempada 1977-78, Boe mudou a franquía novamente a New Jersey, e o equipo pasou a chamarse como se lle coñece agora, New Jersey Nets.[25] Mentres agardaban a que rematasen a construción dun novo estadio no Meadowlands Sports Complex, xogaron catro tempadas no Louis Brown Athletic Center no campus da Universidade de Rutgers, coñecido nese tempo coma Rutgers Athletic Center. En 1978, Boe vendeu a franquía a un grupo de sete empresarios locais (liderados por Joe Taub e Alan Cohen) os cales foron coñecidos coma os "Secaucus Seven".[26] Os primeiros catro anos en New Jersey foron para o esquecemento, xa que sufriron catro anos de derrotas sen chegaren incluso aos playoffs.

Anos 80[editar | editar a fonte]

Continental Airlines Arena, pavillón do equipo dende 1981.

O equipo mudouse ao Brendan Byrne Arena (actualmente coñecido coma Continental Airlines Arena) en 1981 e experimentaron un modesto éxito durante catro boas campañas.[27] Na tempada 1982-83, so o mando de Larry Brown, os Nets estaban a vivir a súa mellor tempada dende a súa chegada á NBA. Malia todo, Brown aceptou o cargo de adestrador da Universidade de Kansas durante o último mes da tempada e foi desafectado do equipo. Non se recuperarían do cambio de adestrador e perderían na primeira rolda dos playoffs.[28]

Na tempada 1983-84, armaron o que pensaron era o mellor equipo dende o seu inicio na liga. Liderados por Darryl Dawkins, Buck Williams, Otis Birdsong, e Michael Ray Richardson, o equipo gañou a súa primeira serie nun playoff da NBA, derrotando ao campión defensor do anel, Philadelphia 76ers, na primeira rolda de 1984 antes de caer en seis partidos fronte aos Milwaukee Bucks nas semifinais da Conferencia Leste.[29]

O equipo ateigouse de lesións durante a tempada 1984-1985,[30] porén o equipo atinxiu 42 vitorias antes de ser eliminado dos playoffs polos Detroit Pistons.[31] Os Nets non se clasificarían para os playoffs durante as sete seguintes tempadas (entre 1984 e 1992) e non terían un récord positivo en oito anos.

Anos 90[editar | editar a fonte]

Camiseta dos Nets co dorsal 3 de Drazen Petrovic.

Nos temperáns 1990 os Nets comezaron a mellorar os seus resultados novamente polo pulo dun grupo de xogadores moi novos, entre eles salientan os elixidos no draft, Derrick Coleman, Kenny Anderson e Drazen Petrovic, que veu dun troco cos Portland Trail Blazers. Aínda que tiña unha marca negativa durante a tempada 1991-92, os Nets clasificáronse para os playoffs, perdendo cos Cleveland Cavaliers na primeira rolda, por 3-1.[32]

Era Chuck Daly (1992-94)[editar | editar a fonte]

O equipo mellorou significativamente en 1992-93, liderado polo trío formado por Coleman, Petrovic e Anderson e o novo adestrador Chuck Daly. Así e todo, a finais da tempada mancáronse Anderson e Petrovic, polo cal sufriu unha xeira negativa dunha vitoria en dez partidos. O equipo rematou cunha marca de 43-39, na sexta posición da Conferencia Leste, e volvéronse a enfrontar aos Cavaliers na primeira rolda.[33] Con Anderson recuperado dunha fractura nunha man e Petrovic xogando cunha lesión no xeonllo, os Nets perderon no quinto partido dunha serie moi igualada. En troques, o optimismo do equipo foi destruído o 7 de xuño, cando Petrovic sufriu un accidente automobilístico na Alemaña no cal perdeu a vida á idade de 28 anos.

A pesar da devastadora perda de Petrovic, o equipo gañou 45 partidos durante a tempada 1993-94, perdendo na primeira rolda de playoffs fronte aos New York Knicks. Daly renunciou ao seu cargo ao remate da tempada e foi substituído por Butch Beard.[34]

A seguinte tempada non contaría con Coleman nos Nets, xa que foi traspasado aos Philadelphia 76ers nunha operación que trouxo a Shawn Bradley, entre outros.

O equipo tivo unha difícil segunda metade de década. Durante este período un dos problemas da NBA era o de coidar a imaxe dos seus deportistas, e afastalos do estereotipo de xogador egoísta e inmaduro que se estaba a formar. Un dos mellores exemplos dese problema eran os Nets. En 1995, Coleman apareceu na portada de Sports Illustrated coma exemplo significativo dese problema.[35] Anderson, Benoit Benjamin, Dwayne Schintzius e Chris Morris eran outros posibles candidatos para apareceren na portada da revista. Nas tempadas 1994-95 e 1995-96 os Nets remataron con idénticas marcas de 30-52.

Era Calipari (1996-99)[editar | editar a fonte]

Nun esforzo por reconstruír o equipo, Kenny Anderson foi traspasado con Gerald Glass aos Charlotte Hornets a cambio de Kendall Gill e Khalid Reeves.[36] Kerry Kittles foi seleccionado no Draft da NBA de 1996[37] e Sam Cassell chegou a mediados de tempada. Ademais, John Calipari fíxose cargo do equipo na tempada 1996-97. Pero as cousas non funcionaron e rematouse cun balance de 26-56.

En xuño de 1997, adquiriron a Keith Van Horn e Lucious Harris, entre outros, por Tim Thomas.[38] O único xogador de principios dos anos 90 que quedou no equipo foi Jayson Williams.

A tempada 1997-98 foi a única luz nunha época escura nos últimos anos da década dos 90. O equipo xogou ben so o mandato de Calipari, gañando 43 partidos e clasificándose para a postempada no último día da tempada regular. O equipo ficou oitavo na Conferencia Leste da NBA e perdeu cos Chicago Bulls en tres partidos.[39]

O "Secaucus Seven" vendeu o equipo en 1998 a un grupo de axentes inmobiliarios da cidade, os cales ao ano seguinte asinaron un acordo co dono dos New York Yankees, George Steinbrenner formando YankeeNets, unha compañía que sería propietaria de ambos os equipos, o que levaría a un incremento na influencia á hora de asinar futuros contratos de transmisión de radio e televisión. Após recibir ofertas de numerosas transmisoras, incluíndo ao que era ata ese momento o portador dos dereitos Cablevision, YankeeNets decidiu lanzar unha nova compañía televisiva deportiva rexional chamada YES Network.

A tempada 1998-99 comezou mal para New Jersey con Cassell lesionado no primeiro encontro. Cunha xeira de 3-15, os Nets enviaron a Cassell e a Chris Gatling aos Bucks, e adquiriron a Stephon Marbury dos Minnesota Timberwolves.[40] Logo doutras dúas derrotas, Calipari foi despedido do seu cargo coma adestrador. O equipo nunca se recuperaría do seu pobre comezo e remataría a tempada cunha marca de 16-34.

Tempadas[editar | editar a fonte]

Campións de liga Campións de conferencia Campións de división En posición de playoffs
Tempada Liga Conferencia División Tempada regular Resultados nos playoffs Adestrador
Posto Vitorias Derrotas %
New Jersey Americans
1967–68 ABA Leste 36 42 .456 Max Zaslofsky
New York Nets
1968–69 ABA Leste 17 61 .218 Max Zaslofsky
1969–70 ABA Leste 39 45 .464 Perdida Primeira Rolda (Kentucky) 4–3 York Larese
1970–71 ABA Leste 40 44 .476 Perdida Primeira Rolda (Virginia) 4–2 Lou Carnesecca
1971–72 ABA Leste 44 40 .524 Gañada Primeira Rolda (Kentucky) 4–2
Gañadas Semifinais da ABA (Virginia) 4–2
Perdidas Finais da ABA (Indiana) 4–2
Lou Carnesecca
1972–73 ABA Leste 30 54 .357 Perdida Primeira Rolda (Carolina) 4–1 Lou Carnesecca
1973–74 ABA Leste 55 29 .655 Gañada Primeira Rolda (Virginia) 4–1
Gañadas Semifinais da ABA (Kentucky) 4–0
Gañadas Finais da ABA (Utah) 4–1
Kevin Loughery
1974–75 ABA Leste 58 26 .690 Perdida Primeira Rolda (St. Louis) 4–1 Kevin Loughery
1975–76 ABA 55 29 .655 Gañadas Semifinais da ABA (San Antonio) 4–3
Gañadas Finais da ABA (Denver) 4–2
Kevin Loughery
1976–77 NBA Leste Atlántico 22 60 .268 Kevin Loughery
New Jersey Nets
1977–78 NBA Leste Atlántico 24 58 .293 Kevin Loughery
1978–79 NBA Leste Atlántico 37 45 .451 Perdida Primeira Rolda (Philadelphia) 2–0 Kevin Loughery
1979–80 NBA Leste Atlántico 34 48 .415 Kevin Loughery
1980–81 NBA Leste Atlántico 24 58 .293 Kevin Loughery
Bob MacKinnon
1981–82 NBA Leste Atlántico 44 38 .537 Perdida Primeira Rolda (Washington) 2–0 Larry Brown
1982–83 NBA Leste Atlántico 49 33 .598 Perdida Primeira Rolda (New York) 2–0 Larry Brown
Bill Blair
1983–84 NBA Leste Atlántico 45 37 .549 Gañada Primeira Rolda (Philadelphia) 3–2
Perdidas Semifinais de Conferencia (Milwaukee) 4–2
Stan Albeck
1984–85 NBA Leste Atlántico 42 40 .512 Perdida Primeira Rolda (Detroit) 3–0 Stan Albeck
1985–86 NBA Leste Atlántico 39 43 .476 Perdida Primeira Rolda (Milwaukee) 3–0 Dave Wohl
1986–87 NBA Leste Atlántico 24 58 .293 Dave Wohl
1987–88 NBA Leste Atlántico 19 63 .232 Dave Wohl
Bob MacKinnon
Willis Reed
1988–89 NBA Leste Atlántico 26 56 .317 Willis Reed
1989–90 NBA Leste Atlántico 17 65 .207 Bill Fitch
1990–91 NBA Leste Atlántico 26 56 .317 Bill Fitch
1991–92 NBA Leste Atlántico 40 42 .488 Perdida Primeira Rolda (Cleveland) 3–1 Bill Fitch
1992–93 NBA Leste Atlántico 43 39 .524 Perdida Primeira Rolda (Cleveland) 3–2 Chuck Daly
1993–94 NBA Leste Atlántico 45 37 .549 Perdida Primeira Rolda (New York) 3–1 Chuck Daly
1994–95 NBA Leste Atlántico 30 52 .366 Butch Beard
1995–96 NBA Leste Atlántico 30 52 .366 Butch Beard
1996–97 NBA Leste Atlántico 26 56 .317 John Calipari
1997–98 NBA Leste Atlántico 43 39 .524 Perdida Primeira Rolda (Chicago) 3–0 John Calipari
1998–99 NBA[41] Leste Atlántico 16 34 .320 John Calipari
Don Casey
1999–00 NBA Leste Atlántico 31 51 .378 Don Casey
2000–01 NBA Leste Atlántico 26 56 .317 Byron Scott
2001–02 NBA Leste Atlántico 52 30 .634 Gañada Primeira Rolda (Indiana) 3–2
Gañadas Semifinais de Conferencia (Charlotte) 4–1
Gañadas Finais de Conferencia (Boston) 4–2
Perdidas Finais da NBA (Los Angeles Lakers) 4–0
Byron Scott
2002–03 NBA Leste Atlántico 49 33 .598 Gañada Primeira Rolda (Milwaukee) 4–2
Gañadas Semifinais de Conferencia (Boston) 4–0
Gañadas Finais de Conferencia (Detroit) 4–0
Perdidas Finais da NBA (San Antonio) 4–2
Byron Scott
2003–04 NBA Leste Atlántico 47 35 .573 Gañada Primeira Rolda (New York) 4–0
Perdidas Semifinais de Conferencia (Detroit) 4–3
Byron Scott
Lawrence Frank
2004–05 NBA Leste Atlántico 42 40 .512 Perdida Primeira Rolda (Miami) 4–0 Lawrence Frank
2005–06 NBA Leste Atlántico 49 33 .598 Gañada Primeira Rolda (Indiana) 4–2
Perdidas Semifinais de Conferencia (Miami) 4–1
Lawrence Frank
2006–07 NBA Leste Atlántico 41 41 .500 Gañada Primeira Rolda (Toronto) 4–2
Perdidas Semifinais de Conferencia (Cleveland) 4–2
Lawrence Frank
2007–08 NBA Leste Atlántico 34 48 .415 Lawrence Frank
2008–09 NBA Leste Atlántico 34 48 .415 Lawrence Frank
2009–10 NBA Leste Atlántico 12 70 .146 Lawrence Frank
Tom Barrise
Kiki Vandeweghe
2010–11 NBA Leste Atlántico 24 58 .293 Avery Johnson
2011–12 NBA Leste Atlántico 22 44 .333 Avery Johnson
Brooklyn Nets
2012–13 NBA Leste Atlántico 49 33 .598 Perdida Primeira Rolda (Chicago), 4–3 Avery Johnson
P. J. Carlesimo
Tempada Regular 1631 2099 .437 1967–2013
Playoffs 92 100 .472 1967–2013

Xogadores[editar | editar a fonte]

Plantel actual[editar | editar a fonte]

Brooklyn Nets 2013-2014
Xogadores Adestradores
Pos. # Nac. Nome Altura Peso Orixe
E-A 6 Flag of the United States.svg Anderson, Alan 1.98 m (6 ft 6 in) 100 kg (220 lb) Michigan State
AP-P 0 Flag of the United States.svg Blatche, Andray 2.11 m (6 ft 11 in) 118 kg (260 lb) South Kent Prep (CT)
P 98 Flag of the United States.svg Collins, Jason 2.13 m (7 ft 0 in) 116 kg (255 lb) Stanford
AP 2 Flag of the United States.svg Garnett, Kevin 2.11 m (6 ft 11 in) 115 kg (253 lb) Farragut HS
B-E 7 Flag of the United States.svg Johnson, Joe 2.01 m (6 ft 7 in) 109 kg (240 lb) Arkansas
A-AP 47 Flag of Russia.svg Kirilenko, Andrei 2.06 m (6 ft 9 in) 107 kg (235 lb) Rusia
B-E 14 Flag of the United States.svg Livingston, Shaun 2.01 m (6 ft 7 in) 79 kg (175 lb) Peoria Central HS
P 11 Flag of the United States.svg Lopez, Brook (C) 2.13 m (7 ft 0 in) 118 kg (260 lb) Stanford
A 34 Flag of the United States.svg Pierce, Paul 2.01 m (6 ft 7 in) 107 kg (235 lb) Kansas
AP-P 1 Flag of the United States.svg Plumlee, Mason 2.08 m (6 ft 10 in) 107 kg (235 lb) Duke
B-E 25 Flag of the United States.svg Teague, Marquis 1.88 m (6 ft 2 in) 86 kg (190 lb) Kentucky
A-AP 33 Bosnia e Hercegovina Teletovic, Mirza 2.06 m (6 ft 9 in) 116 kg (255 lb) Bosnia e Hercegovina
B-E 10 Flag of the United States.svg Thornton, Marcus 1.93 m (6 ft 4 in) 93 kg (205 lb) LSU
B-E 8 Flag of the United States.svg Williams, Deron 1.91 m (6 ft 3 in) 95 kg (209 lb) Illinois
Adestrador
Asistente(s)
  • Flag of the United States.svg Lawrence Frank (Indiana)
  • Flag of the United States.svg John Welch (UNLV)
  • Flag of the United States.svg Eric Hughes (Cal State)
  • Flag of the United States.svg Roy Rogers (Alabama)

Lenda
  • (C) Capitán
  • (DP) Drafteado sen asinar
  • (FA) Axente libre
  • (IN) Inactivo
  • (S) Suspendido
  • Injured Lesionado

CadroTransaccións
Actualizado: 23-02-2014

Membros do Basketball Hall of Fame[editar | editar a fonte]

Dorsais retirados[editar | editar a fonte]

Dorsal Xogador Posición Anos
3 Dražen Petrović E 1990–93
4 Wendell Ladner A 1974–75
23 John Williamson E 1973–80
25 Bill Melchionni B 1969–76
32 Julius Erving E/A 1973–76
52 Buck Williams AP/P 1981–89

Adestradores[editar | editar a fonte]

P Partidos adestrados
V Vitorias
D Derrotas
V% Porcentaxe de vitorias
# Número de adestradores
* Pasou toda a súa carreira de adestrador NBA cos Americans/Nets
Elixido no Basketball Hall of Fame coma adestrador
* Elixido no Basketball Hall of Fame coma adestrador
e pasou toda a súa carreira de adestrador NBA cos Americans/Nets
# Nome Anos P V D V% P V D V% Logros Referencia
Tempada regular Playoffs
1 Max Zaslofsky* 1967–1969 156 53 103 .400 [42]
2 York Larese* 1969–1970 84 39 45 .464 7 3 4 .429
3 Lou Carnesecca* 1970–1973 252 114 138 .452 30 13 17 .433
4 Kevin Loughery 1973–1980 615 297 318 .483 34 21 13 .618 2 Campionatos da ABA (1974, 1976)
5 Bob MacKinnon 1980-1981 47 12 35 .255 [43]
6 Larry Brown 19811983 158 91 67 .576 2 0 2 .000
7 Bill Blair 1983 6 2 4 .333 2 0 2 .000 [44]
8 Stan Albeck 19831985 164 87 77 .530 14 5 9 .357 [45]
9 Dave Wohl* 19851987 179 65 114 .363 3 0 3 .000
Bob MacKinnon 1987-1988 39 10 29 .256 [43]
10 Willis Reed 19881989 110 33 77 .300 [46]
11 Bill Fitch 19891992 246 83 163 .337 4 1 3 .250 Incluído no top 10 de adestradores da historia da NBA [47]
12 Chuck Daly 19921994 164 88 76 .537 9 3 6 .333 Incluído no top 10 de adestradores da historia da NBA
13 Butch Beard* 19941996 164 60 104 .366 [48]
14 John Calipari* 19961999 184 72 112 .391 3 0 3 .000
15 Don Casey 19992000 112 44 68 .393 [49]
16 Byron Scott 20002004 288 149 139 .517 40 25 15 .625
17 Frank, LawrenceLawrence Frank 20042009 466 225 241 .483 38 18 20 .474 [50]
18 Tom Barrise* 2009 2 0 2 .000 [51]
19 Kiki Vandeweghe* 2009-2010 64 12 52 .188 [52]
20 Avery Johnson 20102012 176 60 116 .341 [53]
21 P. J. Carlesimo 2012 .000 [54]

Premios[editar | editar a fonte]

Rookie do ano da NBA

Adestrador do Ano da NBA

Primer equipo All-NBA

Segundo equipo All-NBA

Terceiro equipo All-NBA

Mellor quinteto defensivo da NBA

Segundo mellor quinteto defensivo

Primeiro quinteto de Rookies NBA

Segundo quinteto de Rookies NBA

Notas[editar | editar a fonte]

  1. nbahoopsonline.com Campións ABA, consultado febreiro de 2009
  2. NBA.com Campións NBA, consultado febreiro de 2009
  3. "Jay Z: NBA Nets Renamed 'Brooklyn Nets'". My Fox NY. 2011-09-26. http://www.myfoxny.com/dpp/news/jay-z-makes-announcement-about-nba-nets-20110926-KC#ixzz1Z4IqbEe6. Consultado o 2011-09-26. 
  4. NBA.com Historia New Jersey Nets, consultado maio de 2008
  5. remembertheaba.com Historia New Jersey Americans, consultado maio de 2008
  6. Basketball-reference.com Tempada 1967-68 da ABA, consultado maio de 2008
  7. remembertheaba.com Historia New Jersey Americans, consultado maio de 2008
  8. remembertheaba.com New Jersey pasa a ser New York Nets, consultado maio de 2008
  9. Basketball-reference.com Tempada 1968-69 da ABA, consultado maio de 2008
  10. NBA.com Roy Boe compra o equipo, consultado maio de 2008
  11. Ultimatenba.comAbdul Jabbar, elixido polos Nets, consultado maio de 2008
  12. NBA.com Barry chega aos Nets, consultado maio de 2008
  13. NBA.com Historia New Jersey Nets, consultado maio de 2008
  14. Basketball-reference.com Tempada 1971-72 da ABA, consultado maio de 2008
  15. Basketball-reference.com Tempada 1972-73 da ABA, consultado maio de 2008
  16. NBA.com Julius Erving rescata aos Nets, consultado maio de 2008
  17. Basketball-reference.com Tempada 1973-74 da ABA, consultado maio de 2008
  18. Basketball-reference.com Erving, MVP da tempada, consultado maio de 2008
  19. Basketball-reference.com Tempada 1974-75 da ABA, consultado maio de 2008
  20. Basketball-reference.com Tempada 1975-76 da ABA, consultado maio de 2008
  21. NBA.com Os Nets entran na NBA, consultado maio de 2008
  22. NBA.com Os Nets fanse con Archibald, consultado maio de 2008
  23. NBA.com Historia de New Jersey Nets, consultado maio de 2008
  24. Basketball-reference.com Tempada 1976-77 da NBA, consultado maio de 2008
  25. Ultimatenba.com Os Nets múdanse a New Jersey en 1977, consultado maio de 2008
  26. NBA.com Boe vende o equipo, consultado maio de 2008
  27. NBA.com O Brendan Byrne Arena, novo pavillón, consultado maio de 2008
  28. Basketball-reference.com Tempada 1982-83 da NBA, consultado maio de 2008
  29. Basketball-reference.com Tempada 1983-84 da NBA, consultado maio de 2008
  30. Basketball-reference.com As lesións azotan aos Nets en 1985, consultado maio de 2008
  31. Basketball-reference.com Tempada 1984-85 da NBA, consultado maio de 2008
  32. NBA.com 1992 Playoff Results, consultado maio de 2008
  33. NBA.com 1992 Playoff Results, consultado maio de 2008
  34. Basketball-reference.com Temporada 1993-94 da NBA, consultado maio de 2008
  35. thebiglead.com Coleman, portada de SI, consultado maio de 2008
  36. NBA.com Kenny Anderson Bio, consultado febreiro de 2009
  37. Basketball-reference.com NBA Draft 1996, consultado maio de 2008
  38. NBA.com Tim Thomas Bio, consultado febreiro de 2009
  39. NBA.com 1998 Playoff Results, consultado maio de 2008
  40. NYtimes.com Marbury, aos Nets por Cassell, consultado maio de 2008
  41. O lockout reduciu a tempada a 50 partidos.
  42. "Max Zaslofsky Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/zasloma01c.html. Consultado o 22 de novembro de 2008. 
  43. 43,0 43,1 "Bob MacKinnon Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/mackibo99c.html. Consultado o 22 de novembro de 2008. 
  44. "Bill Blair Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/blairbi99c.html. Consultado o 22 de novembro de 2008. 
  45. "Stan Albeck Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/albecst99c.html. Consultado o 22 de novembro de 2008. 
  46. "Willis Reed Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/reedwi01c.html. Consultado o 22 de novembro de 2008. 
  47. "Bill Fitch Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/fitchbi99c.html. 
  48. "Butch Beard Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/beardbu01c.html. Consultado o 22 de novembro de 2008. 
  49. "Don Casey Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/caseybo99c.html. Consultado o 22 de novembro de 2008. 
  50. "Lawrence Frank Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/frankla99c.html. Consultado o 22 de novembro de 2008. 
  51. "Tom Barrise Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/barrito99c.html. Consultado o 13 de decembro de 2009. 
  52. "Kiki Vandeweghe Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/vandeki01c.html. Consultado o 13 de decembro de 2009. 
  53. "Nets Reach Agreement with Avery Johnson to Become Coach". NBA.com. Turner Sports Interactive, Inc. 10 de xuño de 2010. http://www.nba.com/nets/news/Johnson_Coach_Release_100610.html. Consultado o 11 de xuño de 2010. 
  54. "P. J. Carlesimo Coaching Record". basketball-reference.com. Sports Reference LLC. http://www.basketball-reference.com/coaches/johnsav01c.html. Consultado o 27 de decembro de 2012. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]